Kenji Kawai - Qi Jian (2005)

Na Innocence is dit DE score van Kenji Kawai met misschien wel de potentie om een meesterwerk te zijn. Dit is een van de weinige scores waar ik echt iets van verwacht!

Waarom precies?

Dit zal wel weer zo'n obscure release krijgen. En toch weet jij het maar.

Tsui Hark, de regisseur, bewondert al jaren zijn werk. Toen Innocence werd geintroduceerd op Cannes, kwamen de twee elkaar tegen en daar werd ie benaderd. Hark wilde Kawai een score laten schrijven voor een soort film waar hij niet meer echt aantoe kwam de laatste jaren. In ieder geval er ging wat tijd over heen, maar uiteindelijk ging Kawai em toch doen. Kawai componeerde weer eens muziek voor een kung fu film! En daar ben ik enthousiast over

En goeiemorgen als ik tijdens de eerste keer luisteren al zit te trillen, vol adreline opgewonden meegesleept wordt in een grootse score vol heroiek en sensatie... Dan kan dit niet anders als een nieuwe meesterwerk van Kawai zijn!

Het overgrote gedeelte is in een moordend tempo met precies weer dat geluid van Kawai altijd gebruikt. Je hoort het in de orchestraties, zijn gebruik van instrumentatie, hier en daar bijgestaand door een kinderkoor of vrouwelijke vocaal die doet denken aan Sumi Jo, Wojciech Kilar's vaste (ook al krijgt degeen die Kawai gebruikt niet de kans om dominant te worden), er is een regelmatig opwindend tempo...

Een specifieke overschakeling van een dromerige sfeer naar het razend spektakel tempo is zo geweldig gedaan. De balans is uniek. Wat niet helemaal bleek te kloppen is dat ik na een tijdje het idee kreeg dat het enkel om voorstuwende stukken score zou gaan, maar indien Kawai meer emotioneel dramatisch iets benadrukt doet ie dat op nog zo'n geweldig stillistisch mooie, ingetogen manier. de 5 sterren staan er weer.

Heb de film liggen ... nog nieuwsgieriger nu ik weet dat Kawai de score heeft gemaakt. Nu enkel nog subs

Heb zelf nog Gunmu liggen. Kan ik weer kennis maken met andere Japanse componisten naast Kawai

Seven Words is een prachtige en krachtige score zonder zwakke momenten. Mooiste vind ik het rustige, emotionele 'Setting the Horses Free'. Dat doet me ook een beetje denken aan werk van Preisner. Verder zijn origineel en apart 'Woman from Yonder' en 'Children at Dawn'. Adrenaline en tempo, waar Neo op wijst, zit vooral in The Attack Aftermath, The Final Sword Battle, The Spirts of the Swords en Seven Swords' Victory. Vooral het slagwerk is kenmerkend voor wat ik tot dusver van Kawai heb gehoord.
4,5*

De Preisner link zie ik niet echt, maar zo kan het voor een ander misschien wel klinken, zo blijkt maar. Slagwerk heeft vooral in zijn echte goede scores een rol. In de minder goede zijn het vaak hooguit wat matige elektronische drums die te horen zijn.

Welke scores van Kawai zijn naast Ghost in the Shell 1 en 2, Avalon en Seven Swords nog meer de moeite waard?

Nou ik ken nog een heleboel meer scores die echter nogal wisselvallig zijn in kwaliteit. Zo zijn er van bepaalde series die hij scoorde uitgaves met meer dan de helft wat kwalitatief gelijk is aan bovenstaande, maar wordtafgewisseld met veel minder of soms zelfs matige synthmuziek. Dus dat wordt wat moeilijk en bovendien is er ook nog een hoop wat ik niet heb gehoord van hem. Fate/ Stay Night heeft grandioze momenten. Zou daar eens wat van proberen te vinden.

Jigoku No Banken: Kerubersu is de enige die ik echt zou aanraden.

Potverdorie, wat een plaat is dit !! Elke keer als ik dit meesterwerk aan heb staan, heb ik de neiging om tijdens de snelle en bombastische stukken m'n zwaard van de muur in de woonkamer te trekken, (het ding hangt er normaal gesproken alleen voor de sier, hoor ), en wild om me heen te zwaaien om elke denkbeeldige vijand te doorklieven en neer te steken. HAHAAA !! Vooral een nummer als "The Spirits of the Swords" helpt daar absoluut bij. Wat krijg ik een kick van dat nummer, zeg!!

Ik kende Kenji Kawai al van het eveneens formidabele Avalon, de beide Ghost in the Shell-films (volgens mij ook zijn bekendste werken) en zijn muziek voor de Koreaanse aktiefilm Running Wild (die mij overigens niet erg opviel), maar qua niveau, energie en intensiteit doet deze Seven Swords er i.m.o. nog een flinke schep bovenop. De man heeft een herkenbare stijl en Seven Swords doet me vooral tijdens de opzwepende en heldhaftige stukken erg aan Avalon denken. Sommige ideeën lijken zelfs een tikkeltje afgeleidt van het Avalon-meesterwerk, maar dit is allesbehalve vervelend. Sterker nog, wat mij betreft mag Kenji zo doorgaan (en wellicht heeft ie nog veel ander werk in deze stijl uitgebracht). Toch maar eens meer in gaan verdiepen, mede door toedoen en met behulp van de berichten hierboven en bij zijn andere albums.

Na een tijd geleden alweer de film zelf gezien te hebben, viel de muziek meteen al op. Helaas bleek de soundtrack óf moeilijk te krijgen óf werd er achterlijk veel geld voor gevraagd. Bij stom toeval stuitte ik via Ebay op deze soundtrack, waar op dat moment nog niet op geboden bleek te zijn en wist 'm, (als enige bieder), voor een vriendenprijsje binnen te halen. YEEAAHH!!! (sorry, ben erg enthousiast op dit moment... )
In al mijn enthousiasme is het natuurlijk niet zo moeilijk om dit album een score toe te kennen. Of toch eigenlijk wel, want ik kan niet hoger dan een 5. Ach....Patsboem!! Een 5 dan maar. En Mr. Kawai, dank u wel voor deze geweldige verzameling aan prachtige muziek.