Michael Hoenig - Departure from the Northern Wasteland (1978)

Ongeveer tegelijkertijd met Ashra's New Age of Earth, besloot ik om Departure from the Northern Wasteland van Michael Hoenig ook meteen maar een eervol plekje in mijn collectie te geven. Want ook deze klassieker onder de elektronische muziek schitterde bij mij uit afwezigheid. Ik zou me er eigenlijk voor moeten schamen!!

Waar New Age of Earth van Ashra vooral erg doet denken aan Klaus Schulze, doet dit album me veel meer denken aan Tangerine Dream ten tijde van hun live-album Encore. Tenminste, qua stijl dan.

Door velen hier al genoemd als een klassieker binnen z'n genre, kan ik niet anders dan concluderen het hier mee eens te zijn.
Alleen al het prachtige titelnummer is me regelrecht op het lijf geschreven. Denk aan het dynamische live-album Encore van Tangerine Dream. Of ouder werk, zoals Rubycon. daar zou het titelnummer alleen al perfect tussen passen.
Het is dat het hier om een Michael Hoenig-album gaat, anders zou het zo voor een TD-album door hebben kunnen gaan.
Nu heeft Michael wel even heel kort in de band gezeten (overigens alleen om Peter Baumann te vervangen tijdens hun tour door Australië), dus is dit wellicht een reden dat dit solo-debuut onderbewust erg veel overeenkomsten vertoont met TD.
Alhoewel, op een gegeven moment komt Michael ook wat eigenzinniger voor de dag, getuige het zweverige "Voices of Where" die vooral naar het einde toe redelijk origineel wordt.
Maar als je dan weer luistert naar het korte maar krachtige "Sun and Moon" dan is het gewoon weer TD wat de klok slaat.

In ieder geval is het materiaal gewoon erg goed. Het is een essentiële toevoeging aan iedere EM-collectie en die van de Berlijnse School in het bijzonder.

Conclusie: prima album!!