Young Galaxy - Ultramarine (2013)

Hier zie ik erg naar uit! Shapeshifting vind ik nog steeds een heerlijke sound hebben. Pretty boy gaat alvast verder op dat elan: bijzonder catchy nummer. De Lissvik-touch van het vorige nummer doet hen naar mijn mening toch ver uitstijgen boven het gemiddelde synthpop-groepje. En de voorgaande ep Shoreless kid was ook al geweldig!

Eerste indruk: tegenvaller van formaat. Pretty boy is erg fijn, maar verder is van de fijne sfeer en zoete melancholie van Shapeshifting niets meer terug te vinden. Zoutfloze eighties-kitsch-popmuziek is wat er van over blijft. Nochtans dacht ik dat de nummers van de Shoreless Kid ep een voorbode zouden zijn voor wat dit zou worden, helaas zijn ze vele malen beter dan dit.

Lekker in het gehoor liggende elektronische popmuziek, maar in tegenstelling van de meeste van haar soortgenoten stopt Young Galaxy haar muziek ook vol avontuur.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Young Galaxy - Ultramarine - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Simpele, maar leuke popmuziek met een lekker synthesizersausje. Zo zou ik het vierde album van Young Galaxy willen omschrijven. De zangeres heeft naar mijn mening een iets te zware stem, waardoor de zang niet erg mooi klinkt. De teksten zijn ook niet al te bijzonder, dus de muziek is het belangrijkste wapen van dit album. Gelukkig is Ultramarine in muzikaal opzicht erg leuk.

Spannend of vernieuwend is het zeker niet, maar het frisse synthesizergeluid van dit Canadese vijftal ligt erg prettig in het gehoor. Sommige nummers hebben een donkere en mysterieuze ondertoon (Fever, In Fire en Privileged Poor), andere klinken lieflijk en dromerig (New Summer en Sleepwalk with Me), maar de meeste nummers zijn vrolijk en zomers. De synths - hier en daar ondersteund door stuwende drums, funky gitaren en andere foefjes - gaan goed in deze wisselingen mee en maken van Ultramarine alsnog een aardig album.

Vooralsnog lekkere synth/indietronica, met niet echt de uitschieters die het interessant zou maken.
Het luistert wel lekker weg, maar mist een beetje spanning en drive.

Het heeft een overduidelijk 80's-nostalgisch sfeertje, en sommige songs zijn leuk samengesteld, waardoor er wel een aantal verrassingen opstaat zoals het erg ouderwets aandoende Fall For You, met de carribische feel.

Ik zet toch een halve punt er bovenop, want de plaat gaat me steeds beter bevallen.
Daarbij is de band en met name ook de zangeres langzaamaan tot mijn favorieten gaan behoren.