menu

Iron Maiden - A Real Dead One (1993)

mijn stem
3,42 (79)
79 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI

  1. The Number of the Beast (4:55)
  2. The Trooper (3:55)
  3. Prowler (4:16)
  4. Transylvania (4:26)
  5. Remember Tomorrow (5:53)
  6. Where Eagles Dare (4:49)
  7. Sanctuary (4:53)
  8. Running Free (3:49)
  9. Run to the Hills (3:57)
  10. 2 Minutes to Midnight (5:37)
  11. Iron Maiden (5:25)
  12. Hallowed by the Name (7:51)
totale tijdsduur: 59:46
zoeken in:
4,0
Dit vind ik een ook weer een erg goed live album. Maar live after death en rock in rio blijven toch aan de top. Ik denk dat ik a real live one persoonlijk beter vind qua tracklist. ik geef 4*

avatar van eddy_lives
4,0
heerlijk die oude setlist! puur genieten! 4*

Raekwon the chef
Goed live-album, alleen jammer dat Bruce niet altijd goed bij stem is. Ook in bijv. Hallowed Be Thy Name zitten ze er qua gitaarwerk af en toe nog weleens een beetje naast.

*3,5

MetalDex
Dat komt volgens mij door Gers' theater op het podium.

Akron777
Weet iemand wat dat wazige gepraat is door de opname van The Number of the Beast heen??? In het begin.

avatar van Kef
3,5
Kef
Hmm...heb het net effe beluisterd. Wel vreemd ja. Lijkt wel of Bruce wat aan het mompelen is ofzo. Iets van, or it wasn't dead. Vaag... Voor de rest een prima live album van de A Real live Tour met alleen de oude nummers.

Akron777
Ja de plaat is wel aardig. De kwaliteit is ten opzichte van Donnington veel beter. Ik zal hem maar ietsjes verhogen. Ik vind Real Live One echter wat beter.

avatar van Kef
3,5
Kef
Luister ook eens naar, Live after Death, Maiden Japan en Rock in Rio. Ook hele fijne live platen van Maiden.

Akron777
Live After Death is gewoon de beste, een van de weinige die ik vroeger veel draaide als cd. Rock in Rio blijft voor mij gewoon de beste Live DVD van de band.

avatar van Edwynn
Leuke tracklist met o.a. Prowler en Where Eagles Dare. Eigenlijk is het een verzameling losse livetracks en geen concertregistratie.
Voorganger A Real Live One put uit materiaal van na Seventh Son en A Real Dead One uit materiaal van daarvoor.
Maar ik hoor in elke track een band die geen zin heeft. En wat maakt Janick Gers af en toe een potje van de solo's.
Where Eagles Dare klinkt zo gejaagd dat je er amper even voor kan gaan zitten. Het snelle middenstuk van Prowler verzandt in de saaiheid.
Bruce Dickinson komt erg vervelend over in zijn pogingen om AC/DC rauw te zingen.
Alleen Remember Tomorrow blijft redelijk overeind.
Afgezet tegen Maiden England en Live After Death is dit een ware deceptie

avatar van vielip
2,0
Toen bekend werd dat er twee live cd's uit zouden komen van Maiden waarvan één met materiaal van voor Seventh son en één met material van erna, was ik erg enthousiast! Vooral naar die met het latere materiaal want ik had zoiets van; het oude materiaal staat al op Live after death en daar kun je nooit overheen als band zijnde. Natuurlijk zijn er een hoop oude nummers die geweldig zijn en niet op LAD staan maar dat album is één van de beste live albums aller tijden dus dat wordt lastig.
Tsja, helaas bleken m'n voorgevoelens op waarheid berust; dit album zuigt aan alle kanten! Er is totaal geen bezieling en alles wordt afgeraffelt. Alsof ze de trein nog moeten halen ofzo...
Er staan best interessante nummers op (Where eagles dare, Remember tomorrow, Transylvania en Prowler) maar helaas worden die hier niet in hun ultieme versie neergezet. Tot overmaat van ramp is de produktie ook niet echt strak zodat alles nóg rommeliger overkomt.

avatar van AOVV
2,5
Over de tracklist valt niets slechts te zeggen, de geluidskwaliteit is een ander paar mouwen. De opnames zijn niet geweldig, maar de uitvoeringen van sommige nummers zijn ook rommelig, en dan niet op een manier die de intensiteit opkrikt.

Deze live-nummers zijn opgepikt uit diverse optredens die de band gaf in 1992 & 1993 doorheen Europa (zo hoor je Bruce Dickinson op een bepaald moment "Scream for meee, Helsinkiiiii!" schreeuwen), en dat draagt ook bij tot de rommeligheid; weinig cohesie te vinden door die losse opnames, dus.

Op dit album wordt vooral gefocust op de oudere nummers van de band (t/m het album 'Powerslave'), en ik moet eerlijk zeggen dat ik vooral van de nummers afkomstig van het fel bejubelde debuut de studio-opnames met Di'Anno prefereer. De stem van de ex-zanger van Maiden past namelijk net wat beter bij rauwe songs als 'Prowler' en 'Running Free'. 'Remember Tomorrow' en 'Iron Maiden' vind ik dan weer beter wanneer ze door Dickinson worden gezongen.

De eerste vijf albums van de band worden hier dus belicht, al is de verdeling niet evenredig. De helft van de songs is namelijk afkomstig van het debuut, terwijl eerste opvolger 'Killers' volledig over het hoofd wordt gezien. Dat vind ik zelf niet zo'n ramp, want tot en met 'Seventh Son of a Seventh Son' vind ik die plaat de minste. Wel jammer vind ik het dat van 'Powerslave' slechts één nummer te horen is (bijvoorbeeld geen 'Aces High' en 'Rime of the Ancient Mariner'). Voor het overige passeren de bekendste nummers wel de revue.

Deze plaat werd, tot slot, samen met tegenhanger 'A Real Live One' in 1998 geremastered en uitgebracht onder de zeer originele naam 'A Real Live Dead One'.

2,5 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 13:52 uur

geplaatst: vandaag om 13:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.