Ekseption - Greatest Hits (1973)

Klassieke muziek gestoken in een nieuw jasje door topmuzikanten uit Nederland. Vooral die Rick van der Linden, wat een genie was dat! Hij was overigens ook studio muzikant van Deep Purple, ik kan echt ontzettend genieten van zijn toetsen spel, werkelijk geniaal! Hoewel ik alle nummers goed vind steekt nr.15 er toch wel bovenuit vind ik. Voor mensen die van sympho rock houden is dit verplichte kost.

We hebben deze elpee zelfs nog liggen.

Mijn vader zaliger was hier helemaal gèk op. Terecht trouwens.

Ik heb deze elpee al jààren op ceedee en het blijft gewoon genieten.

Klassieke stukken in een moderner jasje, met veel respect gedaan, zonder de originele muziek te verkrachten!
The Fifth, Peace Planet en A La Turka zijn de nummers die eruit springen voor me.

Prima en puik plaatje !

****1/2

4,5 Sterren

Ik heb dit album op CD, maar met een andere hoes en een andere titel: 'The 5th', genoemd naar de eerste single van de band en de eerste track op dit album. Op de hoes van mijn CD kijken vijf mannen met erg lange haren je aan, drie van die mannen hebben ook nog eens lange baarden, een prachtig tijdsbeeld.

Ekseption wist klassieke nummers van bijvoorbeeld Bach, Mozart en Beethoven op een bijzondere wijze om te zetten een modern jasje. Nou ja, modern in die tijd dan, eind jaren 60, begin jaren 70. Knap gemaakt.

Ik had de LP helemaal grijs gedraaid en vreesde dat ik 'm nooit meer op CD kon krijgen. Met geluk heb ik 'm tweede hands gekocht. Een zeer moeilijk te verkrijgen CD. Het is jammer dat ze zulke klassiekers niet meer verkopen.

Pure herinnering aan mijn vader zaliger, die de elpee meebracht, en hem plàtspeelde, we moesten dit tot den treure ondergaan, maar ach.... er zijn véél slechtere platen te bedenken die je vader kan meebrengen.
Vader stierf al in 1993, hij was vertegenwoordiger en heeft helaas nooit een gps gekend, bedenk ik zomaar plots.
De elpee werd later door een cd vervangen en héél af en toe bekruipt me de lust dit weer eens op te zetten, maar de herinneringen hieraan verbonden zijn nogal sterk, dus vààk draai ik dit niet meer, hoe sterk dit materiaal ook verder is.

Ik draai het ook maar zelden Patrick, uiteraard om geheel andere redenen: je komt gewoon niet op het idee om eens een album van Ekseption op te zetten.

Ik ben blij toch nog ergens weer eens te kunnen reageren op de ons op musicmeter ontvallen Father M, zijn stukjes blijven natuurlijk uniek.

Dat ik van de week wel weer eens Ekseption door de speakers hoorde kwam door mijn eigen systematische aanpak van het verplicht afluisteren van albums die te lang niet voorbij zijn gekomen en het idee (dat zit in mijn hoofd) dat áls je een album koopt het toch ook met enige regelmaat eer dient te worden bewezen.

Het is eind jaren '60, begin jaren '70 en een hele keur aan artiesten willen klassieke muziek en rock tot elkaar laten komen. Denk aan E.L.O. e.a.
De Nederlandse Ekseption gaat daarin erg ver, die geeft aan bestaande klassieke thema's een eigentijdse draai. Dat is natuurlijk wat anders dan af en toe een klassiek stukje gebruiken voor eigen geschreven nummers.

Maar de nieuwe arrangementen zijn professioneel en ongetwijfeld met smaak gedaan, moet ik zeggen, hoewel ik geen flauwe notie heb van klassieke muziek. Het zal duidelijk zijn dat de mannen van Ekseption uiteraard wél geheel thuis waren in de materie, ongetwijfeld van huis uit opgegroeid met het klassieke genre.

Een cruciale rol lijkt weggelegd voor Rick van der Linden, de bebaarde toetsenist en blikvanger van Ekseption. Prachtige stijl van toetsen spelen. Eigenlijk had hij wat mij betreft moeten uitgroeien tot de Rick Wakeman van Nederland maar om de een of andere vage reden is dat er nooit van gekomen.

Ekseption had succes tot 1974, bleef nog wel even bestaan maar de groep werd dus niet de Yes van Nederland omdat de omschakeling naar het schrijven van eigen nummers moeilijk was en het grote publiek ook niet meer werd gevonden. Wel heeft Van der Linden een enkele bijdrage geleverd aan albums van Phil Collins en Deep purple.

Rick van der Linden is in 2006 overleden, Ekseption heeft een hele akelige geschiedenis met veel te vroeg overleden bandleden, echt treurig.

Deze Greatest hits laat precies horen wat het pretendeert: de grootste hits van Ekseption in hun beste periode. Met hoofdrollen voor The 5th, Peace planet en natuurlijk Sabre dance.

Toch bewijst hij op het meer virtuose debuutalbum van Trace (met Pierre vd Linden en Jaap van Eijck) dat hij niet onderdoet voor Keith Emerson en Rick Wakeman.

Dat hij uiteindelijk (net) niet de lof heeft gekregen die hem toebehoort ben ik met je eens.

Was hij Amerikaan geweest of een Engelsman, dan had het wellicht anders gelopen. Hij heeft misschien teveel tijd gestoken in het bewerken van bestaande klassieke thema's.

Met Trace (kijk eens wat een gemiddelden en lof op musicmeter voor die drie albums!) had de grote (internationale) doorbraak moeten komen. De muziek is er sterk genoeg voor, begrijp ik, maar het mocht helaas niet zo zijn. Toch maar weer eens tijd voor een herwaardering!

Mijn eerste elpee.
De Philips-elpee bevatte alleen de nummers van de hoes: 1 t/m 7; 9, 12 en 15.
De goudkleurige letters op de hoes waren in reliëf gedrukt.

Mijn ouders hadden hier geen bezwaar tegen omdat het toch muziek van Bach en Beethoven was. Dus kon ik hem rustig luid draaien op mijn koffergrammofoon (luidspreker in de deksel), ook van Philips natuurlijk.

Hoewel Ekseption ook songs op het repertoire had, met o.a. Michel van Dijk en Koen Merkelbach als zangers, zijn vooral de bewerkingen van klassieke stukken bekend gebleven. Zo ook op deze verzamelplaat uit 1973. De groep had op dat moment zijn succesperiode al weer gehad.

Eigenlijk beslist uniek, deze groep, en onvergelijkbaar in de pop/rockgeschiedenis. Rick van der Linden was een fanaticus, een gepassioneerd toetsenist die ook het uiterste vroeg van zijn bandleden. Deze vielen dan ook met bosjes, behalve trompettist Rein van den Broek, die tegenwicht kon bieden aan het karakter van de toetsenvirtuoos.

Prachtig stukje nederpopgeschiedenis.

YouTube - Ekseption - The 5th (1969)

Best verkochte album ooit van de band. Later in meerdere versies verschenen.
De tracklist van de oorspronkelijke elpee uit 1973 is als volgt:
kant A:
The 5th
Adagio
A la Turka
Air
Italian Concerto
kant B:
Peace Planet
Rondo
Concerto
Rhapsody in Blue
Sabre Dance

Ik heb dit album ook in bezit ,maar wel in de Rotation uitgave ('98) zelfde samenstelling genaamd The 5th
Wat ik me destijds afvroeg en ook nu ..betreft; track 1-The 5th
Als je scherp luistert zijn de klassieken gedeeltes zowel intro als outro verschillend t.o.v het orgineel zoals we deze kennen (Ekseption '69)
Dus een vraag voor de Ekseption specialisten onder ons ..horen jullie dat ook? en wat zou hier de reden voor zijn geweest?

Laat ik vooropstellen dat ik geen specialist ben. Wel ken ik een interview met Rick v.d. Linden waarin hij een beetje beschaamd toegeeft dat er voor The 5th een opname is gebruikt van een DDR-orkest. Met de DDR deden we geen zaken destijds en hoefden er geen rechten betaald te worden. Dat kon na Die Wende natuurlijk niet meer zo. Ik vermoed daarom dat die stukjes orkest zijn vervangen op latere uitgaven.

Bedankt ......dat zou een verklaring kunnen zijn
Omdat ik altijd al zo typisch vond dat het zgn Ekseption gedeelte wel het oorspronkelijke geluid geeft maar de intro en outro dus niet