Portal - Vexovoid (2013)
mijn stem
13 stemmen
Australië
Metal
Label: Profound Lore
-
Kilter (5:46)
-
The Back Wards (4:16)
-
Curtain (5:57)
-
Plasm (5:46)
-
Awryeon (4:21)
-
Orbmorphia (2:40)
-
Oblotten (5:16)
0
geplaatst: 26 mei 2013, 18:40 uur
'Vexovoid' is in al zijn obscuriteit toch best een veelzijdige plaat. Er hangt een heel kille sfeer omheen, zwart als de nacht, en met eigenzinnig gitaar- en drumwerk, zoals bij de Nederlandse band Dodecahedron. Maar ook black metal is overduidelijk een vruchtbare grond waaruit de mannen van Portal geput hebben. In opener 'Kilter' schemeren enkele riffs door die zo van Deathspell Omega zouden kunnen zijn (vooral het tegendraadse karakter daarvan staat me aan), en er is natuurlijk die gitzwarte sfeer, aangelengd met wat ambient hier en daar ('Oblotten').
Volgens mij is 'Vexovoid' met opzet een relatief korte plaat, omdat het dan makkelijker is om een intense sfeer vast te houden. Dat men hierin geslaagd is, zal ik niet ontkennen, maar toch niet met vlag en wimpel. Het monotone gedreun in 'The Back Wards' bijvoorbeeld heeft de eerste luisterbeurten echt een hypnotiserend karakter, maar doet naderhand enigszins pijn aan de oren. Gelukkig begint de song na een minuutje echt, met de uit een afgrond geplukte vocalen in een glansrol.
De monotonie wordt door de heren van Portal aangewend als middel om de luisteraar aan de boxen (of koptelefoon, misschien nog geschikter voor deze muziek) van de stereo te doen kleven. Dit werkt doorgaans wel, maar ondanks het feit dat de plaat “slechts” 34 minuten duurt, kan ik niet zeggen dat ik ook voor de volledige rit helemaal in beslag wordt genomen door deze plaat. Initieel liet ‘Vexovoid’ een heel goeie indruk na op me, in navolging van de impact die het al eerder aangehaalde Dodecahedron op me had. Maar ik bleek hier een stuk sneller mee klaar te zijn, en voelde het een tijdje als een teleurstelling aan. Die situatie is uiteindelijk toch weer rechtgetrokken, waardoor het tot nu toe zeker niet tot de matigste albums van het jaar behoort.
Geen aanrader, tot slot, om te draaien bij zonneschijn en temperaturen boven 20°C. Welneen, ik draai de plaat persoonlijk het liefst in de schemering, met weinig andere sores aan mijn kop en een straffe kop koffie. Zwart, of wat dacht u?
3,5 sterren
Volgens mij is 'Vexovoid' met opzet een relatief korte plaat, omdat het dan makkelijker is om een intense sfeer vast te houden. Dat men hierin geslaagd is, zal ik niet ontkennen, maar toch niet met vlag en wimpel. Het monotone gedreun in 'The Back Wards' bijvoorbeeld heeft de eerste luisterbeurten echt een hypnotiserend karakter, maar doet naderhand enigszins pijn aan de oren. Gelukkig begint de song na een minuutje echt, met de uit een afgrond geplukte vocalen in een glansrol.
De monotonie wordt door de heren van Portal aangewend als middel om de luisteraar aan de boxen (of koptelefoon, misschien nog geschikter voor deze muziek) van de stereo te doen kleven. Dit werkt doorgaans wel, maar ondanks het feit dat de plaat “slechts” 34 minuten duurt, kan ik niet zeggen dat ik ook voor de volledige rit helemaal in beslag wordt genomen door deze plaat. Initieel liet ‘Vexovoid’ een heel goeie indruk na op me, in navolging van de impact die het al eerder aangehaalde Dodecahedron op me had. Maar ik bleek hier een stuk sneller mee klaar te zijn, en voelde het een tijdje als een teleurstelling aan. Die situatie is uiteindelijk toch weer rechtgetrokken, waardoor het tot nu toe zeker niet tot de matigste albums van het jaar behoort.
Geen aanrader, tot slot, om te draaien bij zonneschijn en temperaturen boven 20°C. Welneen, ik draai de plaat persoonlijk het liefst in de schemering, met weinig andere sores aan mijn kop en een straffe kop koffie. Zwart, of wat dacht u?
3,5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.