Tri Angle release dat niet in de lijn ligt van het vorige werk. Haxan Cloak schept hier een veel duistere sfeer. Het heeft weg van Raime en consoorten.
Erg duistere maar effectieve release van The Haxan Cloak, een slechts 25-jarige London Bwoy, die met een dark ambient, drone-achtige sound een erg creepy sfeertje creeërt. Knap staaltje avant-gardische muziek, fascinerend en interessant.
Als je een plaat wil die echt angstaanjagend is moet je echt eens naar Excavation gaan luisteren. Het album van Altar Of Plagues (black metal-band uit Ierland, vrienden van The Haxan Cloak) was al super intens maar dit gaat nog een stuk verder. Ik schrok me dood bij de eerste echo van een stem bij Miste. Hij kwam echt extreem onverwacht. De muziek heeft altijd een enorme onderhuidse spanning en onder de diepe bassen gebeurt erg veel. Getormenteerde strijkers maken het geluid nog wat breder en ieder nummer heeft zijn eigen invulling op de duisternis. Dit vind ik een geweldig album, echt een luisterervaring.
Altar Of Plagues staat nu tweede in mijn jaarlijst en het zou me niet verbazen als The Haxan Cloak daar over paar luisterbeurten bij gaat aansluiten. The Drop is een heel mooi einde en een stuk melodieuzer dan de rest, je voelt echt de tristesse.
Bijzonder spannende plaat. Doet me qua sfeer ook een beetje denken aan avant-garde helden Coil ten tijde van Musick to Play in The Dark. Behoorlijk sinister en duister allemaal. I love it.