Fungus - Lief ende Leid (1975)

Op een platenbeurs een keer uit baldadigheid voor een euro op vinyl gekocht. Eigenlijk is het best een leuke plaat,vol met nederlandstalige folk en grappige teksten. Het zijn wel echt goede muzikanten.

Geen idee wat deze heren voor status hadden in de jaren zeventig. Misschien kan iemand daar iets meer over vertellen??

Ze hadden best een behoorlijke cultstatus indertijd... en een Top 40 hit met hun vertolking van Kaap'ren Varen (van de voorganger van deze plaat).

Typisch geval van jeugdsentiment, ik mag deze ook graag (heel af en toe) nog eens opzetten. 3*

Slechts weinigen kennen hier nog Fungus, de Amazing Stroopwafels zijn natuurlijk een stuk bekender.

Wat deze twee bands gemeen hebben?

De leadzanger: Fred Piek.

In1974 is Fungus de eerste band die Nederlandse volksmuziek en folkrock samenbrengt.
Het is de tijd van bands als Fairport Conventio c.s., en folkrock is een belangrijk en populair onderdeel en vaste waarde geworden binnen het 'alternatieve'wereldje.

De debuut LP "Fungus", bevat naast nederlandse traditionals, nog voor de helft Brits materiaal.

Van het debuutalbum worden in 1974 circa 20.000 exemplaren verkocht, en Fungus staat als enige Nederlandse groep op het Pinkpop Festival.
Er volgen succesvolle tours door België, Duitsland, Denemarken en Engeland.
Dus ik denk dat je wel van meer dan alleen een cultstatus kunt spreken.

In 1975 verschijnt dan dit tweede album "Lief Ende Leid".
Deze keer alleen Dit bevat bewerkingen van Nederlandse traditionele en oude volksmuziek.
Dansdeuntjes, hartverscheurende smartlappen en stoere zeemansliederen vormen het materiaal.
Sido Martens, tot dan de multi instrumentalist van de band, had intussen de groep verlaten voor een solo-carrière.
Zijn plaats wordt ingenomen door Rens van der Zalm, die behalve electrische gitaar ook mandoline, doedelzak en fiddle inbrengt en daardoor klinkt dit album wat folkier.

Van alle vijf (voor zover ik weet) Fungus albums vind ik deze "Lief Ende Leid",
en de uit '76 stammende "Van de Kiel naar Vlaring" het beste om nu nog te beluisteren.
Ik hoor ze dan ook het liefst puur in het nederlands of instrumentaal; hun engelstalige folk(rock) is toch maar een beetje flauwtjes vergeleken met hun engelse broeders en zusters.
Fred Piek heeft een uitstekende, ietwat puntige en nasale stem, voor deze moerstaal folkrock.

Dit is hun beste cd en dan vooral de groenlandstraatjes en een meisje van 18 jaren.

Lang bericht van Oldfart met de tracklijst van de verzamelaar 'The Fungus Collection' verwijderd. Deze verzamelaar staat sinds vandaag namelijk op de site. Zie hier

Bericht van Casartelli daarover ook naar daar verplaatst.

Bij Fungus L&L is de opeenvolging van de nummers, gezongen & instrumentaal erg leuk, plus dat de selectie erg goed is (niet zo braaf): de schalksheid van de boer naar de wei, de roffel en de ijzeren man, de stalker in Groenelandstraatjes, het meisje (van 18 jaren) die niet kan kiezen en de het actuele onderwerp vrouwenmishandeling in ‘de ploegtrekker. Gevoegd bij de uitstekende arrangementen, de fantastische zang en de onovertroffen instrumentele vaardigheden van bandleden, dan hebben we het toch wel over een waarlijk hoogtepunt in de muziekcatalogus van de lage landen.

Hij is echter -hoe is het mogelijk- nooit op cd verschenen, dus je moet maar net het geluk hebben dat je een oud vinyl exemplaar kunt scoren.

De hierboven gememoreerde Fungus Collection is helaas ook alweer jaren out-of-print. En zoals ook al eens gememoreerd ontbreken de laatste twee nummers daar bovendien op. Het allerlaatste nummer kwam ik net wel op Youtube tegen.

Fungus [Folk Rock From: Netherlands] Te Vlissingen Knieneries Hil (1975) - YouTube

Verdomd sterk nummer eigenlijk.

Leuke Nederlandse folkrockplaat. Prima muzikanten die vooral in de instrumentele nummers wat mij betreft hun kunsten etaleren. Helaas ook wat mindere nummers. Haalt het niet bij de Engelse folkrock uit de periode, maar die hadden natuurlijk ook veel meer materiaal om inspiratie uit te halen.

Het is jammer dat The Guardian bij hun beoordeling van de meest interessante Nederlandse popmuziek, geen beschikking (meer) had over deze plaat. Het had ze misschien milder gestemd dan: "Over the last 40 years, Dutch pop stars have consistently blurred the line between music and comedy. While this hasn't necessarily always been intentional". De mannen van Fungus werden destijds door hun Engelse vakbroeders juist gestimuleerd om hun Nederlandse bronnen te exploiteren, hetgeen ze op dit album ook met zeer geslaagd resultaat deden. Ik ben het dus wat dit album betreft niet eens met Jaep: -ware het niet dat het Hollandse interessante oeuvre op dit gebied met 2 platen Wolverlei inbegrepen wel een stuk beperkter is dan dat aan de andere kant van het Kanaal.
De bij ons geroemde bands uit de Excelsior-stal (Moss, Johan, Daryll-Ann) kende men niet of men had er geen mening over. Wel was men behoorlijk positief over Bettie Serveert (waarvan het kwartje bij mij nooit helemaal viel -maar misschien hebben ze hun Engels gewoon goed onder de knie), vond men Earth&Fire's 'Weekend' (uiteraard) ok en vond men dat Herman Brood "adopted every mannerism of the archetypal louche American rock star but lived the role with such intensity there was little danger of him being mistaken for a pastiche." Hilarisch ook dat men van the Urban Dance Squad vond dat "The fact that influence might also have led to the career of Fred Durst shouldn't be held against them."

Dit album heb ik al sinds mijn tienerjaren in mijn bezit. Ik luister er niet zo vaak meer naar, maar ik blijf het leuk vinden. In die tijd was folkmuziek erg populair (vooral Engelse) en dit is een Nederlandse versie.

De plaat is deels instrumentaal, met titels als Onze Broeder Lazarus/Het Dockumer klockspel/De horlepiep en De eierdans/Raasdonders met spek/Jokkernij/Bolus. De liedjes worden onder meer gespeeld met doedelzak, achtsnarige viool, accordeon, buisklokken en elektrische en akoestische gitaar.

De vocale nummers hebben vaak humoristische teksten, zoals De Roffel en Een boer die ging naar de wei

Dit album behaalde nummer 56 in de jaarlijst 1975 van muziekkrant Oor. Fungus was ook de enige Nederlandse band die in 1974 optrad op Pinkpop.

Op deze tweede laat Fungus wat minder pure folk horen dan op het debuut. Je zou het ook een meer eigen geluid kunnen noemen. Grappig wel, de teksten van die oude volksliedjes. Die kunnen in het woketijdperk echt niet meer.

Het tweede album van Fungus, nu geheel gevuld met Nederlandse traditionele songs, waaronder een aantal instrumentale. Hier op music meter wordt dit album het best beoordeeld. Het is op zich ook een prima album, geheel passend bij de tijdgeest halverwege de jaren 70.
Leunde het eerste album nog op de Britse songs, Fungus laat op dit album horen dat er ook in Nederland een schat is aan traditionele volksliederen.
Het album begint met 'een boer ging naar de wei' een wat schunnig lied, waar er nogal wat van waren op het vroegere platteland. Dit nummer werd uitgebracht als single, maar wist het succes van 'kaap'ren varen' niet te evenaren. Een 5e plaats in de tipparade, daar bleef het bij. Toch werd dit nummer uitgekozen op 'Dutch Rare Folk' , de dubbel cd met werk uit deze periode. Hier een Recensie Folkforum van deze schitterende dubbelaar. Ook ik heb heel wat van de genoemde platen in mijn kast staan en regelmatig beluister ik ze.
Eigenlijk beluisterde ik Fungus minder, maar nu even een inhaalslag.
Hoewel je het bijna niet kon voorstellen, klonk Fungus live redelijk hard door hun elektrische instrumenten. Ze hebben op pinkpop gespeeld, maar toenderijd heeft ook Alan Stivell daar gespeeld. Pinkpop probeerde zo breed mogelijk te programmeren, dus een symfonische prog groep, een hard rock groep, een wat bekende popgroep, reggae en dus ook een folk groep. Mede door de elektrische instrumenten was er kritiek van de folk puristen. Maar het blijkt dat Fungus prima muzikanten bezat, ook zeker folkgericht. Als je bijvoorbeeld nummer 4 beluistert (Peppels-Stolkse Knoten-Boombaard) is het toch wel knap hoe dat wordt uitgevoerd. Beginnend bij bijna Bretonse muziek, gaat het daarna wat meer elektrisch en steviger om weer middeleeuws te eindigen. Zeker de instrumentale nummers zijn vrij goed. De teksten van de andere nummers zijn niet altijd van hoog niveau (kan Fungus ook niets aan doen), maar in vergelijking met de Britse en Franse groepen, die vaak heerlijke lange murder ballads zongen vol ellende en miserie doen de nummers hier wat oppervlakkiger aan. Enkel 'meisje van achttien jaren' is zo'n in en intriest nummer vol geweld en moord. Maar de andere nummers zijn wat oppervlakkiger. Ik denk ook dat dit het verschil is met 'Wolverlei' (waar Fungus lid Rens van der Zalm bij hoorde) die veel minder jolig zijn, maar wel meer de diepte in gaan. Het is ook veel ingetogener. Wat dat betreft klinkt Fungus soms wat gedateerder, maar ik kan er nog steeds graag naar luisteren. En ze verlagen zich niet tot een poep/scheet/pies/sex niveau, waar sommige folk groepen uit die tijd (vaak uit Brabant) veel plezier in hadden. Trouwens het laatste nummer 'Te Vlissingen' is een heerlijk prog-folk-rock nummer, dat kan concurreren met Fairport Convention en Steeleye Span.
Eind jaren 70 stopte Fungus, de mannen met baarden. Een nieuwe tijd is aangebroken, de punk en baarden en lange haren horen bij een andere tijd. De meeste folkgroepen stoppen er mee, enkel in Vlaanderen blijft nog wel een folk scene aanwezig.
Een aantal groepen komt trouwens later nog wel terug (Folkcorn, Chimera), want ook folk blijkt regelmatig weer populair. Zo ook op dit moment met allerlei bal-folks, waar nog oude hippies die de jaren 70 bewust hebben meegemaakt gezellig dansen met studenten die de traditionele folk dansen weer omarmen. Het kan verkeren.