Eric Clapton - Old Sock (2013)

Als je nu nog een telegram stuurt, ben je inderdaad echt een oude sok.

bowie heeft geen email of hij reageert er niet op dus liet Clapton door zijn manager een telegramsturen

Luister "What Would I Do Without You" van hem met Jools Holland en "Love Don't Love Nobody" van Back Home... Sorry hoor, maar ik kan niet begrijpen dat je mijn statement raar vind.... Misschien vind je het zelf niet, maar het is toch niet zo raar dat ik dat vind? Enorm ondergewaardeerd als zanger. Ik denk dat het vooral het beeld is van hem als gitarist waardoor mensen automatisch ingesteld staan op "hij kan niet zo goed zingen" ofzo.
Hij kan eg wel heulllll moo...

Oef, laag gemiddelde zeg.. Ik heb het album nog niet gehoord, maar zeer binnenkort ga ik me hier ook eens toe zetten.. Ben benieuwd.

Ik hoor een hoop negativisme over deze plaat. Gezien het stemgemiddelde is men hier ook maar gematigd enthousiast. Vreemd, als Ry Cooder zo'n plaat maakt, vind iedereen het geweldig, maar als Clapton het doet, is het niks. OK, niet alles is even goed gelukt, zoals het tenenkrommende kinderkoor in het voorlaatste nummer, maar overall m.i. een prima plaatje, zeker bij het zonnige weer van de laatste dagen.

Misschien wel omdat Ry Cooder veel betere teksten schrijft dan Clapton en ook muzikaal meer stijlvormen beheerst.....?

Ry Cooder kan op iets meer sympathie rekenen bij het gemiddelde MuMe publiek. Hoewel ik Cooder vaak erg goed en ook erg origineel vind heeft ook hij een aantal verschikkelijke missers op zijn naam staan.

Kabbelende plaat van Clapton.Uitermate verzorgd,maar ook zielloos gespeeld en gezongen.Op een gegeven moment wist ik niet eens meer wat ik had opgezet.Het is allemaal niet slecht ,maar uiterst inwisselbaar.Aan echte oude sokken zit nog meer smaak en kraak.Clapton is op een punt gekomen in zijn carrière dat hij beter gedijt als partner op een muzikaal project,dan dat hij een plaat in zijn eentje moet dragen,dat gaat hem namelijk steeds moeilijker af.2 en halve ster

"Zielloos". Wanneer is iets zielloos? Volgens mij vind Clapton dit geweldig om te doen en zit er dan altijd "ziel" bij.

Iets komt op mij over als zielloos als alle emotie en ziel eruit zijn gefilterd.Zo ervaar ik deze plaat.Technisch prima gespeeld ,daar zal je me nooit over horen bij Clapton,maar dat hij het geweldig zou vinden om te doen is geen criterium voor mij om dit dan maar te waarderen.Rod Stewart vond het ook geweldig om 5 albums met The Great American Songbook op te nemen.Ik beoordeel de plaat op mijn eigen bevindingen en zo komt dit album nu eenmaal op mij over.De man kan veel beter dan hij hier laat horen en dat mag dan toch wel gezegd worden?

Ik zeg ook niet dat je het mooi moet vinden omdat hij het leuk vind om te doen. Nee, ik zei dat er door zijn plezier hierin dan altijd wel ziel bij zit denk ik. Hij houd van deze muziek en wilde niets liever dan dat opnemen. Dan zit er toch intens veel ziel in? Ik vind dat argument altijd een beetje raar, "zielloos". Het is ten eerste lastig te defineren en ten tweede denk ik dat bijna alle muziek met ziel gemaakt word, of het nou word gewaardeerd of niet, je bent ten slotte muzikant, dat is een en al ziel.

Op dat punt verschillen we dan van mening.Dat mag natuurlijk.Het is zoals al eerder gezegd ,hoe het op mij overkomt.Het is geenszins mijn bedoeling om negatief over Clapton of welke artiest dan ook te berichten.We hoeven er verder ook niet over uit te weiden ,we zien het gewoon allebei anders.Even goede vrienden hoor

Overigens vind ik dit ook helemaal geen denderend album hoor. Heb mijn stem ook een halfje verlaagd.

Wellicht off-topic hier maar ik ben benieuwd naar die verschrikkelijke missers van Cooder....ik zal eens snuffelen onder zijn eigen naam. Cooder kan wel wat aandacht gebruiken op MuMe.

Ja laten het fenomeen Cooder weer eens in het zonnetje zetten, maar ook bij zijn prachtige werk zitten een paar flinke missers.

Teleurstellend album van Eric Clapton. Weliswaar staan er een paar aardige nummers op Old Sock (zoals Angel van J.J.Cale en Till Your Well Runs Dry van Peter Tosh), maar die worden in belangrijke mate tenietgedaan door het slaapverwekkende Goodnight Irene van Leadbelly en het zaaddodend gezongen Your One And Only Man (Otis Redding zou zich omdraaien in zijn graf), dat bovendien nog eens van een stupide reggaebeat wordt voorzien.
Samengevat: dit album was voor mij één van de hoogtepunten van uneasy listening van 2013.

Leuk idee van Clapton een selfie als albumhoes. Die ook doet denken aan de selfie van Neil Youngs Fork in the Road. Maar deze oude sok doet het nog niet zo slecht als dat de hoes doet vermoeden. Met een aantal aardige reggae covers als Till Your Well Runs Dry en Every Little Thing, brengt hij Peter Tosh en Bob Marley in spirit bijeen op deze plaat. Niet meer met zoveel zeggingskracht als destijds met I Shot the Sheriff, maar zeker verdienstelijk en het geeft dit album ook een lekkere vibe mee. Jammer vind ik dat naast die vlotte nummers, ook van die slappe jazzy nummers staan, die de vaart eruit halen. Ik vind die stijlen ook niet prettig naast elkaar luisteren en maakt dat ik mij wat door het album heen worstel. All of me en het in slaap sussen van Still got the Blues zijn o.a. nummers die voor mij overbodig zijn en de speelduur een drempel maken.

Every Little Thing is toch wel het diepste dieptepunt uit Claptons toch zeer impostante loopbaan. Hoe kan je zo diep zinken, en dan dat kinderkoor op de achtergrond. Het is gewoon afgrijselijk. De luligheid ten top.
Old Sock is toch wel ongeveer het slechtste en banaalste wat Clapton ooit heeft voortgebracht. Ik gaf hem vaak het voordeel van de twijfel, maar nu even niet.

Een allegaartje:reggae, country, pop, jazz, maar vreemd genoeg geen blues. All of me en Born to lose ken ik van Willie Nelson en als je de twee stemmen vergelijkt, kan je de ware zanger er duidelijk uit halen, Nelson dus. Zelfs Gary Moore klonk vocaal beter dan Clapton op Still got the blues. Toch is dit geen totale misser, omdat het een lekkere plaat is om bij te relaxen, maar daar heb ik eigenlijk Norah Jones voor.

Nou, dit is helemaal geen slechte plaat van Eric. Toegegeven, er staan wel een paar nummers op waarvan je kunt zeggen: er is verzadiging bij Eric opgetreden en bepaald niet spannend, maar: lekker layback, relax & enjoyable.

dus...het klinkt ook een beetje als een oude sok....

Het valt mij wel op dat het album erg zomers en laid-back aandoet, evenals de foto op de hoes. Maar op de achterkant van de hoes vind je een foto van Eric met winterse muts, en de rest van de foto's in het boekje zijn ook met sneeuw en guur weer gemaakt.

Op zich niet verkeerd, beetje in de JJ Cale stijl laidback en speciaal voor de zonnige dagen. Maar dat kinderkoor...
Ik heb deze met het concert voor Sandy Relief, Dat is een mooie aanvulling. Clapton als jazz gitarist, een leuk uitstapje.