Kvelertak - Meir (2013)

Het debuut van Kvelertak behoort tot een van de sterkste metalreleases van de laatste 10 jaar en dat zegt heel wat. Zelden hoor je een plaat die zo godsvergeten catchy is en na 2 jaar nog steeds fris klinkt. Bruane Brenn is de eerste single en die klinkt als vanouds. Ik heb heel veel zin in deze plaat.

Bruane Brenn is weer ijzersterk, een erg melodieus nummer. Ik heb hier ook heel veel zin in, de verwachtingen zijn hooggespannen!

Fraaie hoes ook weer, al doet het een beetje denken aan de hoes van dat album van Baroness vorig jaar..
De single deze week maar eens luisteren!

Raad eens wie de hoes gemaakt heeft?

Ja, da's wel duidelijk, dat daar dezelfde hand in zit.

Nou ja, een hoes is bijzaak. Een belangrijke bijzaak, maar toch, bijzaak.

Meir betekent trouwens meer in het Noors. Een lekker logische titel dus.

En Undertro betekent T-shirt?

Er moet iets zijn om over te praten als het album nog niet uit is Ik vind de hoes overigens ook erg mooi!

Mooie hoes inderdaad. Niet Baizleys beste werk, maar ik ben toch blij dat het in dezelfde lijn ligt als de vorige. Dat staat mooier in mijn cd-kast.

De single is weer een erg catchy nummer. De zoveelste release in 2013 waar ik erg naar uitkijk. (En het optreden in de AB op 1 april natuurlijk )

De eerste review van Meir is inmiddels op het internet te vinden. Deze website was razendenthousiast over het debuutalbum en deze vinden ze tegenvallen. Ik ben benieuwd, Bruane Brenn vind ik echt een ijzersterk nummer.

Hmm, Trepan is toch niet echt een sterk nummer.. Wel een leuke black metal intro, maar het hele nummer lijkt me toch wat rommelig. Wat is dat toch met die gitaarsolo's?

Ik word ook niet heel erg enthousiast van Trepan. Het black metal-achtige intro is erg rommelig en past helemaal niet in de rest van het nummer. Daarna wordt het wel beter met een heerlijke gitaarsolo. Ik vind het ook niet echt catchy of memorabel. Maar de verwachtingen zijn nog steeds hoog en ik ben zwaar benieuwd naar Meir.

Ik heb alleen Bruane Brenn en Spring Fra Livet (liveversie) gehoord en die twee nummers vind ik wel erg vet. De meningen op verschillende reviewsites lopen erg uiteen, maar als het weer gewoon een catchy beukplaat is van een mengelmoes van stijlen ben ik tevreden. Mensen zijn al gauw geneigd teveel achter de muziek te zoeken of nemen zowat het artwork mee in hun beoordeling. (Niet dat ik erg te spreken ben over deze clichématige hoes van Baizley maar dat terzijde.)

Spring Fra Livet

Wat een heerlijk nummer! Vooral die black metal drums in het midden met een supervrolijke gitaarriff is gruwelijk vet!

Kvelertak mengt weer stijlen alsof het niks is.

Meir is nu te beluisteren op de Luisterpaal van 3Voor12!

Later deze avond maar eens doen.

Blijkbaar enkel in Nederland te beluisteren.

De Luisterpaal doet het toch ook in België?

Probeer anders Stereogum. Anders moet je aangifte voor Belgen-discriminatie doen.

Normaal wel, ja. Maar Meir wil niet afspelen en er staat bovenaan
En op Stereogum:
Vervelend.

Inderdaad vervelend. Voor de rest kun je hem nog nergens vinden.

Hier dan?
Ik beluister de plaat nu voor het eerst, valt me niks tegen!

Kvelertak 'Meir' Album Stream (NETHERLANDS) - link.brightcove.com

Net Meir voor de eerste keer gehoord en het klinkt weer heerlijk! Het album is een stuk experimenteler dan het debuutalbum. Er zijn meer black metal-invloeden bij gekomen maar ook meer rock 'n roll. Dit zorgt weer voor een explosieve muzikale menging van deze Noren. Voldoet zeker aan de verwachtingen en die waren erg hoog.

Het debuutalbum van Kvelertak was mijn favoriete plaat van 2010. Een smeltkroes van harde muziekstijlen waarmee Kvelertak toch zijn eigen sound mee wist vorm te geven. De opvolger van het selftitled album ligt grotendeels in het verlengde van de debuutplaat en schaamteloos wordt het bovenstaande truckje herhaald. Niet dat ik het erg vind hoor, want ze weten op hun nieuwe plaat toch gevarieerder te klinken. Met het eerste nummer Åpenbaring wordt de spanning opgebouwd. Bij het nummer Kvelertak heb ik stiekem het gevoel dat ACDC af en toe even om de hoek komt kijken. Dit zelfde gevoel heb ik bij de intro van Spring fra Livet. Ik mis eigenlijk wel een nummer zoals Mjød dat je direct bij de lurven plakt. Maar Nekrokosmos maakt een hoop goed, want dit nummer zit uitstekend in elkaar. Hetzelfde kan gezegd worden van het bijna 9 minuten durende Tordenbrak.

Nu ik het album 4 keer heb gedraaid, kan ik concluderen dat Bruane Brenn het meest geschikt was als eerste single voor de nieuwe plaat. Dit nummer slaat eigenlijk een brug tussen de twee platen. De kortere nummers Evig Vandrar, Snilepisk en Månelyst leggen voor mij de fundering voor Meir, een plaat die ik de aankomende maanden nog veel zal draaien.

Kvelertak deed ook mee aan de Anderstalige ladder Noors. Klaarblijkelijk is er dus best wel belangstelling op MuMe voor muziek in het Noors, jammer dat er niet meer deelnemers waren.

Bruane Brenn eens een luisterbeurt gegeven na de enthousiaste reacties van Don Cappucino. Heerlijk nummer, en zowaar een zeer aanstekelijk refrein. Als ik tijd heb ga ik het album eens een kans geven.

In 2010 kwam het Noorse Kvelertak als nieuwkomer met een van de beste metalalbums uit de laatste 10 jaar. De band vermengde stijlen alsof het vanzelfsprekend was en kwam met een frisheid en energie die op dat moment een enorme verademing was in de metalwereld. Het album werd wereldwijd zeer goed ontvangen en Kvelertak groeide uit tot een van de meest veelbelovende metalbands. Drie jaar later is de band terug met Meir, het tweede album.

Kvelertak is niet bezig geweest met een nieuwe richting maar ze hebben alles beter gestructureerd. Zo is Meir echt een album dat zorgvuldig is opgebouwd. Je krijgt niet gelijk een beuk in je smoel zoals bij Ulvetid van het debuutalbum. De gitaren bouwen zorgvuldig op in Åpenbaring om daarna tot een heerlijke uitbarsting te komen. Het feest kan beginnen, we willen meer!

Spring Fra Livet laat horen hoe sterk Kvelertak is in het schrijven van nummers. Het nummer opent met heerlijke hard rock riffs om daarna over te schakelen naar vrolijke black metal riffs (ja, het kan) en blast beats. De black metal is sowieso duidelijker te horen op Meir. Trepan opent met black metal riffs en een aantal riffs in Nekrokosmos kunnen zo van Darkthrone zijn.

Aan de andere kant zitten er ook meer hard rock-invloeden in de muziek. Bij Evig Vandrar lijkt het wel alsof AC/DC in een black metal-sausje wordt gegoten plus een geweldige schreeuwlelijk. Snilepisk behaalt zelfs het energieniveau van het debuutalbum, dit gaat meer richting Punk. Bruane Brenn was de single van het album met een geweldig meezingrefrein. Fonetisch meebrullen met Kvelertak, heerlijk om dat te doen!

Vanaf Nekrokosmos laat de band de vooruitgang horen die ze in 3 jaar hebben gemaakt. Er komen langere nummers langs die zeer goed in elkaar zitten. Het is een stuk gelaagder dan het begin van het album. Meir sluit af met een waar anthem voor de band. De AC/DC-riffs keren terug en je ziet de dronken mensen dit al bijna meebrullen voor je.

Het debuutalbum was een energiestoot van jewelste die nog jaren lang gaat doordreunen. Meir is een zeer constante opvolger waar de verrassing een beetje van af is op de langere nummers na. Al zal deze CD de CD-speler heel vaak zien, want dit blijft heerlijke muziek! Het tweede album-syndroom bestaat niet bij Kvelertak, het is nog steeds een Noorse muzikale sneeuwstorm die heel de wereld zal terroriseren. Want met een platencontract op Roadrunner gaat deze band een groter publiek bereiken.

Mooi stuk Don, ik kan me goed in jou mening vinden. Ik draai Meir de laatste tijd erg vaak, en het album blijft alsmaar beter worden. Meir is een geweldige brok van energie waar ik erg van kan genieten. Tot dusver één van de beste albums van 2013!

Ik ben nog niet heel erg onder de indruk eigenlijk. De voorganger pakte me veel meer.

Deze tweede plaat van Kvelertak heb ik destijds twee keer geprobeerd, en sindsdien nooit meer. Nu heb ik hem eens helemaal herbeluisterd, en kan ik iets beter plaatsen waarom deze zo snel (bij mij) in de vergetelheid is geraakt. Ik mis de punch die het debuut had. Deels kan dit aan de productie liggen, maar ook heb ik het idee dat de melodieën wat vrolijker zijn. Of misschien zijn de nummers algemeen genomen gewoon iets minder sterk? Ondanks de energie die er zeker in zit, mis ik een scherp randje. Misschien moet ik het nog wat vaker luisteren, maar ja een groeiplaat was nou niet wat ik van Kvelertak verwachtte. Of ben ik te kritisch? Vooralsnog vermaak ik me nog maar met het debuut.

Hun derde album heb ik eerst ontdekt en die klinkt toch wel een stuk gepolijster dan deze. Meir vind ik af en toe gewoon wat té chaotisch en té ruw.

Evig Vandrar en Kvelertak zijn parels van nummers, het laatste trio is in zijn geheel ijzersterk en ook Spring Fra Livet steekt wat boven het maaiveld uit. De rest is wat anoniemer: als afzonderlijk liedje niet verkeerd, maar binnen de albumcontext niet opzienbarend en beklijvend.