Starsailor - On the Outside (2005)

Het vorige album, Silence is Easy, vond ik juist duidelijk minder dan Love is Here. Love is Here is een cd met mooie liedjes, maar zeker ook met goede rockmuziek.

Vooral die rockmuziek hoor je terug op On the Outside. Wat een lekkere power heeft dit album! Ik kan dit geen nieuwe hardere stijl noemen: allereerst is het niet nieuw, dit hoorde je eerder al van Starsailor, maar dan niet een album lang. En om dit nou hard te noemen.... Metallica, dat is hard.

Het is wat krachtiger gespeeld, maar het blijven veelal mooie nummers. Zeker mooier dan de meeste tracks op Love is Easy. Het wordt ook fraai vertolkt, naast de gitaren en de drums hoor je piano, orgel en nog veel meer. Op Keep Us Together klinken ze trouwens bijna als U2, leuk toch?

In the UK wordt dit album hoger gewaardeerd dan hier, ze noemen dit het cruciale comeback album van Starsailor na het tegenvallende Love is Easy. Ik kan mij daar geheel bij aansluiten. Het is ook lastig om 3 favorieten te kiezen: er staan (bijna) alleen maar sterke nummers op.

Ik heb nu op 4,5* staan: Love is Here, On the Outside & All the Plans. Aardig groepje dat Starsailor!

Goede derde plaat van Starsailor, wat steviger dan de vorige 2 platen. De single In the Crossfire is echt super !

2,5 jaar verder, moet ik zeggen dat ik dit niet meer het echt goede album vond als eerst. Het is een goede plaat, dat wel.

Rockt wat meer dan de vorige twee albums en ligt daardoor nog meer in mijn straatje. Uiterst genietbaar album van de band.

Heerlijk energetische aftrap vanaf In the crossfire via Counterfeit life naar In my blood.....

Mag ik ff op adem komen?

Nee, not fast enough.......

Heerlijk drumwerk btw op In my blood.
En de basloop, het orgeltje....

I'm reboooooooooornnn

Het eerste album van Starsailor was een geweldig album dat vol stond met voornamelijk midtempo nummers rondom akoestische gitaar en piano (met hier en daar wel een elektrische gitaar). Op het tweede album was de band wat zoekende leek, en ook waren de composities wat minder sterk.

Op dit derde album gooit de band het roer behoorlijk om en lijkt het heilige vuur weer gevonden. De akoestische gitaar is, op afsluiter 'Jeremiah' na' bijna volledig ingeruild voor de elektrische. Dit levert een steviger geluid op dat echter niet ten koste gaat van de sterke composities. En natuurlijk is ook de uit duizenden herkenbare stem van James Walsh gebleven.

Er staan eigenlijk geen mindere nummers op voor mij, maar de uitschieters zijn 'In The Crossfire', 'Counterfeit Life', 'In My Blood', 'Keep Us Together', 'Get Out While You Can' en 'This Time'.

Het enige vervelende aan dit album is dat het maar 33 minuten duurt. Dat is toch echt wel te kort voor een album. Verder klinkt het nog steeds erg lekker, Starsailor is zo'n band die bij mij altijd weer wat naar de achtergrond verdwijnt maar altijd weer boven komt drijven en dan is het ook meteen weer goed. Blijf het een prima band vinden en ook dit album verdient het om gehoord te worden. Ook erg goed opgenomen en dus een welverdiende 4 sterren.