Starsailor - On the Outside (2005)

Hangt er maar net vanaf welk radiostation je beluistert. Hard to beat was nog megahit bij 3FM, dus daar is ie in ieder geval grijs gedraaid. 3FM is volgens mij ook de enige zender waar In the crossfire regelmatig voorbij komt.

Ze hebben trouwens toch wel al meer hits gescoord? Ik denk aan Poor Misguided Fool en Silence is Easy...

Misschien geen al te grote evolutie ten opzichte van 'Silence Is Easy'. Toch levert Starsailor weer een mooi album. Tracks 2,3,4,9 en 11 zijn stuk voor stuk uitstekende tracks. Rock On, Starsailor ^^

Geen grote evolutie? juist wel toch. Ze worden alleen maar harder...

Na zo'n 2,5 x luisteren, klinkt dit album een stuk minder dan zijn voorgangers. Weinig mooie melodiën, minder emotie. Misschien ben ik te voorbarig... ?

Dat het harder is, maakt niet uit. Maar in dit geval gaat het ten koste van de sfeer. De nummers worden beter, maar gaan niet het niveau halen van de vorige 2 albums.

Terwijl de vorige twee albums vol stonden met knappe goeie liedjes kan ik hier helemaal niks mee. Het is net 'lsof ze met hun nieuwe grotere hardere stijl willen verhullen dat het vat eigenlijk leeg is.
Al is die single nog best goed

Het eerste album van Starsailor was ontzettend gevoelig, krachtig... Daarvan zag ik op dit album maar 1 lied van terug, dat is het laatste lied. Ennehh,.., 1 mooi lied op een album is gewoon niet goed genoeg, hoe mooi dat lied ook is (want jeremiah is echt onzettend mooi vind ik!)

Dat is de reden dat 'on the outside' een 1/5 krijgt van mij.

Na veel luisteren en na het concert is dit toch een aardige cd! Niet zo goed als de 2 eerdere albums, maar zeker het luisteren waard.

3,5 *

Ben ik wat betreft 't tweede album niet met je eens.
Ik was in de eerste instantie erg gecharmeerd van Silence is Easy, maar als je het vergelijkt met Love is Here dan zijn ze op dat 2e album een compleet andere weg ingeslagen. De gitaren zijn vervangen door strijkertjes, en de onderwerpen waarover wordt gezongen zijn veel minder scherp. Het waren mooie, maar erg lieflijke liedjes, en sommige nummers blijven nauwelijks overeind.

Dan vind ik On The Outside toch wat sterker in de schoenen staan. De hele gevoelige Starsailor liedjes ontbreken, wat wel jammer is(zoiets als Tie Up My Hands is er niet echt bij, of iets als Fever en Love is Here)maar als ze een zelfde soort album als Silence is Easy hadden gemaakt hadden ze het echt niet gered, dan waren ze echt in de pan gehakt. On The Outside is dan wel wat minder gevoelig, maar het is een veilig album, zonder zwakke riedeltjes of experimentele nummers(hoewel ik Shark Food een erg gaaf nummer vind somehow).
Het is wel weer een heel ander album, maar ik vind er een paar hele sterke nummers op staan...Het haalt Love is Here niet, maar debuutalbums zijn vaak moeilijk te overtreffen.
En hoe vaker je luistert naar On The Outside, hoe meer de nummers in je gaan groeien, althans, dat was het geval bij mij...En live waren die liedjes helemaal goed vond ik.

Oh, maar ik ben ook de eerste om toe te geven dat de tweede duidelijk minder was dan love is here. Sowieso ben ik het wel eens met je eerste alinea. Behalve dan dat puntje dat de songs nauwelijks overeind blijven. Ik zou dat hooguit over 'white dove' willen zeggen.
Met het nieuwe album heb ik gewoon het idee dat ze zichzelf zowel letterelijk als figuurlijk overschreeuwen. En zo'n nummer als 'faith hope love' zou ik bijna lelijk willen noemen. Wat dat betreft is 'fidelity' achteraf gezien een stille hint naar het nieuwe album geweest.
Maar gezien het aantal positieve reacties hier wil ik hem best nog een kans geven.

Ik vind Faith Hope Love persoonlijk ook een van de mindere nummers. Het is wel catchy, maar het verveelt ook nogal gauw. Veel mensen roepen dat het een van de nieuwe Starsailor anthems zal worden, maar ze speelden niet eens tijdens hun concert in Paradiso. Ik vind het een vrij schreeuwerig nummer.
Keep Us Together is ook erg catchy, ligt wel lekker in het gehoor, maar vind ik nogal U2-ig...ook een beetje zonde.

White Dove vind ik ook wat minder, maar Born Again vond ik dan wél weer heel mooi.

Deze cd kan me niet helemaal tot het einde bekoren. De eerste paar nummers zijn meer dan leuk, maar daar mee is het wel vrij snel gezien met dit album.

In The Crossfire is een fantastisch nummer. Wordt nu nog steeds op MTV uitgezonden, zag hem van de week nog.

In The Crossfire is indd erg mooi, net als Counterfeit Life, de rest vind ik allemaal iets te zoetsappig, niet echt de moeite waard. 3*

na een zeer sterke eerste cd , gevolgd door een matige tweede cd , hebben ze nu hun derde ( uiterst ewakke cd gemaakt , zoals al die engelse bandjes die maar drijven op één enkel kunstgreepje en daarna niet meer weten wat gedaan en hun trucje hier maar tot verveling overdoen , zie ook oasis , franz ferdinand , en zo zijn er nog veel
afvoeren

Starsailor vindt ik persoonlijk redelijk 'universal' qua geluid; ze kunnen evengoed uit de VS komen. Beetje ongenuanceerd om ze op de grote stapel Brits te gooien. de 2e cd vindt ik (naast de 1e natuurlijk) in grote lijnen nog altijd steengoed, het 'wall of sound' idee van Phil Spector vond ik geslaagd.

Ben overigens nog niet echt overtuigd van 'On the outside', beetje te veel van dik hout zaagt men planken. Liedjes als 'Jeremiah' en ' Counterfeit life' zijn wel de oude Starsailor. Vanavond (01-04) concert in Utrecht, ben beniewd of ze kunnen overtuigen.

Starsailor was ooit beter.. Wat een kutnummer, die nieuwe single(?) weer: 'keep us together'.

Wat een heerlijke band is Starsailor. Een geweldig album met veel sterke rock/pop songs. De tracks op deze cd zijn pittiger dan op hun debuutalbum Love Is Here. Ik kan op dit album geen zwak nummer ontdekken.

Mijn derde reactie op deze site over Starsailor. en Bere goede band !! Maar dat had ik in mijn vorige reacties ook al laten weten. Maar het tis maar dat je het weet !!
De Cd is wel iet wat anders dan de vorige 2, maar ja, om nou iedere keer het zelfde te moeten doen, das zeker niet goed.
Ze zijn goed bezig en het gaat een topper worden. Helaas heb ik het concert in Paradiso gemist. Maar ze gaan vast nog wel ergens een keer optreden. Dan ga ik er zeker heen.
Ik geef deze cd een 4,5. En oja, ik ben het helemaal eens met Olivia 1

vind dit toch echt een heel stuk minder dan love is here en silence is easy

Zeker niet zo goed als hun oudere werk, maar toch nog een vrij degelijk Cd'tje, laten we het op 3,5 * houden.

Zo nu een tijdje later merk ik dat er een paar nummers van dit album nog in mijn afspeellijstje staan. Ik heb de cd trouwens ook, maar een hele cd hoeft nou eigenlijk niet meer zo nodig.
En ik merk gewoon dat Love is Here me meer en meer is gaan raken. Ik ben echt gehecht geraakt aan die liedjes...ze blijven betoveren.
En ik mis dat soort liedjes echt op On The Outside. Stevig en rock is allemaal leuk en aardig, maar die prachtige treurliederen...wow...
Je moet dan wel van zijn stem houden, maar als je dat doet, dan slepen dat soort liedjes je helemaal mee.
Kan op On The Outside wel één gevoelig nummer bespeuren, dat blijf ik dan toch wel jammer vinden.
Ik hoop natuurlijk stiekem dat ze terugkomen met een ijzersterk typisch Starsailor album. Maar daarstraks las ik bij het nieuwe album van Muse (album discussie hier zo)dat wanneer een band een nieuwe weg inslaat en daarna een 'back to the roots' album maakt vaak het kwaad al geschied is...:(
Maar kom, een beetje vertrouwen, zeg ik dan maar tegen mezelf.....

Ik vind dat deze band toch spectaculair achteruit gegaan is. Love is here vind ik een brilliante plaat, maar de opvolgers vind ik toch wel zeer matig. Het optreden op Werchter vond ik ook goed omdat ze veel nummers van hun eerste plaat speelden. Toen ze ineens aankwamen met het verschrikkelijke Keep us together was de lol er tochwel flink af. Zeer jammer want op zich heeft deze band wel potentieel.

In the crossfire / Get out while you can / jermiah, dat zijn toch schitterende nummers ??

De vergelijking met Coldplay gaat hierbij op: Ook hun laatste album werd min of meer afgekraakt, terwijl ik die toch ook zeer goed vind ...

Smaken verschillen natuurlijk Marcello maar deze band kan me nog amper boeien. Het debuut vind ik nog altijd ijzersterk, stuk voor stuk beklijvende songs, maar nadien besloot de zanger dat hij zo nodig mainstream poprock hoefde te maken. Ik zal niet zeggen dat er geen enkele goeie song opstaat, zoals je zelf zegt In the crossfire en Jerimiah zijn erg goed maar er staat me teveel middelmatig werk op. Binnenkort verschijnt de nieuwe, we zullen zien wat het wordt. Wat mij betreft het album van de laatste kans.

mooie plaat, net weer eens opgezet. Heerlijke nummers met goede teksten.
Net iets rauwer dan hun andere albums.
De japanse bonustrack 'always' is een lekkere afsluiter
Toch weer eens wat vaker draaien

weer een prachtig album van Starsailor, vooral het nummer Jeremiah.

Dit is trouwens een waar gebeurd verhaal over een joodse jongen die het geluk gaat zoeken in Duitsland en een paar weken later vermoord terug wordt gevonden langs de auto weg.

zet nog altijd de eerste op

De tweede plaat van Starsailor was een dusdanige afknapper dat ik het eigenlijk niet aandurfde On The Outside nog een kans te geven; nog zo'n teleurstelling en ik zou zelfs aan het meesterschap van de debuutplaat gaan twijfelen...

Angst is een slechte raadgever dus vanavond draai ik hem toch maar eens en zowaar; er staan een paar aardige songs op. Counterfeit Life en Get Out While You Can bijvoorbeeld, gewoon bijzonder prettige popliedjes. Eerlijk is eerlijk; ware dit het eerste album van Starsailor geweest had ik allicht niet meer naar de band omgekeken, maar ik begin nu toch weer hoop te krijgen dat het met mij en deze heren weer goed gaat komen...

3*.