Junip - Junip (2013)

Met een opener als Line of Fire kan je toch alleen maar hopen dat ze dat niveau de rest van het album vast weten te houden.....

Het vorige album is aan me voorbijgegaan maar Line of Fire wist de aandacht op zich te vestigen.
Dit titelloze album voelt voor mij als een mengeling tussen Hot Chip en Midlake, allebei toch behoorlijk gewaardeerde bands door mij.
Laat ik maar gelijk beginnen met die openingszin: het is hopen en die hoop wordt wat mij betreft niet helemaal ingelost.
Er staan 10 prima nummers op dit album maar na verloop van tijd merk ik dat de zang me wat begint tegen te staan en krijg ik het gevoel dat ik net wat te veel spanning mis en het bloedstollend mooie geluid van de opener keert ook niet helemaal terug. Een nummer als Villain komt zelfs wat doelloos over.
In zulke gevallen blijft dan alsnog een zeer degelijke plaat over maar wel eentje die mijn verwachting niet voldoende inlost. Niet erg want er is immers niet al te veel ruimte over voor echte juwelen in een jaar: er moeten albums torenhoog bovenuit schitteren. Junip doet dat niet maar levert gewoon een prettig album af.