The Stooges - Fun House (1970)
mijn stem
392 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Elektra
-
Down on the Street (3:43)
-
Loose (3:34)
-
T.V. Eye (4:17)
-
Dirt (7:03)
-
1970 (5:15)
-
Fun House (7:47)
-
L.A. Blues (4:57)
-
T.V. Eye (Takes 7 & 8) * (6:01)
-
Loose [Demo] * (1:16)
-
Loose [Take 2] * (3:42)
-
Loose [Take 22] * (3:42)
-
Lost in the Future [Take 1] * (5:50)
-
Down on the Street [Take 1] * (2:22)
-
Down on the Street [Take 8] * (4:10)
-
Dirt [Take 4] * (7:09)
-
Slide [Slidin' the Blues) (Take 1] * (4:38)
-
1970 [Take 3] * (7:29)
-
Fun House [Take 2] * (9:30)
-
Fun House [Take 3] * (11:29)
-
Down on the Street [Single Mix] * (2:43)
-
1970 [Single Mix] * (3:21)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur:
36:36
(1:49:58)
1
geplaatst: 4 maart 2025, 12:00 uur
Getypt in De album Top 100 van ...:
Bij deze plaat worden als beschrijving altijd allemaal steekwoorden van stal gehaald: napalm, gevaar, Vietnam, chaos, rellen. Vaak denk ik bij zulke vergelijkingen: het zal wel, maar bij deze plaat klopt het helemaal: deze plaat klinkt, 55 (OMG WTF) jaar na dato, nog steeds bloedjelink. Er zit een ontzettende opruiende sfeer in, muziek om bij te rellen!
Down On the Street opent met een krolse UH! en is lekker van de straat, maar dan ook nog dicht op de vuile straatstenen. Op Loose zingt Iggy dat hij 'm er diep instopt omdat hij los rondloopt, dus moeders hou je dochters thuis. T.V. Eye staat ook weer bol van de hitsigheid, Het broeierige en uitgesponnen Dirt is nihilistisch tot op het bot: "I've been hurt, but I don't care". En "Do you feel it when you touch me?" zingt Iggy zó dat het klinkt als "Do you feel it when you cut me?".
Kant B gaat all-out: de riff van 1970 geeft mij het ultieme "slopuh!"-gevoel. Hier komt voor het eerst de freejazzsax erin: een gouden toevoeging. Iggy voelt zich heel erg goed (staat stijf van van alles) en dat mogen we weten! Diezelfde saxofonist (Steve Mackay) wordt gelijk aan het begin van het titelnummer aangespoord om 'm nog eens extra van jetje te geven, wat hij ook behoorlijk doet! Als een James Brown-nummer stoomt dit door het gekkenhuis in. L.A. Blues is het ultieme einde van deze plaat: ontaarden in chaos, maar wát een lekkere chaos. De tekst in dit nummer volgens genius.com: "(Random unintelligible screaming)"
Met 36 minuten een heerlijke plaat om vaak op te leggen als je even wat stoom moet afblazen.
Aangekruist als favoriet:
1. 1970
2. Fun House
Bij deze plaat worden als beschrijving altijd allemaal steekwoorden van stal gehaald: napalm, gevaar, Vietnam, chaos, rellen. Vaak denk ik bij zulke vergelijkingen: het zal wel, maar bij deze plaat klopt het helemaal: deze plaat klinkt, 55 (OMG WTF) jaar na dato, nog steeds bloedjelink. Er zit een ontzettende opruiende sfeer in, muziek om bij te rellen!
Down On the Street opent met een krolse UH! en is lekker van de straat, maar dan ook nog dicht op de vuile straatstenen. Op Loose zingt Iggy dat hij 'm er diep instopt omdat hij los rondloopt, dus moeders hou je dochters thuis. T.V. Eye staat ook weer bol van de hitsigheid, Het broeierige en uitgesponnen Dirt is nihilistisch tot op het bot: "I've been hurt, but I don't care". En "Do you feel it when you touch me?" zingt Iggy zó dat het klinkt als "Do you feel it when you cut me?".
Kant B gaat all-out: de riff van 1970 geeft mij het ultieme "slopuh!"-gevoel. Hier komt voor het eerst de freejazzsax erin: een gouden toevoeging. Iggy voelt zich heel erg goed (staat stijf van van alles) en dat mogen we weten! Diezelfde saxofonist (Steve Mackay) wordt gelijk aan het begin van het titelnummer aangespoord om 'm nog eens extra van jetje te geven, wat hij ook behoorlijk doet! Als een James Brown-nummer stoomt dit door het gekkenhuis in. L.A. Blues is het ultieme einde van deze plaat: ontaarden in chaos, maar wát een lekkere chaos. De tekst in dit nummer volgens genius.com: "(Random unintelligible screaming)"
Met 36 minuten een heerlijke plaat om vaak op te leggen als je even wat stoom moet afblazen.
Aangekruist als favoriet:
1. 1970
2. Fun House
* denotes required fields.