Woman is een gevoel. Een zevende hemel, haar doel voor ogen, het ultieme genot. Woman is daar. Voor ons, zichzelf, en de rest. Woman is gevoelig. Beetje zeemzoet, beetje weemoed, maar romantisch bovenal, niet alleen in zijn en doen, ook in zijn kijken naar de wereld. Haar kijken naar de wereld. Zijn kijken naar de wereld... Ze is de sensuele r&b-song, het zachte funkgefonkel, gewichtloze electronica, zij. Perfect geschapen, Woman in balans. De streling, na het gevoelige gekrab. Bloedheet. Vastberaden volgt Woman haar pad. Haar labiliteit verdrinkend in zijn armen. Nog steeds bloedheet. De sleur. De streling. Een sleur om niet te doorbreken. Woman kan het niet helpen vrouw te zijn...
Maar ook man. Woman is testosteron. De expliciete r&b-song, de statige synthesizer, onder het botergeile beatwerk, zij. Het evenwicht in Woman. Zij is, hij ontkent niet. Gedwee, zij tweeën, naar zij. In Woman. Eén gemoedstoestand, ergens tussen zeemzoet en weemoed. Daar heerst zij zijn zijn. Hij haar zijn... Haar aanschouwend. Woman is betoverend. Haar belevend, met open geest. Heel even is Woman God. Alvorens de krab. De sleur. Laat ze sleuren, de sleur. Het is Woman, niets minder dan. In al haar repetitiviteit is zij. Zacht, zachtaardig, aardig. Zoet, zoetsappig, sappig. Volmaakt, geplooid met de tijd, imperfect, gedoogd met de tijd. Woman is liefde. Liefde is...