Simple Minds - Celebrate (2013)

Leuke verzamelaar van een band die achteraf bezien toch meer invloed heeft gehad dan ik had gedacht.
Alles tot 1985 was geweldig, maar ook daarna was het niet alleen maar kommer en kwel. De nieuwe tracks vallen inderdaad wat tegen, maar al met al ben ik persoonlijk wel blij met deze verzamelaar.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Simple Minds - Celebrate - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Waarom is dit nu een "verrassend sterke verzamelaar" waar je "waarschijnlijk aangenaam verrast door bent"?? Zo kun je er nog wel twintig cliche's tegenaan gooien, maar feitelijk is dit toch niks meer dan een voor de zoveelste keer opgewarmde bak oude meuk? En dan ook nog van muziek die toen het uitkwam al oubollig klonk....

Eigenlijk is het mijn stijl niet om zo te reageren.
Maar kan wat ik in bovenstaande quote lees ook niet gezegd worden van je eigen reactie?

Waarom blijven herhalen bij een zoveelste verzamelaar
van muziek die je weinig doet dat het je allemaal weinig doet?

De filosoof in mij (sorry Mjuman) vraagt zich dan af in wat voor maatschappij we leven.
Dat mensen hun drol altijd weer in de tuin van de buren moeten komen leggen.

De filosoof in mij - sorry Dazz - vraagt zich dan weer af, waarom mensen altijd moeten gaan voor

1. de hoogtepunten (zonder de dalen of de aanzet ernaartoe), the best of ...;
2. wat platenmaatschappijen bezielt om 'in te breken in de entiteit van een album' door al dan niet bewust een selectie te maken uit de albums en deze als compilatie op te dissen.

Tav het eerste punt: ik heb wel eens met artiesten gesproken over volgorde nummers/opbouw van een album, ik weet dat er artiesten zijn die zich heel precies daarmee bezighouden - die wqren uiterst tevreden met de komst van de minisdisk bijv, dan konden ze makkkelijk shuffelen en experimenteren met mogelijke volgordes.

Ik HAAT verzamelaars, muv die welke inzicht geven in een bepaalde stroming (zoals Nuggets) of een bundeling zijn van zeldzame singles, m.n . van meerdere bands. Ik ben zo oud dat ik compilaties ken als zgn 'samplers', de stalenkaart van een label om platenkopers - waar hebben we het over in deze tijd?? - in staat te stellen goedkoop (vaak minder dan de helft van de prijs van een regulier album) kennis te maken met het label in breder persepectief.

Een band/werk leren kennen, prima maar daar hebben we tegenwoordig toch geen verzamelaars meer voor nodig - die vinden/maken we toch zelf. En dan is er nog een filosofische/ethische reden om TEGEN verzamelaars te zijn: ooit stilgestaan bij het feit waarom er zoveel Talk Talk krompilaties zijn verschenen op EMI??? Welnu de band vangt daar helemaal NIETS van - dat is het goede recht van EMI. Afhankelijk van band/contract vangt een artiest wel of geen royalties.

In dat laatste geval wordt de artiest een dubbel oor aangenaaid - het eerste door de keuze van de nummers en volgorde en het tweede door geen royalties uit te keren. A propos keutels en intrekken: maak eerst de platenmaatschappijen maar eens zindelijk, want die poepen regelmatig rare releases uit.

Maar goed Simple Minds heeft onder dezelfde titel een hele tour in elkaar geflanst en er zelfs twee nieuwe nummers voor opgenomen. Dus ze zullen het er wel mee eens zijn.

Mijn Mind is nog lang niet zo simpel dat ik daarmee mijn zegen geef.

Dat zullen Jim en co. vast wel vervelend vinden denk ik.

Jim is uiterst content dat ik hem de release van Simple Minds - X5 (2012) heb vergeven - juist omwille van de eerdere argumentatie: nieuwe (jonge) fans in staat stellen kennis te nemen van hun oeuvre, alsmede fans van damals het oeuvre tegen een schappelijke prijs te verwerven op cd, om de veelgedraaide lp's te ontzien - ik blijf verstokt m.n het oudere werk van vinyl draaien.

Valt allemaal wel mee hoor. Ik reageerde op de recensie van Erwin, waar ik weinig van begreep, met name van zijn opmerking dat dit zo'n sterke verzamelaar is. Los van het feit dat ik de muziek op zich al niet zo geweldig vind - wat ik geloof ik wel mag zeggen op een forum als dit, ik zal het verder niet meer herhalen - vind ik een verzamelaar als dit volsterkt overbodige uitmelkerij, zeker gezien de verzamelaars die er al bestaan en waar bijna hetzelfde op staat. Het spijt me als ik je daarmee emotioneel van de sokken heb geblazen of diepe weltschmertz heb bezorgd. Niet tobben, zou ik zeggen.

@Mjuman

En hoe haalt een band het in haar hoofd (ik volg even Mjuman) om live zomaar wat nummers
uit hun albumcontext te rukken en in een soort Greatest Hits playlist naar het publiek te gooien?

Kijk, er zijn artiesten die ik om hun keurig vormgegeven albums bewonder.
En er zijn artiesten die ik erg kan smaken omdat zij de kunst van het hitsmeden bedrijven.

Wat Simple Minds na NGD uitbracht behoort naar mijn smaak tot die tweede categorie.
Dus, mag men nog blij zijn dat het leeuwendeel van deze Greatest Hits vooral daarop focust.

Zo hoef ik die zwakkere albums die naast een handvol radiogenieke hitjes
vooral bindmiddel bevatten niet te gaan kopen, en zeker niet telkenmale integraal te gaan beluisteren.

Mag het?

@fatima

Ik heb nooit begrepen waarom fans van een band zoveel energie stoppen in het afkraken van best ofs
van die band die toelaten dat zo'n band bij een nieuwe generatie onder de aandacht komt.

Ik kan wel begrijpen dat je als fan teleurgesteld bent in een zoveelste verzamelaar
(waarop weliswaar twee nieuwe nummers staan) terwijl er nog veel onuitgegeven werk wacht.

Ik heb nooit helemaal begrepen waarom niet-fans van een band graag blijven herhalen
hoe matig of slecht zij die band vinden. Dat ruikt naar pretbederf en daar pas ik liever voor.

Ik kan dan wel weer begrijpen dat mensen de tracklijst van een verzamelaar betreuren.µ
En daarover ging de discussie aanvankelijk, maar die ontaardde dan weer in anti-SM gezeur.

Ik gebruikte jouw wat boude reactie als aanleiding om dat al even boud aan te kaarten.
Het is sportief dat je die reactie van mij dan ook niet als een persoonlijke belediging opvat.

Gesproken over de tracklist: als er 1 echte blunder is, dan is het toch dat op de basisversie 'new gold dream' er niet opstaat.

Misschien geen single/hit geweest?

New Gold Dream verscheen begin 1983 in extended remix op 12" single
met op de a-kant een extended versie van I Travel. De hoes van deze release
is ook terug te vinden op de poster die bij de 3cd editie gratis is bijgevoegd.

Ik zou NGD ook op de 2cd versie gezet hebben, net als Theme for Great Cities.
Die nummers zijn zo quintessential SM dat ze inderdaad onmisbaar mogen heten.

Zijn het ook hits geweest ?

Zoveelste verzamelaar... maar wel een complete singles verzameling. Dus ook in 7" / edit versies. Verknipte versies soms, maar wel degelijk de versies die op de 7" stonden en/of op de radio gedraaid werden. Blij met de CD release van Sweat in Bullet 7" remix bijvoorbeeld!
Ook aardig dat er onuitgebrachte single mixen van Space en Jeweller op staan...

Een nummer dat enkel op 12" verschijnt wordt zelden een hit natuurlijk.
Maar de titelsong van New Gold Dream en Theme for Great Cities hebben
van in het begin altijd wel de status van klassieker gehad, vermoed ik.

Nummers die vaak op new wave avonden gedraaid werden, bedoel ik dan.

Het eerste SM nummer met merkbaar hitparadesucces was volgens mij Promised You a Miracle.

Afgezien van de 'club-hits' en dan is imo UK meer leading dan NL of N denk ik dat als je de indie charts induikt (NME oa) je dan wel indicaties daarvoor vindt: er zijn zijn one (wave) hit wonders: Mo-dettes - White Mice, B-Movie - Nowhere Girl, Visage - Fade to Grey, ACR - Shack-Up, maar SM en Cure behoorden als snel tot de 'wave staple' - geen idee over wat voor aantallen je het dan had.

De laatste opmerking die ik over deze verzamelbak wil maken is dathet een uitermate opporunistische release is, maar het zij hen vergeven - zij hebben nimmer het grote succes van U2 mogen smaken.

Natuurlijk is het een opportunistische release,
en soms hebben de bands in kwestie er weinig aan te zeggen.

De beste verzamelaar (zo je er eentje wil) maak je nog altijd zelf.
Maar ik compileer mijn favorieten nog het liefst van origineel verschenen en gekochte cd's,
dan losse nummers te gaan plukken van het internet. Ik heb van SM naast oude reguliere albums
(zowel op vinyl als op cd trouwens) slechts twee verzamelaars in huis. Deze 3cd box ...

... en deze die bewust niet op het pre-NGD werk focuste,
maar op 1 schijf de beste hits samenbalt. Simple Minds - The Promised (1997).
Had men The American vervangen door All the Things She Said dan was ie zelfs perfect.

Als je alles al hebt is een verzamelaar niet interessant, maar voor iemand die nog nooit van de Simple Minds heeft gehoord geeft Celebrate een prima indruk van de verschillende fases die de band heeft doorgemaakt. Daarom een prima verzamelaar wat mij betreft. Maar ook ouwe meuk, dus was dat betreft zijn we het eens.

Ik vind hem persoonlijk beter dan The Promised want daarop is het vroege werk van de band onderbelicht en persoonlijk vind ik dit interessanter dan alles van na 1985.

Erwin

Boeiende discussie hier, maar ondertussen blijven dvd-releases uit.

Deze is volgens mij ooit verschenen met bonus live dvd.

Simple Minds - The Best of Simple Minds (2002)

Maar dat bedoel je wellicht niet.

Dat bedoel ik inderdaad niet. Ik heb het over concerten en reportages, zoals zowat elke band die heeft. Ook OMD biedt op dat vlak veel meer.
By the way, ik apprecieer altijd sterk je berichten, Dazzler.

Ik zocht het even op, want het verbaasde me dat er zo weinig van SM op dvd zou zijn.

Dank je, goldendream, ik probeer ook vooral informatief te zijn.
Kennis is maar zinvol als je ze ook kan en mag delen met anderen.

De laatste opmerking die ik over deze verzamelbak wil maken is dat het een uitermate opporunistische release is, maar het zij hen vergeven - zij hebben nimmer het grote succes van U2 mogen smaken. [/quote]

Dit citaat van Mjuman bevat een heel denegrerend en pretentieus zinnetje. Denegrerend omdat U2 erbij gesleurd wordt als meerdere van de twee en pretentieus, want de schrijver ervan vergeeft hen hun zwakheden. 't Zal wel zo erg niet bedoeld zijn, maar toch komt het zo over.

Vandaar deze reactie: De laatste opmerking die ik over deze verzamelbak wil maken, is dat het een uitermate opportunistische release is, maar het zij hen vergeven. Ze hebben immers wondermooie muziek gemaakt, waar U2 in kwaliteit nooit aan kon tippen, met uitzondering van maximum een 5-tal nummers. Dat de massa dat anders zag, zegt meer over die massa dan over Simple Minds. In België is het succes van Clouseau altijd veel groter geweest dan dat van Yevgueni. Dat van Will Tura veel groter dan dat van Willem Vermandere. Daarmee is eigenlijk alles gezegd, lijkt me.

Mjuman had het over hun succes, niet over hun muziek. Wat daar voor denigrerends aan is snap ik niet, het is gewoon een feit.
De discussie bij dit album heeft trouwens wel een dieptriest niveau, ik ga maar eens verkassen.

Iedereen die zich druk maakt over verzamelalbums zoals Celebrate van Simple Minds dient zich te realiseren dat veel potentiele liefhebbers zijn opgegroeid lang na de creatieve en commerciele hoogtijdagen van deze band en dus nauwelijks andere mogelijkheden hebben om kennis te maken met hun beste werk.

Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik in de jaren '80 als tiener elke 1-3 jaar een nieuw album van Simple Minds en U2 kon kopieren / aanschaffen, vooraf lekker gemaakt door singles op de radio en op MTV, Music Box, en Sky Channel. Ik durf te wedden dat als ik 20 jaar later was geboren ik grote moeite had gehad om Simple Minds en U2 volledig te ontdekken zonder hun verzamelalbums. Alle goede muziek van vlak voor 'mijn tijd' kende ik ook in eerste instantie van verzamelaars (Roxy Music, Steely Dan, Police, Bob Marley). Tieners van nu zullen het ook moeten hebben van verzamelalbums van recentere bands zoals Radiohead, Smashing Pumpkins en Pearl Jam. En ja, die zullen dan de magie van albums zoals OK Computer, Mellon Collie en Ten missen. Maar als ze het echt goede bands vinden dan komt dat vanzelf later wel als ze wat meer zakgeld hebben.

Tijd en geld spelen ook een rol. Bedenk dat hoe later je bent geboren hoe meer goede muziek al is verschenen, en het steeds moeilijker wordt om alle goede muziek te ontdekken en te kopen.

Verzamelalbums zijn cruciaal voor muziekliefhebbers die 'te laat' zijn geboren.

Helemaal waar...mijn eerste SM was de verzamelaar Glittering Prize..zo heb ik ze leren kennen..

Vond de hitjes wel leuk maar als ik dit album beluister kom ik niet verder dan cd1.

Het is geen lp, die je kan omdraaien, als het goed is, dan zit er nog 1 of 2 schijfjes in.