Persefone - Spiritual Migration (2013)

De titeltrack staat in de Zwaar Aanbevolen-playlist van Zware Metalen en dat smaakt naar meer. De schreeuwzang heeft op sommige momenten weg van Erik Kalsbeek (ex-Textures) en eindelijk horen we hier goede cleane zang. Er zit van alles in maar de compositie zit zeer goed in elkaar.

Een zeer sterke progressieve metal-plaat. Persefone zit wel aan de hardere kant van het genre en daar ben ik heel blij mee. Je hoort hier niet al te veel gepiel zoals bij Dream Theater. De band beukt er op sommige momenten behoorlijk op los maar in de melodieuze secties komt de prachtige cleane zang erin om het nog wat extra's te geven. De synths zijn sfeervol en niet cheesy, iets wat ook vaak bij dit soort muziek gebeurt. Deze gaat een mooie beoordeling krijgen na paar luisterbeurten. Het album zit geweldig in elkaar zodat de 72 minuten echt als een geheel voelen met veel dynamiek.

Brute progressieve metal uit Andorra, of all places. Dat hoor je niet vaak. En nog goed ook! De band klinkt als een opgefokte kruisbestuiving van Dream Theater en Dimmu Borgir, voorzien van een prima zanger en geweldig gitaarwerk. De complexe songstructuren en over elkaar heen buitelende ritmes zorgen uiteindelijk wel voor wat metaalmoeheid bij de luisteraar, maar het zit allemaal toch wel erg goed in elkaar. En in de mix van Jacob Hansen klinkt alles geweldig.

Die outro is zo mooi! 't Is bijna zonde dat dit op een metalplaat staat. Prachtig stukje klassiek.
(de rest van de plaat is ook wel verrassend sterk, trouwens, doch iets te lang)

Is het raar als ik het titelnummer (Spiritual Migration) juist één van de slechtste nummers van dit album vindt?