Joe Bonamassa - An Acoustic Evening at the Vienna Opera House (2013)

Deze komt ook weer in de collectie, trouwe verzamelaar als ik ben. Joe is een grote inspiratiebron voor me en een van mijn favoriete gitaristen. Alles wat die man aanraakt verandert in goud, ik ben dan ook niet bang dat deze release gaat tegenvallen.

Vanochtend aan een eerste luisterbeurt onderworpen. Knap wat deze meestergitarist weer laat horen. In de trend van veel rock giganten heeft hij zijn oeuvre getransformeerd tot mooie akoestische arrangementen. Erg smaakvol en lekker om te luisteren. Zijn stem blijft uiteraard hetzelfde en zijn gelikte gitaarspel ook. Alleen geen vervormde elektrische uitspattingen maar heerlijk (soms met banjo) naked. Geen gemakzuchtig tussendoortje wat mij betreft maar een prachtige alternatieve versie van zijn songs. Knap gedaan van Joe.

Ik begin voorzichtig. Ik hou helemaal niet van akoestische optredens, en wat dat betreft is dit niet echt een uitzondering. Tuurlijk, het is vakmanschap, maar ik zal bijvoorbeeld veel eerder naar ander werk van hem grijpen, waarbij hij zijn gitaar laat janken en vlammen. Ik ga zeker weten nog aandachtig hier naar luisteren maar een favoriet zal het niet worden..

prachtig wat deze artiest allemaal kan. veel gebruik gemaakt van originele instrumenten, een prachtige weergave en een goede productie.

Ik heb hier inmiddels zeer aandachtig naar gekeken en geluisterd, maar nee wat mij betreft laat Joe dit voor wat het is en gaat ie gauw weer vlammen met zijn Gibsons. Deze release mist pit en ik zal deze dan ook niet meer vaak zien/luisteren. Zoals gezegd, het vakmanschap is aanwezig, het is allemaal wel goed gedaan, maar niet echt my cup of tea. Dat ik dan alsnog 3,5 ster geef zegt wel genoeg over hoe goed Bonamassa alsnog is.

Dit akoestisch optreden is zeker zeer mooi.Ik heb het mogen meemaken in Mainz vorig jaar ongeveer met dezelfde nummers geweldig concert was dat toen.Nu op 30 juni naar Carré daar vliegen de vonken er ook weer vanaf dat weet ik nu al en Beth met die prachtige rock stem ik leef er al naar toe.

Eergisteren zowel de dubbel cd als de blu-ray aangeschaft.

Ik heb er met veel plezier naar zitten luisteren en heb genoten. Ook de blu-ray is van hoge kwaliteit wat betreft beeld en geluid. En dat zeg ik niet snel daar ik zeer kritisch ben op beeld en geluidsdragers.

Toegegeven, het is heel wat anders dan zijn elektrische gitaarspel. Echter daarom voor mij niet minder mooi.
Eens te meer bewijst hij weer een gitarist van absolute topklasse te zijn die ook hiermee goed uit de verf weet te komen. Goed en gedegen akoestisch gitaar spelen is moeilijker dan elektrisch en vergt een nog grotere kunde van je gitaarspel als gitarist.

De songs zijn flink aangepakt en hebben hier en daar een (grote) verandering doorgemaakt en daarmee een heel nieuw karakter gekregen. Niet in de laatste plaats door toevoeging van de Ierse banjo, viool, baby piano, glockenspiel, harmonium, accordion, nyckelharpa, en mandoline en percussie. Ik hou hier wel van. Deze veranderingen daagt musici uit om grenzen te verleggen en zichzelf en de muziekstukken opnieuw uit te vinden.

Wat mij betreft een mooi dubbel live album. En met beeld van de blu-ray erbij nog fraaier om te mogen ervaren.

Welke Duits(sprekende) artiest doet hier af en toe mee? Of is Joe B. een woordje Duits aan het leren? Ik dacht ergens tijdens een liedje (ik dacht nummer 11) ook een keer 'ze' ipv 'the' te horen..

Ze spelen in Wenen, dus hij spreekt het publiek af en toe in het Duits toe

Pit mist deze release wat mij betreft toch zeker niet..

Gewoon weer een prachtige plaat
Deze man is vernieuwend en laat zijn fans alle soorten muziek horen waar hij van houdt
Persoonlijk geniet ik erg van deze plaat en setlist ( je moet er wel een bui voor hebben)
Met zijn laatste concert was de afwisseling erg goed eerst in deze setting en daarna elektrisch
Wie weet zet hij de trend weer in gang van begin jaren '90 met unplugged

Op "An Acoustic Evening at the Vienna Opera House" verlegt Joe Bonamassa opnieuw zijn grenzen. Deze keer kiest hij een volledige akoestische setting voor zijn nummers die over het algemeen toch elektrisch worden vertolkt. Hij daagt zich hierbij uit om in een kalere en intieme bezetting toch spannend te klinken. Wat mij betreft is hij daar goed in geslaagd. Joe Bonamassa kiest er niet voor om de studioversies klakkeloos akoestisch na te spelen. Nee in veel gevallen kiest hij voor iets andere arrangementen en door de keuze van niet alledaagse instrumenten krijgen de meeste nummers een totaal andere feel. Ook op de akoestische gitaar is Bonamassa een fenomeen. Dit was eigenlijk al bekend, daar hij live vaak "Woke Up Dreaming" akoestisch speelt. Maar ook in een volledige akoestische atmosfeer verbaast Bonamassa met mooi en spannend gitaarwerk. Maar de echt hoofdrol op deze plaat is Bonamassa's stem. In deze setting wordt hij gedwongen om zijn stem nog beter aan te wenden en dat doet hij met verve. Regelmatig zijn er kippenvelmomenten als zijn stem een liedje van begin tot eind draagt en nog meer kracht bijzet aan de intensiteit van het nummer. Ik heb Joe Bonamassa zelf live gezien in een vergelijkbare setting op North Sea Jazz 2012, zij het met een kortere setlist, aangezien men op NSJ slechts een beperkte speeltijd heeft. Ik vond het destijds al een van mijn favoriete live-ervaringen van Bonamasssa, juist omdat het anders was. "An Acoustic Evening at the Vienna Opera House" is een mooie herinnering aan dat optreden en wederom het bewijs dat Joe Bonamassa een van de meest veelzijdige gitaristen van zijn generatie is en niet bang is om van de geëffende paden af te stappen. Lof en hulde!

Fantastische dubbel lp op de kop getikt voor een net prijsje. Weer eens lekker genoten van het fantastische gitaarspel van Joe. Mooie gatefold hoes met de nodige informatie. Klinkt subliem op vinyl. Moet Joe toch maar eens live gaan zien en horen.