Townes Van Zandt - Delta Momma Blues (1971)

vreemd dat Townes blijkbaar zo onbekend is, terwijl Bob Dylan zo populair is.

Misschien komt het doordat Dylan op een veel groter label zit.
Ik vind Townes net zo'n belangrijke singer-songwriter als Bob Dylan.

Inderdaad een prachtig album van Townes dit. Where I lead me is op het moment mijn persoonlijke favoriet van dit album, maar das nogal aan verandering onderhevig. Luister deze plaat en je bent gegarandeerd geen illusie armer.

Rake is zo'n schitterend nummer zeg. Ik moet nodig dit album ook eens beluisteren!

prachtig album dit. Ik zit er helemaal in de laatste dagen. Townes van Zandt verdiend meer aandacht! Behoort wat mij betreft toch ook echt bij de "grote" zongwriters.

Doet niet onder voor de eerste drie albums en op de een of andere manier vind ik dit zijn beste tot nu toe. Heb mezelf voorgenomen elke dag een paar keer achter elkaar een Townes van Zandt album te draaien, werkt voor mij beter dan alle albums achter elkaar te draaien.

Ik doe mee. En dan op repeat. De afgelopen twee weken drie albums van Townes aangeschaft, waaronder dit. Een inhaalslag. Come Tomorrow is mijn favoriete track, vanwege de melancholie, de blokfluit, de sfeer: tijdloos.

Ik moet het helaas om budgettaire redenen met mp3-tjes doen, maar zodra de eerste echte paycheck er is, gaan we CD-WOW weer eens spekken.

Beste Harm1985, van Townes van Zandt is een prachtige boxset uitgekomen waar zijn eerste 7 albums opstaan...allemaal meesterwerken!!!
Het mooiste komt nog: 18,99 is bespottelijke prijs voor dit stukje paradijs.
Townes van Zandt : Texas troubadour.......

Enjoy!

Om daar even op door te gaan, want misschien heeft iemand er iets aan. Weton-Wesgram heeft ook een 3cd setje uitgebracht, met het allerbeste uit Townes' vroege periode. Bij elkaar 42 nummers. Ik heb er 7 of 8 euro voor betaald een jaar of twee geleden.

Goedkoper gaat het echt niet worden. Ik heb ook niet direct de behoefte om zijn albums aan te schaffen, omdat ik dat setje al formidabel en goed samengesteld vind. Misschien dat ik voor de volledigheid dat setje van 18 euro ook nog eens aanschaf, maar voorlopig niet.

Mensen kennen Weton-Wesgram misschien van slordige, dubieuze releases, maar bij deze hoef je daar niet bang voor te zijn.

Samen met de voorganger Townes Van Zandt is dit de beste plaat van deze geweldenaar. Dit album steekt vooral muzikaal prachtig in elkaar. Overal is de begeleiding helemaal perfect. Het album begint vrij opgewekt voor Van Zandt begrippen met FFV en het titelnummer. Only him or me is een prachtig miniatuurtje. Dan komt het wat op Ierse folk lijkende Turnstyled, Junkpiled. Tot dan een prima album, maar nog niet wereldschokkend. De resterende 6 nummers zijn dat echter wel. Ik kan me nauwelijks een plaat herinneren waar 6 zulke hoogwaardige nummers op een rij staan. Tower Song en Come Tomorrow zijn ballads van een prachtige schoonheid. Let eens op de blokfluit bij Come Tomorrow. In Brand New Companion en Where I Lead me laat Van Zandt zijn liefde voor de blues her en der wat doorschemeren. Vooral Where I Lead Me is muzikaal prachtig. Dan hebben we met Rake weer zo'n hartverscheurend mooi nummer, waarbij de orkestrale begeleiding totaal niet stoort. En dan met het ook al niet misselijke Nothin´ is de plaat alweer ten einde.

Na verloop van tijd is gebleken dat ik dit als geheel het beste album van Van Zandt vindt. Misschien staan op de voorganger iets meer klassiekers, maar als geheel doet dit mij het meest. Vandaar ook de notering in mijn top 10.

Op het album Townes van Steve Earle komen de meeste songs ook van dit album af. (Heb dat album nog steeds niet helemaal gehoord, schande)

Mooie plaat van Townes.
Dit was eigenlijk de enige die ik in bezit heb, die ik nog nooit had beluisterd.
Beetje raar is dat wel, want het is een erg mooie plaat.

Eigenlijk gaan we gewoon verder met waar we op het 'self titled' album uit 1970 zijn gebleven, alleen is het iets minder zwaarmoedig. Ik zou ook durven beweren dat dit Townes' meest toegangkelijke album is, al zouden High, Low and Inbetween of FLyin' Shoes daar voor mee kunnen gaan.
Neemt niet weg dat hier enorm sterke nummers opstaan, zoals 'Rake'. Fantastisch mooi.
Zo een die je hoopt te vinden bij iedere artiest, maar zelden vind

4 sterren.

Ook dit is een heel sterke plaat van Townes, en wat ik apart vind aan dit album is dat ik het begin wat matig vind (met wat meer doorsnee blues en country), het midden al heel mooi, en het eind fenomenaal (Rake, Nothin'). Rake klinkt alsof het een outtake van Our Mother The Mountain had kunnen zijn - dat buitenaards mooie, ruimtelijke geluid.

Deze net voor het eerst beluisterd en is me prima bevallen. Ken verder enkel zijn debuut en al vind ik dat een hele puike plaat, zijn de arrangementen daar soms iets te aanwezig. Hier klinkt alles al een stuk soberder en dat spreekt me veel meer aan. Liedjes schrijven kan de man sowieso wel, vooral Rake kwam meteen bij me binnen. Heel mooi. Wacht nog even met stemmen tot ik het wat vaker beluisterd heb.

Eigenlijk heb ik op elk studioalbum van Townes wel wat op aan te merken, tot nu toe. Bij selftitled vraag ik me af welke idioot toch steeds door dat liedje heen loopt te trommelen, Our Mother the Mountain kent strijkers die het geheel nogal sentimenteel en kitsch maken en Flyin's Shoes klinkt te glad. Al deze platen hebben wel betrekkelijk hoge beoordelingen, aangezien de lyrics en structuren die de liedjes maken nog steeds erg goed zijn. Maargoed, geef mij dus maar Live at the Old Quarter, waar alles lekker intiem en kaal klinkt.

Positief verrast ben ik dan ook door dit album, dat nog steeds extra instrumentatie heeft, maar dat zo subtiel doet dat het eindelijk eens niet stoort. De plaat begint niet met zijn sterkste nummers, maar met Only Him Or Me is daar toch al een vroeg hoogtepuntje. Naast alle lofzang over Tower Song en Rake, natuurlijk geweldig, wil ik zelf ook het geweldige blues 1-2tje van Brand New Companion en Where I lead Me aanprijzen. Heerlijk.

Ja dit bevalt me wel!

Opnieuw een boektje pareltjes van deze singer-songwriter gigant. De man kon toch echt mooie liedjes schrijven en uitvoeren. 'Rake' en 'Tower Song' zijn toch wel van een bijzondere schoonheid.

Had nog niets van Townes, wel covers op diverse lp's maar wat is dit een mooie lp zeg (vandaag een Tomato persing voor een prikkie opgepikt in de kringloop). Rake is zo mooi maar ook de blues van Where I lead me en nog veel meer.
Ook pas the Flying Buriito Brothers "ontdekt", daar was ik eind 70;s in mijn new wave tijd natuurlijk niet mee bezig.
Prachtig.

En alweer zo'n fraai album. Het bevat weer een aantal Townes-klassiekers: Only Him Or Me, Tower Song en de 2 slotnummers, het fenomenale Rake en Nothin'. Genieten.

come tomorrow... enig mooi...