The Uncluded - Hokey Fright (2013)

Hoes is wel meer dan geniaal.

Eerste single vind ik nog niet echt spectaculair. Maar ben benieuwd wat ze wrvan maken, vind Kimya wel een goede stem hebben.

Eerste single valt inderdaad best tegen, maar 'Batts' vind ik dan wel weer vies gaaf. (Ik neem aan dat dat hetzelfde nummer als 'Bats' van de Rhymesayers Record Store Day-plaat van 2012 is.) Heb wel het gevoel dat Aes' bijdrages op beide nummers wel heel gemakkelijk van Skelethon geleend zijn, maar toch. Ik weet niet waar dat in zit.

'Earthquake' klinkt eigenlijk nergens naar, maar dit moet toch wel gewoon een enorm gave plaat worden? We hebben hoop.

De nummer die ik tot nu toe heb gehoord doen mij niet heel veel vindt het allemaal net iets te chaotisch en dit zal dus niet echt mijn Hip Hop zijn.. Hoes blijf ik wel meer dan geniaal vinden.

Earthquake is fantastisch

Earthquake is inderdaad vet! Bats klinkt ook zeker niet verkeerd! En Delicate Cycle is ook om van te smullen! Ga deze zeker eens pre-orderen!

Hoewel Delicate Cycle een andere versie zal zijn dan die ene die ik nu hoor. De feature daar is de drummer, supposedly.

Ja, wou ik ook doen. Maar je betaald 37 dollar verzendkosten omdat er een poster bij zit :s

Serieus?! o.O

Damn... dat is wel belachelijk veel.

Is die vrouw niet een folkzangeres? Zou dit dan niet hiphop/folk moeten zijn? Ik weet weinig over genres hoor, maar dat dacht ik even.

Damn, Scissorhands klinkt echt slecht.

Gewoon een leuk knullig liedje toch? Helemaal typisch Kimya Dawson eigenlijk.

Nieuwe video voor 'Delicate Cycle'.

Very nice.

Dat is mijn 'angst' ook wel een beetje: dat Kimya en Ian er zelf wel een hoop plezier aan beleefd hebben, maar dat dit toch voornamelijk als een hobbyprojectje blijft klinken en dat plezier uiteindelijk niet of nauwelijks op mij overgedragen wordt. Ik vind Aesop Rock een fantastische rapper, maar z'n stem past niet heel fantastisch bij de hoofdzakelijk akoestische begeleiding (baseer ik dan op de nummers die ik tot nu toe gehoord heb, maar je snapt wat ik bedoel).
Ik heb in elk geval een recensie-exemplaar aangevraagd, al heb ik daar verder nog niets van gehoord, dus ik ben benieuwd.

Ik moet zeggen dat ik de combinatie tot nu erg vet vind. Aesop rapt niet echt op een beat en Kimya Dawson heeft ook een aparte manier van zingen (net of ze voor de maat uit zingt). Echt samenhang lijkt er niet te zijn, maar ik vind het wel wat fijns en warms hebben. Dat gevoel van een hobbyprojectje moeten ze ook gewoon vasthouden!

Ik vind het een erg vette combinatie!

De nieuwe versie van Delicate Cycle vind ik wel minder...
De oude versie is een stuk aangenamer. Voornamelijk vanwege het refrein. Door de drums erbij te gooien komt er een leuker 'sfeertje' in de track, maar zonder blijft het zo heerlijk 'delicate'. Ze hebben het in ieder geval niet ál te erg omgegooid, dus ben ik al blij.

Toffe single, 'Delicate Cycle'; hier werkt de combinatie van beide artiesten aanzienlijk beter dan op 'Earthquake'. Ik begin hier best zin in te krijgen.

Al te beluisteren. Zonde eigenlijk....

Vermakelijk maar eentonig en daardoor langdradig. Ook wat melig. Maar toch, leuk om eens op te zetten - het maakt wel vrolijk.

De zang van Kimya Dawson doet mij heel erg denken aan de Randy Newman-filmpjes uit Family Guy (klik). Ze zingt gewoon wat ze wil zingen, zonder enige vorm van regelmaat. Aangezien er ook niet altijd echt een beat terug te vinden is, lijkt Aesop Rock ook maar wat te rappen. Eén van de redenen waarom dit duo goed bij elkaar past. Een andere reden is dat ze duidelijk plezier hebben in wat ze doen en dat straalt er ook vanaf. Hierdoor is het makkelijker om hen de melige, rommelige muziek te vergeven.

Daarbij komt nog eens dat ik de zang gewoon mooi vind en dat Aesop Rock hier laat zien ook makkelijk goed te kunnen rappen op deze muziek. Het is een duo dat eigenlijk totaal niet bij elkaar past, maar het toch in een vorm weet te gieten die het mij toch wel erg aanspreekt.

Ik heb genoten van de luisterbeurten en weet bijna wel zeker dat ik hier in de toekomst ook nog van ga genieten!

Het maakt wel vrolijk? Meh, ik vind de vrolijkheid er eigenlijk niet vanaf spatten.

Kan het wel waarderen! Dit gaat waarschijnlijk rond de 4-5 uitvallen! =D

Het oprechte, niet geforceerde plezier waarmee ze rappen/zingen spat er wel degelijk vanaf vind ik!

Oke. Begin dit steeds meer te diggen: heerlijk sfeertje!

Klopt, klopt, maar er zit toch regelmatig wel een bepaalde serieuze ondertoon bij, die mij misschien meer opvalt. Delicate Cycle heeft dat bijvoorbeeld ook. Als je de clip erbij kijkt, is het allemaal vrolijkheid, maar (zeker het origineel) lijkt toch iets minder fleurig te zijn. En dat is letterlijk iets minder fleurig, hea. Ik beweer hier niet dat dit deprimerend is of iets dergelijks.

Is-ie al te streamen dan? Zo ja, waar? Als-ie te downloaden is, dan mag ik dat niet vragen, dus ik vraag het niet.

Dit past precies in mijn straatje van alternatieve, ietwat vreemde Hip-Hop. Ik liet dit een vriend van me horen en hij weigerde te accepteren dat dit Hip-Hop zou zijn (gebrek aan duidelijke beats enzo), "oh ben je er zo 1" dacht ik dan maar. Jammer.

Maargoed, Kimya Dawson ken ik alweer wat jaartjes. Ze brengt veel teveel uit en alles gaat een beetje op elkaar lijken op den duur. Lo-Fi singer-songwriter met vaak sarcastische, donkere teksten en een humoristische ondertoon. Je moet er niet teveel van horen, maar leuk is het wel,.
Aesop ben ik ietsje minder bekend mee, maar wat ik ken vind ik wel goed. Niet de eerste samenwerking tussen de 2, dat was op Kimya's vorige album en ik geloof ook op Aesop's Skelethon? Een heel album zat er dus wel een keertje aan te komen.

Verrassend genoeg is die redelijk geslaagd, als je er van houdt. Het is alleen een beetje onevenwichtig, qua geluid. Dan bedoel ik niet de song structuren, die zijn op het eentonige af wel vrij hetzelfde, maar dan heb ik het over het verschil in productietechniek. Soms krijgen ze op 1 nummer beide de eerste stem toegewezen, zodat het nogal vlak gaat klinken, er is geen verdeling over wie de leider is en wie de 2e stem op zich neemt. Delicate Cycle en Earthquake zijn hier goede voorbeelden van. Zo wordt het wat onnodig slordig. Ook is het album wat te lang, met nummers die wel grappig, maar toch onnodig zijn.

Er zijn gelukkig genoeg positieve punten te noemen, want als het werkt dan werkt het erg goed. Aesop past zich vaak aan naar de lo-fi folk voorkeuren van Kimya en dat werkt verrassend goed. Anderzijds probeert Kimya af en toe te rappen en dat het niet storend of slecht is kan ook alleen maar bewonderenswaardig genoemd worden. Waar de toon van de muziek vaak vrolijk is, zijn de teksten dat niet. Soms wordt ook de muziek donker, zoals in Tv on 10 en dat is ook gelijk een hoogtepuntje.

Verdere hoogtepunten zijn voor mij Organs, dat gaat over het belang van orgaandonor zijn, Alligator met zijn vreemde tekst over porno en toch ook wel het iets te lange Tits Up, dat in de jaren 90 cool was geweest, maar nu eigenlijk niet meer kan. Toch komen ze ermee weg.

Dat het zo goed werkt is knap, maar dat dit niet voor iedereen is weg gelegd is vrij logisch. Je moet er maar net tegen kunnen, het luchtige sfeertje met het "verborgen" tekstueel donkere toontje. Mocht het duo nog een tweede album maken en dat zie ik nog wel gebeuren, valt er nog genoeg te verbeteren. Met name het productie probleem met de vocalen is snel verholpen, aangezien het op de meeste nummers gewoon goed gaat hier. Een korter album is ook zeker een goed idee. Tot die tijd zal ik selecteren en naar sommige nummers graag terugkeren, anderen wat minder,

Ik vind het geen bijzonder goede plaat geworden, helaas. Op zich is de combinatie tussen de prozaïsche aanpak van folkie Kimya Dawson en de chaotische, associatieve stijl van Aesop Rock interessant, en werkt het op de meeste momenten redelijk goed bij elkaar.

De plaat slaat echter dood doordat er gewoon niet genoeg echt goed materiaal is opgenomen. De meeste liedjes zijn inwisselbaar en weten weinig indruk achter te laten. Met moeite kan ik misschien vijf echt goede nummers vinden tussen de middelmatigheid, als er dan desondanks achttien nummers op de plaat worden gepropt, inclusief schaamteloos vulsel als 'WYHUOM' is verveling onvermijdelijk. Dat soort ongein is twee minuten leuk en wordt vervolgens snel irritant.

Ik zou heel graag de plaat een hogere waardering willen geven, want ik heb veel sympathie voor de muzikanten en de thema's die hier ter sprake worden gebracht. Op zijn beste momenten klinkt de plaat fris en spannend, en hier en daar valt een liedje te plukken dat de eeuwigheid wel in mag ('Delicate Cycle'). En de hoes is natuurlijk prachtig. Maar de hoeveelheid halfbakken matigheid die je moet slikken om die kwaliteiten te kunnen vinden, zorgt dat de plaat toch aan de verkeerde kant van de streep terechtkomt voor mij.

Zitten enkele mindere nummers op, WYHUOM bijvoorbeeld, maar damn... Boomerang is wel echt een heerlijke track!

Het speelse, luchtige karakter in combinatie met soms toch wel donkere, sombere onderwerpen maakt dit tot een even aparte combinatie als dit duo zelf. Een fijn album en Delicate Cycle blijft een fantastisch nummer!

Beter dan ik me herinnerde, maar ik trek Kimya Dawson niet altijd even goed en die meligheid is soms behoorlijk irritant. Met zeker een kwartier minder muziek (de meligheid en 'Teleprompters' schrappen was al een behoorlijke verbetering geweest) had ik hier een 4* van kunnen maken. Dat hier geen vervolg meer op is gekomen kan ik evenwel niet rouwig om zijn.