Jethro Tull - Living with the Past (2002)

Geweldig mooie muziek. Door de betere opnametechnieken komen naar mijn bescheiden mening de oudere stukken nog beter tot hun recht. Tijdloze muziek!

Een prima live album. Waarom er achter elke titel [live] staat is wat onnodig want dat lijkt mij vrij duidelijk maar goed.

Toch een kanttekening. Zoals bij vele ouder wordende artiesten, verliest de zang wat aan scherpte. De Keltische piratenstem van Ian Anderson is wat afgevlakt hier. Maar verder is dit niets dan prachtig.

Bijzondere band. Totaal unieke sound. Niets is met deze gasten te vergelijken.

Dat heeft niet zo zeer met het ouder worden te maken. Zo rond 1983 kreeg Ian Anderson ernstige stemproblemen die hem noodzaakte een pauze van 4 jaar in te lassen. Nadien bleek dat z'n stem totaal geen bereik meer had en is hij anders gaan zingen, wat mooi te horen is op Crest of a Knave.

Misschien was het beter geweest om in 1983 een topzanger aan te trekken en Anderson gewoon het fluitwerk te laten doen. Maar ja, achteraf....

Doe het maar een ff, na zo'n lange tijd. Voor mij nog steeds een topband die prima live performens geeft. Topmuzikanten.


Ps. Op 1 pootje staan gaat hem niet meer zo goed af. Stramme pootjes??

Dit is een heel bijzondere plaat, want dit is niet een echte volledige liveplaat. Het leeuwendeel van deze plaat is wel van het Hammersmith-2001 concert. Het doet (qua titel maar ook qua samenstelling) wat denken aan Living in the Past uit 1972.

Maar er staan wat leuke extraatjes op, die alleen de echte fan zal waarderen (waarschijnlijk).

- Some Day the Sun Won't Shine for You is opgenomen in de bezetting Abrahams/Anderson/Bunker/Cornick (Class of '68 Reunion)
- Wond'ring Aloud en Life is a Long Song zijn (akoestisch) opgenomen voor een tv/radio optreden met een strijkerskwartet
- Nothing Is Easy is van een 1999 optreden
- A Christmas Song, Cheap Day Return / Mother Goose is met Dave Pegg op bas en mandoline en stammen uit 1989 (opgenomen in de kleedkamer)
- Dot Com en Fat Man zijn van de 2 Meter Sessies uit 1999 (met Martin Barre op fluit op Fat Man)

Dus alleen tracks 1 t/m 11 zijn van het Hammersmith 2001-concert en heeft naast wat oude Tull-songs ook wat Ian Anderson-solo songs (Habanaro Reel, In th Grip of Stronger Stuff).

Op de DVD staan bovendien nog minstens Water Carrier, Bouree en Budapest en enkele anderen. Zoals Ian Anderson in de linernotes schrijft: "We tried to broaden the mix of material to satisfy the intrepid (and rich) fanatics who might actually buy both".

De bezetting op de songs 1 t/m 11, 12, 18 en 19 zijn Doane Perry/Jonathan Noyce/Martin Barre/Ian Anderson/Andrew Giddings.

Ik heb overigens de 2lp die de cd-listing hanteert. Ik had ook de DVD, dus ik ken die tracklist ook.

Track 8 t/m 10 laten wel echt goed horen hoe lekker deze versie van Tull kan rocken. De gitaarsound van Barre is ook ongeëvenaard. Die solo in Aqualung is misschien we de beste solo die ik ken van Barre.

De versie van Nothing is Easy die hier op staat is ook een behoorlijke stevige versie. Echt retestrak gespeeld en een waanzinnig scheurende gitaarsolo van Barre.