Hole - Celebrity Skin (1998)

Celebrity Skin. Het titelnummer zet ik nog geregeld op, maar het einde van het album haal ik zelden. De nummers zijn een beetje als plattekaas uitgestreken over te veel boterhammen. De zang vind ik bij momenten wat storend, vooral met Malibu heb ik niets omwille van de wat fletse vocalen. Over de muziek, die weliswaar zwaar overgeproduceerd is, valt ook niet veel te vertellen. Het is allemaal maar wat geglazuurde Pro-Tools grunge, makkelijk wegluisterend maar nergens beklijvend.

Prima plaat en toch wel een van de betere van Love. Er staat geen zwak nummer op en vooral Northern Star maakt veel indruk en laat horen dat Love wel degelijk wat in huis heeft. Prima plaat.

Hee, had ik hier mijn mening nog niet over gedeeld?

Dit was een fikse teleurstelling na Live Through This, wat 100% scoorde qua kwantiteit én kwaliteit.
Hier kakt het niveau echter flink in. Vooral in het tweede deel zitten veel te veel nummers die maar braafjes voortkabbelen zonder melodisch al te interessant te worden.

Petals kan onmogelijk een waardige albumafsluiter worden genoemd. Dat is gewoon vulmateriaal. Onbegrijpelijk, want Courtney kan (kon?) veel beter.

Nou ja, over een paar maandjes eindelijk de opvolger. Ben benieuwd.

Ik heb helemaal niets met Courtney Love. Ik vind haar irritant, over het paard getild, ik erger me aan haar houding, en ik verdenk haar ervan te profiteren van de dood van haar legendarische man Kurt Kobain (maar wie doet dat niet). Toch ben ik enigszins positief verrast door "Celebrity Skin" van Hole, de band van madame Love. Hoewel ze absoluut niet de allerbeste zangeres is, laat ze hier toch horen dat haar stem past bij de muziek van Hole. Daarnaast heeft ze een aantal prima muzikanten om zich heen verzameld die haar tekortkomingen effectief maskeren. Ook zal de bijdrage van Smashing Pumpkins zanger/gitarist Billy Corgan als producer/songschrijver de nodige zoden aan de dijk hebben gezet. Dit is gewoon een hele genietbare rockplaat. Geen echte uitschieters, maar ook geen echte dieptepunten. En daar wil ik zelfs mevrouw Love wel de credits voor geven.

Sterk album van Hole. Het album staat vol met lekkere rockende nummers. Niet allemaal even creatief doordacht, maar gewoon lekker in het gehoor. Het is wat minder zwaar dan zijn voorgangers en wat radio vriendelijker, maar minder krachtig, nee, dat niet. Prima plaat.

In de jaren 90 vond ik dit een beetje een tegenvaller na het geweldige 'Live Through This.'

Nu dit album weer eens beluisterd. Het is gewoon een goed alt-rock album dat balanceert tussen het wat poppier geluid van de tijd en de grunge van het album ervoor. Het klinkt allemaal radio-vriendelijk genoeg en ik denk dat dat ook het doel was dit album.

Je hoort duidelijk de invloeden van Melissa Auf Der Maur en Billy Corgan naast het songwriting geweld van Courtney Love. Hierdoor klinkt het album af en toe een beetje hinkend op verschillende gedachten.

Maar naast de wat gladde nummers, zoals Awful, die het album wat mij betreft naar beneden trekken, lukt het bij andere songs wat beter, als Malibu, Reasons To Be Beautiful en het prachtige (en voor mij
beste nummer) Northern Star

Al met al een beetje minder zwart en donker dan de voorgangers, en gewoon een goed rock album.