Confessor - Condemned (1991)

Wil je weten hoe een drummer klinkt die volledig door het lint gaat?
Luister dan naar vooral naar het titelnummer van deze CD!
Complexe structuren, loodzware riffs, gillerige zang, meesterlijk drumwerk en een superstrakke productie vullen de CD Condemned van de -in mijn ogen nog steeds onovertroffen- band Confessor.
Velen twijfelden of het hoge niveau van de geniale composities live ook gehaald kon worden, ik kan je vertellen dat dit zo was...
Hierna volgde nog een gelijknamige EP en enkele compilatie CD's. (Waaronder Gods of Grind waarop Confessor samen te horen was met Cathedral, Carcass en het even geniale Enthombed.)
De compilatie CD was tevens het laatste wat er de komende jaren zou verschijnen.
Na het overlijden van gitaar-techneut Ivan Colon kwam de band -die blijkbaar uit elkaar was gevallen- weer bij elkaar voor enkele benefiet concerten, inmiddels zijn er nieuwe werken uitgebracht.
Maar deze kunnen niet tippen aan dit meesterwerkje...

Ik vond dat die drummer wel erg aanwezig is . Soms iets te. Maar ik zal 'm weer eens gaan beluisteren.

Dat komt door de productie....tis een rommelaar dat wel maar een hele goede i.i.g.
Jeugdsentiment!!

nou , heb deze cd te pakken gekregen via Confessor via soulseek maare... nee , dit licht me echt niet. de muziek is helemaal niet slecht, in tegendeel. maar de zang ... daar krijg ik echt koppijn van . veel te schel. objectief gezien --> zwaar vals zelfs, niet goed dus
3*

de drummer is idd wel lekker speciaal

heb herbeluisterd. nee, blijft me niet liggen. zelf drum steekt me nu tegen. 2.5*

Tsja, je hebt 'vals' en 'vals' (als je begrijpt wat ik bedoel).
En zo objectief is dat (zeker in dit geval) helemaal niet.
Daar kun je met mensen uit de jazz wereld bijv eindeloze discussies over voeren.

Over smaak valt echter niet te twisten en dit is typisch zo'n 'love it or hate it' geval.
Voor mij 4* al moet ik het echt niet elke dag horen...

ja feit, ik volg je wel. its a long time ago, you know

In 1992 stuurde de Britse herrie-exploitant Earache een aantal bands op pad die onder een gezamenlijke banier met de titel 'Gods of grind' headbangertjes naar de podia moesten lokken. Apart verhaal want noch Entombed, noch Cathedral, noch Carcass, noch Confessor had (anno 1992) ook maar iets met grind te maken. Maar goed: het leverde exposure op. Ook voor de vreemdste eend in de bijt: Confessor.

Wie weleens afstemde op MTV's Headbangers Ball, had de beelden kunnen zien van de optredens in Bradford. Waaronder dus Confessor dat opviel door hun zanger die qua haarlengte weggelopen leek uit het sprookje van Rapunsel en daarbij ook nog eens behept was met een castraatgeluid.

Wat de band te bieden had, was volgens mij nog nooit vertoond. Het actuele album Condemned stond bol van de technische doommetal dat niet te vergelijken valt met andere mij bekende bands.
Het drukke drumwerk en het aparte (zeker niet valse)zangwerk eisen de hoofdrollen op.

Misschien dat als je het tempo uit Watchtower wegdenkt, je een beetje in de buurt komt van wat Confessor allemaal doet. Wat mij betreft levert het een bijzonder avontuurlijk album op met sterk instrumentaal werk en een apart schizofreen sfeertje.

Niet verkeerd en tamelijk origineel, maar óf ik moet 'm nog (veel) vaker horen, óf ik ga tot de conclusie komen dat er wat te weinig variatie in zit (hoewel ik weer meer daarvan meen te horen in de laatste 3 tracks)... geen cijfer vooralsnog derhalve, in principe.

Welke ik in de plaats zou aanraden, want die zitten ook wel een beetje in dat diverse (verdom / condemn)-hoekje, zouden Realms 'Suicity' en Hades' 'If at First...'.

Kondoro0614 ken jij deze al?

Holy shit, nee