Stevie Wonder - In Square Circle (1985)

Hier begint de down-fall van deze grote artiest... Helaas, Hotter than July was zijn laatste echt goede album, to my humble meaning...

Ik vond Hotter Than July al een echte misser. Ook deze is een halfbakken plaat, neen, geef mij maar stevie tussen 1972 (Music of My Mind) en 1976 (Songs in the Key of Life), dat zijn 5 onvervalste toppers van elpees, die je keer op keer kippenvel bezorgen, nadien ging het enkel bergafwaarts, helaas.

**1/2

Tsja, Overjoyed is het benoemen waard en Part-Time Lover ook een beetje. Voor de rest is het erg matig van Wonder. Jammer, dan maar terug naar zijn 70's tijd.

Ik kan de vorige users enkel bijtreden. Het is een al te gezapige en op veiligheid spelende Stevie Wonder die wij hier horen.
"Part-Time Lover" was nog een prima hitsingle en de laatste twee tracks zijn ook het vermelden waard, maar de rest van dit album is weinig memorabel te noemen.

Ondergewaardeerd album hier op Musicmeter, door alweer de jaren '60 / '70 generatie. Natuurlijk is dit album niet zo goed als de juweeltjes uit de jaren 70, maar een onvoldoende slaat echt nergens op.

Inderdaad 'Part-Time Lover' is een prima single, maar vooral Overjoyed is echt prachtig: een toptrack van Stevie Wonder.

Overjoyed is geweldig mooi en bij Part Time Lover kan ik NIET stil blijven zitten, haha!

Toch ben ik van mening dat Stevie na dit album niets meer interessants meer heeft gemaakt..jammer!

Redelijke CD, Hotter Than July zou misschien nog als geniaal gezien kunnen worden deze echter niet. Dat gezegd zijnde staan er toch een paar tracks op die zeker de moeite zijn.

Degenen die dit album goed noemen, hebben waarschijnlijk eerder werk niet gehoord. Ook als je dit album niet vergelijkt met voorgaand materiaal zou ik het kwalificeren als slecht tot hooguit matig album. Part-Time Lover vind ik overigens wel lekker. Misschien ga ik het album nog eens luisteren voor de laatste 2 nummers, want die waren mij nog niet opgevallen.

Naast Part-Time Lover vind ik Spiritual Walkers (behalve de vreselijke tekst), Land of La La en Overjoyed nog wel aardig. Maar voor Stevie Wonder is dit uiteraard een ondermaats album.



Ik zou dan toch eens naar de soundtrack Jungle Fever luisteren, als je dat nog niet deed.

zwakke plaat van stevie , geen goeie nummers , zeer mor , de klank is goed maar niks blijft hangen , gebakken lucht !

Jammer jammer jammer

Heel betreurenswaardig maar dit en de volgende 2 albums zijn nu niet echt bijzonder te noemen.

Dit album gaat nog eenigzinds de nummers Part-Time Lover en Overjoyed zijn nog wel goed, maar de rest is van een zeer middelmatig nivo.

Met dit album werd echt de gang naar beneden ingezet en die zou helaas duren tot 2005

helaas kan ik hier niet meer dan 3.5* voor geven.

Probeer A Time to Love uit 2005 maar eens is weer en heel stuk beter dan zijn jaren 80 en 90 werk gelukkig.

Destijds was ik wel benieuwd naar de nieuwe single van Wonder...Part-Time Lover, hoewel an sich een goede drive, was het niet het Wonder dat ik verwacht zou geschiedde. I.t.t. de muziek die ik kende van hem, viel dit enigszins tegen. Het is m.i. ook al veelzeggend, als ik ook dat nummer eigenlijk het beste vind, wat deze circle te bieden heeft. Het ontstijgt nergens de tijdsgeest en heeft geen composities die nu ook een waarde zouden hebben. Dat is wel eens anders geweest bij Stevie. Edoch, klinkt het ook niet weer zo, dat ik het af zou moeten zetten. Maar net als Hotter than July bijv. weet het mij niet te overtuigen. Voor de rest veel respect voor deze funky genius.

In Square Circle volgt op The Woman in Red, het album van I just called to say I love you, en dán valt In Square Circle opeens erg mee.

Ik vind het bij vlagen heel aardig, ook bijvoorbeeld het nummer I love you too much, daar hoor ik nog niet veel users over.
Maar goed, zet je daar Hotter than July van vijf jaar eerder tegenover, dan is In Square Circle weer een stuk lichter in gewicht.

Vooral omdat hier een aantal onbenullige tracks als Whereabouts z'n intrede doen. Maar het is geen album geworden dat ik nooit meer draai. Af en toe is het leuk om te horen.

Wat is "Overjoyed" toch een WAANzinnig nummer! PRACHTIG!

Niet bijster slecht o.i.d., maar ik heb een beetje een Stevie zingt Stevie gevoel bij dit album. Het ontbreekt wat aan pit en overtuiging. Daarbij doet het mij qua muzikale begeleiding denken aan muziek van Michael Jackson en dan niet op een positieve manier. Verder kan ik er prima naar luister, Part-Time Lover vind ik erg mooi, maar echt indrukkend is het vrijwel nergens.

Go Home, overjoyed, I love you too much en Never in Your sun zijn heel goede nummers, wat men ook mag zeggen over dit album

Natuurlijk begrijp ik de negatieve reacties, want deze plaat verdrinkt bijna in de bad vibes van de eighties-hype. Maar da's bijna, want het openingsnummer is een ware guilty-pleasure (en dus uiteraard gewoon een steengoed nummer). De rest heeft, ondanks voornoemde plagen, niet zo heel veel om zich over te schamen. Blijft over: een relatief goed album, maar helaas zo gedateerd als een kerkklok...

Ja, in vergelijking tot zijn uitzonderlijke sterke reeks albums in de jaren 70 kun je deze, uiteraard, matig noemen.
Toch heb ik er een zwak voor. Misschien helpt het mee dat het mijn eerste Stevie Wonder album was, gekocht in de tijd van uitkomen. De instrumentatie klinkt soms behoorlijk simpel en gedateerd, maar de meeste nummers vind ik erg leuk. Vandaag heb ik het album met de imo iets kitscherige, maar toch prachtige hoes maar weer eens gedraaid.

Part-time lover: Lekker nummer! Ik weet niet of het echt een hit was, maar het nummer komt samen met Overjoyed nog het dichts bij een klassieker, als dit album überhaupt klassiekers bevat. De beat en gehele sound klinken erg plastic, maar zo staat het ook in mijn geheugen gegrift, dus zo hoort het. Het lijkt trouwens erg op Hall & Oates' Maneater.
En het is de muzikale basis van één van Tupac's beste nummers "Part time mutha".

I love you too much: ik kan het begrijpen als mensen moeite hebben met dit nummer. Het lijkt niet lekker te vloeien op het eerste gehoor, de instrumentatie (voornamelijk keyboard) is simpel en Stevie zingt het een beetje dwars. Maar het swingt wel!

Whereabouts zal de meesten waarschijnlijk wat prettiger in de oren klinken omdat het gewoon een erg melodieus nummer is. Ik vind het wel wat zoet en te lang om echt boeiend te blijven.

Stranger in the shore of love begint met een ergerlijk kitscherig begeleiding melodietje (als een keyboard player in een vakantie resort). Het fijne catchy refrein redt het nummer nog een beetje.

Never in your sun is na Part-time lover een tweede favoriet. Prima compositie en zang. Zelfs het simpele ritme vind ik hier prima. Fijne mondharmonica solo. Kom op mensen, hier wordt je zelfs in deze tijden toch vrolijk van?

Spiritual walkers is me het minst bijgebleven van vroeger. Het nummer heeft de sound van zijn volgende album Characters (Skeletons bijvoorbeeld), waar ik als geheel niet bepaald wild van ben m.u.v. die nummers met deze funky sound dan. Ik herken het wel, maar toch voelt het als een nieuwe ontdekking. Geen groots Stevie nummer maar leuk genoeg, en doet een beetje denken aan "What's That You're Doing?" met Paul McCartney.

Land of La La: Net als Never in your sun uiterst sympathiek en goed lopende nummer. Vrolijk makend weer.

Go Home geldt precies hetzelfde voor, maar dan vind ik het nog net wat beter. De blazers geven het net wat meer muzikale diepgang, die op andere nummers wordt gemist. Komt haast in de buurt bij de Stevie van de jaren 70. Met voorgaande nummer 3e en 4e favoriet.

Overjoyed: prachtig liedje dat Stevie ook vaak live heeft uitgevoerd.

It's wrong (apartheid) de percussie swingt als een malle, en de Afrikaanse klinkende achtergrond zang (mooi samenspel met Stevie's zang) klikt als een vooruitgeschoven Graceland projectje. Hoe kan dit nou niet gewaardeerd worden?

Eigenlijk vind ik het een prima plaat met dus paar mankementen. Kant A is inderdaad matig m.u.v. het eerste en laatste nummer (Part-time Lover en Never in your Sun), maar kant B vind ik eigenlijk geen zwak nummer hebben!
Ik heb het er niet bij gezocht, maar het klinkt alsof er bij veel nummers weinig muzikanten aan te pas kwamen, of het moet aan de techniek liggen dat het klinkt of alles uit een doosje komt. En dat is wel een groot verschil met zijn warme geluid en grote band uit de jaren 70.

Omdat ik geen 7,5 kan geven: ••••
Voor al het plezier dat ik aan de plaat heb beleeft.

dvdschaafEVANSHEWSONReijersenLucMbeaster1256principal2000: ik daag jullie uit om 'm nog een keer te luisteren, zonder de jaren 70 platen in je hoofd. Of misschien juist wel met de huidige soul/ r&b producties er naast.
Komen jullie wederom tot zo'n vernietigend oordeel? Wat is er mis met kant B (+ Part-time lover en Never in your Sun van kant A)?