Danger Mouse & Jemini - Ghetto Pop Life (2003)

Enigszins verbaast was ik toen ik Ghetto Pop Live ontdekte. Want naar mijn mening is Jemini The Gifted One één van de meest onderschatte MC's, en is Danger Mouse, vooral toen hij nog gewoon Hip-Hop maakte, een zeer sterke producer. Heeft het album mijn verwachtingen dan waargemaakt?

Gedeeltelijk. Het was echt totaal niet wat ik er van verwacht had. En dat ligt vooral aan de raps. Want Jemini is een MC die sinds 1995 niets meer had uitgebracht, en in de tussentijd blijkbaar is veranderd. De brag & boast die ook kenmerkend was voor zijn debuutEP zijn hier ook aanwezig, en Born To MC klonk dan ook vertrouwd goed: Jemini met zijn typerende, hoge stemgeluid en snelle, agressieve flow. Alleen bij het tweede nummer, Ghetto Pop Live veranderd dat al... In het refrein maakt Jemini duidelijk dat hij een geladen handgeweer heeft, en ook zullen er op dit album meer Hip-Hop clichés te vinden zijn. En dat is jammer, want hij had eigenlijk beween dat hij qua lyrics toch beter was dan je gemiddelde rapper. Hier komt bij dat dit album het bewijs is dat hij niet een heel album kan dragen, en dat komt vooral door zijn stem. En wanneer hij het afwisselt door het door te zingen gaat het soms irritant de mist in. Gelukkig zijn er wel goede gastartiesten uitgenodigd, en onder andere Prince Po en The Pharcyde laten een positieve indruk achter.
Het meest pijnlijke aan Jemini is dat hij vrolijk rapt over drugs verkopen (Don't Do Drugs), maar op het tweede helft van het album ook maatschappijkritiek geeft.

Toch klinkt dit negatiever dan het is. Dat komt vooral door de andere helft van de formatie: Danger Mouse. Deze geeft het album een eigen geluid, zonder dat hij steekjes te laten vallen wat Jemini dus wel doet. De beats klinken redelijk nieuw, maar je moet ze beluisteren om echt een beeld erbij te krijgen. Enig vergelijkingsmateriaal is dan ook DangerDoom, alhoewel ze hier soms net het geniale missen wat op die plaat wel te vinden is.

Wanneer Jemini niet tegenvalt, en de sterke beats van de muis kan evenaren ontstaan er meer dan verdienstelijke tracks. Zo klinken vooral Ghetto Pop Live, Supreme Omega en Medieval erg goed. Hiertegenover staan tracks als What U Sittin On? en Bush Boys En dat laat me toch achter met het idee dat dit album beter had kunnen zijn. Al met al stelt Jemini wat teleur, in tegenstelling tot Danger Mouse die na dit werk zichzelf pas echt bewees op DangerDoom. 3.5*