Renaud - Amoureux de Paname (1975)
mijn stem
5 stemmen
Frankrijk
Folk
Label: Polydor
-
Amoureux de Paname (2:32)
-
Societe Tu M'Auras Pas (2:30)
-
Petite Fille des Sombres Rues (2:30)
-
La Java Sans Joie (3:49)
-
Gueule D'Aminche (4:19)
-
La Coupole (1:45)
-
Hexagone (5:30)
-
Ecoutez-Moi les Gavroches (3:28)
-
Rita (Chanson D' Amour) (0:36)
-
Camarade Bouregeois (2:23)
-
Le Gringalet (2:21)
-
La Menthe à l'Eau (2:42)
-
Greta (2:03)
0
geplaatst: 26 november 2006, 20:19 uur
Debuutplaat van de dan nog piepjonge Renaud Séchan, dan méér dan ooit protestzanger, links en zeker tegen het etablishment.... muzikaal is het een laveren tussen het chanson en folk, maar dan wel met een stevige rock 'n roll & fuck you attitude... In '75 en daarop volgende jaren wil Renaud zowat de Bob Dylan van Frankrijk zijn, en waarom niet eigenlijk...
"Societe Tu M'Aurais" is een niet mis te verstane: "het kan me allemaal niet schelen/ ik loop niet in de lijn" statement.....
En in "Hexagone" maakt Renaud zich héél erg boos en zet Séchan ook keurig op een rijtje wat er volgens hem allemaal zoal misloopt in la France.
"Camerade Bourgeois" (en het gaat verder met "camerade fils à papa..") behoeft ook geen verder uitleg dacht ik zo....
Maar er zijn ook leuke liedjes zoals "Rita", "Greata".....
Of intrieste liedjes (aanklachten) zoals "Petite Fille des Sombres Rues" en "La Java Sans Joie"....
in '75 is al duidelijk dat deze Renaud Séchan mooie liedjes schrijft met zeer to-the-point en rake teksten. En een weinig later zou ook blijken ho rijk zijn taal eigenlijk wel is, alsook hoe hij met taal zou gaan spelen, als ie zich van het Verlan zou gaan bedienen, maar daarover meer bij een volgende bespreking...
"Societe Tu M'Aurais" is een niet mis te verstane: "het kan me allemaal niet schelen/ ik loop niet in de lijn" statement.....
En in "Hexagone" maakt Renaud zich héél erg boos en zet Séchan ook keurig op een rijtje wat er volgens hem allemaal zoal misloopt in la France.
"Camerade Bourgeois" (en het gaat verder met "camerade fils à papa..") behoeft ook geen verder uitleg dacht ik zo....
Maar er zijn ook leuke liedjes zoals "Rita", "Greata".....
Of intrieste liedjes (aanklachten) zoals "Petite Fille des Sombres Rues" en "La Java Sans Joie"....
in '75 is al duidelijk dat deze Renaud Séchan mooie liedjes schrijft met zeer to-the-point en rake teksten. En een weinig later zou ook blijken ho rijk zijn taal eigenlijk wel is, alsook hoe hij met taal zou gaan spelen, als ie zich van het Verlan zou gaan bedienen, maar daarover meer bij een volgende bespreking...
* denotes required fields.
* denotes required fields.