Blue Öyster Cult - Mirrors (1979)

Blue öyster Cult is gewoon een eigenaardige band. Te vreemd voor de meeste mensen.

Ook op Mirrors verrast BÖC me weer. Ik ben erg bekend met Fire Of Unknown Origin en ik had verwacht (vooral gehoopt) dat de band na Spectres die kant op zou trekken. In plaats daarvan wordt het juist wat softer. Soms tot het punt waarop ik niet meer goed weet wat ik er nou precies mee aanmoet. Dr. Music is een leuke opener, maar daarna wordt het lastiger. Laat ik voorop stellen dat de muziek me absoluut niet tegenstaat, maar ook na een paar luisterbeurten niet bepaald uitdagend blijken. Uiteindelijk is het The Vigil dat het verschil maakt. Het blijft vrij rustig, maar er komt weer wat van de bekende spanning terug. De laatste songs mogen er ook best wezen. Niet de populairste plaat van BÖC. Dat snap ik, maar hij intrigeert me wel.


Tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Blue Öyster Cult
3. Spectres
4. Agents Of Fortune
5. Mirrors
6. Tyranny And Mutation

Onderschat album. Ja, het mist het wat meer mysterieuze aspect van de eerdere albums, maar potverdomme nog aan toe als The Vigil niet een van de beste BÖC nummers ooit is. De titeltrack is me iets te simpel, maar ook songs als The Great Sun Jester en I Am The Storm doen het prima. In Thee is een terechte radiohit geweest ook wat mij betreft. Het mist dan misschien de echt scherpe kantjes, maar met de warme en volle productie kan ik toch niet anders dan concluderen dat ik het album graag opzet.

Voorlopige tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Spectres
3. Agents Of Fortune
4. Mirrors
5. Tyranny And Mutation
6. Blue Öyster Cult