Townes Van Zandt - Flyin' Shoes (1978)

Bijzonder mooi
Zo als nog veel meer werk van dhr vanZandt

Uit mijn tijd dat ik 'van alles eens wat wilde proberen', herinner ik me deze plaat in zeer positieve zin. Was het een tijdje vergeten(foei!), maar zal toch weer eens wat werk van de man gaan opzoeken.

ik heb een versie met een gehele andere trackvolgorde.

kant a en b andersom zeker?

Ah, ja!

Bij mij is geen versie bekend die niet met Loretta begint, dus in mijn ogen is dit ook niet de juiste volgorde. Het duurde een tijdje voor hij een opvolger had voor The Late Great Townes Van Zandt. Vlak voor de release hiervan kwam Van Zandt met Live at The Old Quarter, wat in mijn ogen de beste live CD is die er bestaat. Flyin' Shoes is van een hele andere orde. De jaren tussen het vorige album en deze zijn goed te horen. De tijd is weer wat moderner geworden en dat is in de productie ook te merken. Het is allemaal weer wat gelikter en als je net het live album achter de kiezen hebt kan dit wat tegenvallen. Maar toch vind ik dit ook weer ijzersterk zoals al zijn werk. De eerste 3 nummers hakken erin als nooit tevoren en vooral het titelnummer is weer van een enorme schoonheid. Hij had al zoveel van dat soort prachtige ballads op zijn naam staan en het gaat maar door. Met Who do you love (een cover) slaat hij even een voor hem totaal nieuwe weg in en het neigt bijna naar soul. Leuk gedaan en het breekt even. Dan keert hij weer terug naar zijn eigen terrein met Dollar Bill blues daarmee gaat hij feitelijk door tot het einde. Alleen goede nummers, maar net niet zo goed als het titelnummer. De laatste Snake Song is wel weer briljant. Al met al toch weer een prima album. Helaas hielp koning alcohol zijn creatieve brein langzaam aan om zeep en zou het tot 1987 duren voor hij met At my window weer wat nieuw werk uit zou brengen, ook daarop staan echter veel songs uit het verleden. Het laatste album No Deeper Blue is wel helemaal top. Zijn door alcohol verscheurde stem maakt het juist mooi, maar dat is dan al 18 jaar na dit album en bovendien zijn laatste.

Gisteren een gaaf exemplaar voor Euro 4,00 op de kop getikt!
Het titelnummer Flyin' Shoes, Dollar Bill Blues en Snake Song zijn voor mij de uitschieters van dit voortreffelijke album van Townes.
Eigenlijk is vrijwel de hele plaat van grote klasse!

Na de eerste drie nummers zou je nog kunnen denken dat Townes één van zijn beste albums gaat afleveren. Dat haalt hij uiteindelijk niet, maar erg veel is er ook niet op aan te maken. Townes is gewoon zichzelf en dat past het beste bij hem.

Hoewel dit niet Townes' allerbeste album is, is het wel één van mijn grote favorieten uit zijn oeuvre.
Waarschijnlijk heb ik het honderden malen beluisterd - de emotionele impact op mij was enorm.
Toen ik (begin jaren '80) op jacht ging naar country-albums, om het genre eens verder te verkennen voorbij Hank Williams en George Jones, kwam ik "Flyin' Shoes" tegen als afgeprijsd Amerikaans vinyl. In eerste instantie viel ik voor het uiterlijk van de hoes. Wie Townes Van Zandt was, wist ik toen nog niet.

De songs grepen mij onmiddellijk bij de strot, anders kan ik het niet uitdrukken. En dat doen ze nog steeds. Als ik het album uitgeluisterd heb, hoef ik even niets meer. Dan ga ik maar even wat huishoudelijk werk doen. Gelukkig zorgt Who Do You Love van Bo Diddley (Hendrik68 wees er ook al op) even voor wat ontspanning. De songs zijn (voor mij) niet slechts melancholiek, het gaat nog iets dieper.No Place to Fall en When She Don't Need Me vind ik adembenemend in overtreffende trap.

De arrangementen storen mij niet zo erg, en voegen voor mij hier en daar zelfs iets toe. Vooral Spooner Oldham (piano) vind ik erg goed.

Stijn_Slayer zegt: Exact mijn gevoel over deze plaat. Hoewel de nummers van Townes van Zandt in aanleg vrij eenvoudig zijn, zorgt zijn 'tragische' (en toch tegelijk weer 'droge') voordracht en inhoud ervoor dat je niet snel uitgeluisterd raakt op deze liedjes. Ik heb een zeer dierbare herinnering aan zijn concert in de Melkweg, waar hij me naast uitstekende vertolker ook opviel als komische verteller. Ik had daar niet zo verrast over hoeven zijn, want naast alle tragiek zit er ook best de nodige humor in zijn teksten ("her age is always twenty two"). Draagt allemaal bij aan tijdloosheid van zijn werk.

Na zes jaar radiostilte gaat Townes van Zandt gewoon door met wat 'ie zo goed kan: verbazingwekkend mooie liedjes maken (OK, een enkele cover daargelaten) en uitvoeren. De titeltrack is een voorbeeld van zo'n bijna achteloos mooi gespeeld liedje. Wat een song! Stijlvast, maar ook flexibel, peddelt Townes door een album van verstilde pracht. Mooi!

Dit was ooit voor 1 gulden 50 op cd mijn eerste kennismaking met meneer Van Zandt, en wat voor 1. Het titelnummer is dan wel erg, erg mooi, hét prijsnummer is voor mij 'Dollar bill blues', heerlijke instrumentatie. Wat mij nu opvalt daarbij, als ik 'm op YT hoor, dat ik er een Residents stemmetje bij hoor (?!)... erg raar, mijn cd maar es opsnorren. Ook 'Rosetta' mag verder ook niet onvermeld blijven, evenals de fijne cover 'Who do you love'. Aan de maximale score kom ik vooralsnog niet, maar het scheelt niet veel...

4,5* dus.

Na me onlangs verdiept te hebben in het album Townes,een eerbetoon van Country bluesrocker Steve Earle aan de roemruchte singer/songwriter van ruim tien jaar geleden,leek het me vandaag wel een geschikt moment (zit al een poos in de Country,folk en roots hoek) om mijn kennis van het oeuvre van Townes Van Zandt zelf ééns wat te gaan uitbreiden.
Zonder aanwijsbare reden is het Flyin' Shoes uit 1978 geworden en dat bleek achteraf geen slechte keuze.Weet niet in hoeverre zijn lichamelijke neergang hier al gevorderd was maar op mij komt ie hier vrij sterk en zeker over.De eerste twee songs kwamen ook voor op Earle's album maar de beleving is hier toch van een iets andere orde.De meer ingetogen en zalvende stem van Van Zandt dekt de lading van de teksten,voor mijn gevoel toch wat beter.Ik vraag me overigens weleens af in welke mate het levensverhaal van Townes van Zandt van invloed is op de manier waarop zijn muziek bij je binnenkomt.
Maar los daarvan is Flyin' Shoes gewoon een erg sterk en mooi album dat ter gelijkertijd ook wat somber stemt.Toch kun je niets anders dan concluderen dat dat hier een pluspunt is want de zanger uit Fort Worth, Texas brengt zijn muziek en teksten vol gevoel en melancholiek,op een wijze die je maar zelden tegen komt.Dat verschaft het album vervolgens met het titelnummer en When She Don't Need Me twee verdere hoogtepunten.
De tweede helft van Flyin' Shoes vind ik in zijn geheel iets minder en heel soms klonk de productie iets te gepolijst maar uiteindelijk is dit zonder meer een voortreffelijke plaat die heel duidelijk maakt waar Townes van Zandt zijn bijna mythische status vandaan komt.