Blue Öyster Cult - Cultösaurus Erectus (1980)

alleen de hoes al is een kunstwerk op zich heb ik het nog niet eens over de uitklapbare binnenkant (ja ja ik heb t ff over een lp)

De eerste twee nummers schoppen kont! Maar als geheel een erg goede plaat, één van de beteren van deze band.

Ten opzichte van het eerdere werk van BOC kon deze elpee mij niet echt bekoren. Alhoewel een nummer als Marshall Plan wel weer grappig en erdelijk origineel is.

Unknown tongue, ik proef het bloed uit haar pols wegvloeiien....

Dit is naast Agents of fortune mijn favotiete BOC-album. Van welke ik ken dan.

Black blade is een liveklapper.

De jazzriedels in Monsters is leuk gevonden.

Divine wind en Deadline kunnen wat mij betreft powerballads worden genoemd en in The Marshall Plan horen we zowaar de Smoke On The Water riff functioneel terug.

Hoewel Mirrors een leuk album is, komt BÖC met Cultösaurus Erectus weer op de juiste koers. Ondanks dat het absoluut niet de beste plaat van de band is, kan ik hier wel heel erg van genieten. Het begint natuurlijk al met die mateloos fascinerende hoes. Voor mij echt een van de beste ooit. Zo iconisch. Het geluid is misschien wel meer pop dan ooit, maar toch blijft het een rockplaat. De ode naar Deep Purple in Marshall Plan had niet gehoeven. Blijf een wat vreemde onderbreking van een verder prima nummer.

Wat deze plaat zo goed maakt, is het volledig eigenzinnige geluid in combinatie met de leuke, mooie liedjes. Black Blade is een redelijk stevige opener, terwijl Deadline een heerlijke poprockballad is. Doet me vooral denken aan de top 2000 die er snel weer aankomt. Lips In The Hills is dan weer echt een nummer dat richting heavy metal gaat. De band staat hier heerlijk te spelen. Dit album heeft iets dat vrijheid en ongeremdheid uitstraalt. Erg spontaan allemaal. Een feest om naar te luisteren, ondanks dat hier geen The Reaper of Astronomy op staat.


Tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Cultösaurus Erectus
3. Blue Öyster Cult
4. Spectres
5. Agents Of Fortune
6. Mirrors
7. Tyranny And Mutation

De comeback van BÖC nadat Mirrors toch niet helemaal aansloeg. En prima, want ook al vind ik Mirrors een leuk album: de stevigere en meer freaky kant die de band op dit album inslaat is toch wel net ietsjes leuker. Black Blade en Lips In The Hills schuren tegen de heavy metal aan, terwijl Monsters en Marshall Plan de band weer laten horen van de leukste/joligste kant. Divine Wind is een mooie middelvinger naar het anti-Iran sentiment in de VS en houdt een spiegel voor, terwijl Unknown Tongue een vreemde en intrigerende erotische track is. De muziek en teksten zijn intelligent, kunstzinnig en speels en zorgen voor een van de beste BÖC-albums.

Voorlopige tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Cultösaurus Erectus
2. Spectres
3. Agents Of Fortune
4. Mirrors
5. Tyranny And Mutation
6. Blue Öyster Cult

Niets is wat het lijkt.
Then she took her father's razor
And watched it cut into her palm
She put her hand up to her mouth
To taste the blood so holy and warm
She got up in the morning
Put on her dress, and patent leather shoes
Ate her cereal and kissed her mother
Caught the bus and went to school