Donnie - The Colored Section (2002)

Fantastische cd van Donnie. Tekstueel van ongekend niveau, muzikaal behoren bij de top en vocaal erg sterk. Het funkt aan alle kanten, maar is toch ook op een bepaalde manier erg innemend. Perfecte sfeer en erg origineel.

Deze slaat bij mij helemaal dood, sorry mensen. Minpunten zijn voor mij de de koor/harmony zang en de overmatig aanwezige ritmesectie op sommige nummers. Met name die stukken met veel electronica in het ritme (synthetische handclaps ) én ook nog veel harmonyzang, zoals Rocketship, vind ik nauwelijks aan te horen. Dat elektronische werd ook door Reijersen zelf al als drempel aangegeven. Het hóeft ook niet verkeerd te zijn en ik ben er zelf ook niet consequent in. Bij de nu-soul van Dwele (ook een tip van Reijersen ooit voor mij) vind ik het bijvoorbeeld prima passen.

Maar dit is kennelijk niet geschikt voor mij. Zelfs de barokkige zang van Donnie zelf vind ik namelijk soms maar moeilijk te verteren; eerder hysterisch dan mooi/gevoelig. En als hij soms lekker bezig is (hij kan natuurlijk wel zingen), waarom moet hij dan weer in sommige nummers zo pathetisch op Stevie Wonder willen lijken? Ik kan niet luisteren naar You Got a Friend zonder voortdurend te verlangen naar Stevies echte Knocks Me Off My Feet .