Peace - In Love (2013)

Wat bepaald of een band doorbreekt of dat het een klein onbekend bandje blijft? In ieder geval een goed album, maar ook goede recensies vanuit het thuisland en een hype waardoor buitenlandse media het oppakken, zodat de band echt doorbreekt. Nu kreeg ik de tip om het album van Peace eens te luisteren. Volgens kenners gaat dit dé band worden van 2013. Vanuit de UK komen alleen maar positieve recensies, dus dat is alvast één van de boxen aangetikt.

Maar is het ook een goed album? Hier ben ik nog niet echt over uit. Aan de ene kant wel. Het zijn allemaal leuke nummers. De meeste duren iets onder de 4 minuten en zijn daardoor erg geschikt voor de radio. Ieder liedje kan bijna een single zijn, doordat overal wel een leuk melodietje of hooky refrein in zit. Dat is aan de ene kant een absoluut sterk punt: het luistert allemaal lekker vlot weg.

Als je het album echter in zijn geheel luistert begint je toch het gevoel te bekruipen dat het te veel is. Te veel leuke refreintjes, te veel hit-gevoeligheid, te veel van alles. Ik hoor stukjes van The Beatles, Oasis, Kinks, Stone Roses, en zo blijft het door gaan. Het lijkt of ze soms te veel willen doen, waardoor het allemaal net over de top is. In plaats van lekker hun eigen ding te doen, wordt het een beetje te voorspelbaar.

Dan de grote vraag: gaat dit de ontdekking van 2013 worden? Voor mij persoonlijk in ieder geval niet. Daarvoor vind ik het album niet sterk genoeg. Nu wordt populariteit vaak gemeten door de singles, en daar zijn ze wel erg sterk in. Of het in Nederland gaat doorbreken, hangt af van de radio: als ze het op pikken gaat dit ook hier erg hip worden. Is dat dan erg? Neuh, leuke muziek hoor! Alleen is een heel album nog te lang.

Overgenomen van mijn blog: pat-sounds.blogspot.nl