Mozes & The Firstborn - Mozes & the Firstborn (2013)

I Gott Skills wordt erg vaak op Radio 3 gedraaid.
De diskjockeys daar vinden het allemaal geweldig.
Het begint als Tender van Blur om vervolgens te verzanden in een soort van Engelse variant van Ben Ik Te Min van Armand, met de nodige elementen van Loser van Beck.
Toch blijft het goed hangen, groot meezinggehalte, ze zouden het prima doen bij Vrienden Van Amstel Live.
Lekker openen voor Guus Meeuwis om massaal in te haken met een groot la-la- gehalte en vervolgens over te gaan in Het Dondert En Het Bliksemt.
Onbewust moet ik ook aan Happy Mondays denken, jat de totale popgeschiedenis bij elkaar, gooi het in een grote glazen bol, om met dit mengsel naar buiten te treden.
Oasis naast Nirvana in Bloodsucker, The Stone Roses en Jefferson Aeroplanes Somebody to Love in Peter Jr.
Nederland leeft opnieuw in de jaren zestig, met de nodige bands die psychedelica en Merseybeat in hun muziek gebruiken.
Na The Kik, Jacco Gardner en de laatste Claw Boys Claw ( jawel, ze leven nog!) is Mozes & The Firstborn de zoveelste band die terug grijpt naar deze periode.
Stoort het mij?
Welnee, het heeft een lekkere flow, en blijkbaar is er behoefte aan.
Een naam die tijdens het hooikoortsseizoen verschillende rode oogjes zal veroorzaken bij de jongere festivalbezoeker.

ik voel dat het goed is, er is kwaliteit, maar nog niet overal en in de volledigheid die het zou kunnen hebben. ik heb het nu ook nog maar een paar keer beluisterd, misschien veranderd mijn mening daarin. maar goed is het zeker.

Lekker rauw! goed album. Wat zal de toekomst met ze doen

Ik heb maar even geprofiteerd van de malaise van de Free Record Shop door deze plaat uit de uitverkoopbakken te vissen. Ook meteen nog wat Freebees ingewisseld want dat kan straks misschien ook niet meer. Uiteindelijk €1,78 af moeten rekenen.

Live komt de band iets beter uit de verf dan op het album. Het klinkt wel lekker rauw maar de zang is me net te monotoom soms.

Ik ben een stuk enthousiaster. Ik vind deze band echt een unieke sound hebben, die zo sterk aan de jaren 60/70 doet denken. Zo'n ingehouden nummer als skinny girl vind ik echt een parel. Gimme some heb ik op youtube ontdekt, net als skinny girl, en werkelijk grijs gedraaid. Het ritme van de nummers, de aparte zang en het geluid dat ze tesamen produceren: echt heerlijk album dit.

Ik merk dat ik dit album veel liever opzet dan van een aantal grote internationale bands, wiens albums hier gemiddeld hoger worden gewaardeerd. Benieuwd hoe deze band zich verder gaat ontwikkelen, maar dit album blijft een favoriet.

Lekker album maar zo zonde dat de geluidskwaliteit zo slecht is.

In Amerika is deze op Burger Records uitgekomen. Label staat garant voor een zonnig garage geluid. Erg veel kwaliteit op dat label. Past dit album moeiteloos tussen.

I Got Skills komt zojuist voorbij op de Into The Great Wide Open Spotify lijst. Kende het nummer dus nog niet (want ik luister geen 3FM) maar dacht dat ik met een verloren nummer van Black Lips te maken had, wat in mijn ogen geen slecht teken is. Mozes and the Firstborn dus, toch maar eens checken dan...