I Gott Skills wordt erg vaak op Radio 3 gedraaid.
De diskjockeys daar vinden het allemaal geweldig.
Het begint als Tender van Blur om vervolgens te verzanden in een soort van Engelse variant van Ben Ik Te Min van Armand, met de nodige elementen van Loser van Beck.
Toch blijft het goed hangen, groot meezinggehalte, ze zouden het prima doen bij Vrienden Van Amstel Live.
Lekker openen voor Guus Meeuwis om massaal in te haken met een groot la-la- gehalte en vervolgens over te gaan in Het Dondert En Het Bliksemt.
Onbewust moet ik ook aan Happy Mondays denken, jat de totale popgeschiedenis bij elkaar, gooi het in een grote glazen bol, om met dit mengsel naar buiten te treden.
Oasis naast Nirvana in Bloodsucker, The Stone Roses en Jefferson Aeroplanes Somebody to Love in Peter Jr.
Nederland leeft opnieuw in de jaren zestig, met de nodige bands die psychedelica en Merseybeat in hun muziek gebruiken.
Na The Kik, Jacco Gardner en de laatste Claw Boys Claw ( jawel, ze leven nog!) is Mozes & The Firstborn de zoveelste band die terug grijpt naar deze periode.
Stoort het mij?
Welnee, het heeft een lekkere flow, en blijkbaar is er behoefte aan.
Een naam die tijdens het hooikoortsseizoen verschillende rode oogjes zal veroorzaken bij de jongere festivalbezoeker.