Eigenlijk ongelofelijk dat prachtnummers als bijvoorbeeld 'Separated' en 'The Showstopper' meteen gevolgd kunnen worden door draken van songs als 'Devil's Ringtone' en 'Kite Song'.
(Zeer) hoge pieken en (zeer) diepe dalen. Dat is zowat mijn samenvatting van dit album.
Als hij zich beperkt tot het zachtere werk (ballads) en niet al te gek gaat doen, heeft hij nochtans écht wel wat in zijn mars.