The Beatles - The Beatles at the Hollywood Bowl (1977)

Deze tekst bedoel je?



Misschien een beetje van die pot die de ketel verwijt, inderdaad.

Wil jij dan beweren dat dit een goed album is, Broem? Had jou toch verstandiger ingeschat. Ik beoordeel puur op de muziek, opnamekwaliteit, etc. Dit album is bar slecht: 1,5 sterren. Een schandvlek op de muziekgeschiedenis.

Nee hoor. Ik denk echter wel dat dit een stem is die voortkomt uit een lichte mate van frustratie die je hebt gepost bij andere 'schandvlekken' in/uit de muziekgeschiedenis. Dat is alles. Verder ken ik dit album van The Beatles niet en aangezien ik geen liefhebber van deze mannen ben zal ik er ook niet snel op stemmen. Niet mijn ding.

Wat weer een politiek correct antwoord. Het is ook niet mijn ding. En ik ben ook geen liefhebber, zacht uitgedrukt. Maar ken het album wel en het is belangrijk dit wangedrocht op z'n merites te beoordelen. Wel stemmen dus. 1,5 sterren dus. Max. Anders lijkt het net alsof de Beatles alleen maar 'liefhebbers' kent wat dus absoluut niet zo is. Ik durf zelfs te stellen dat de Beatles hele gezinnen hebben verwoest.
Dit album is muzikaal/productioneel gezien een zwarte bladzijde in de music history.
En het verkocht nog ook: dat is het meest verontrustende.

Meneer Buizen, je overdrijft. The Beatles zouden hele gezinnen hebben verwoest? Dat geldt wellicht voor allerlei sektes, maar het Liverpoolse viertal maakte gewoon muziek waar jij niet van houdt (wat een kwestie van smaak is), en waar je bovendien een ziekelijke afkeer van hebt. Er bestaat uiteraard (en dat geldt waarschijnlijk voor iedere muziekliefhebber op dit forum) muziek waar je een afkeer van kunt hebben, maar het feit dat je er zo over door blijft zeuren betekent hoogstwaarschijnlijk, dat je óf een psycholoog zou moeten raadplegen, óf hier doelbewust vervelend doet. Meer mogelijkheden zijn er domweg niet.

Wat "The Beatles at The Hollywood Bowl" betreft, ik heb het ooit - lang geleden - eens aangeschaft en twee maal beluisterd en vervolgens weer weggedaan. Een live-album met vooral veel geschreeuw van fans vind ik niet zo interessant.

Als je enkel op dat gegil moet afgaan kan ik begrijpen dat je er niets aan vindt. Het is zeker niet het beste album van The Beatles maar wel leuk als collectors item en met de songs zelf is er niets mis.
Overigens vind ik dit album een nog veel slechtere geluidskwaliteit hebben.

Mee eens Lucy maar heeft wel het eerste punknummer ooit (qua uitvoering) : nummertje 23 I'm talking about you. Ondanks de abominabele opname geweldig uitgevoerd. Play it loud.

Eindelijk uit op cd!

The Beatles to release remixed and remastered recordings from their Hollywood Bowl concerts - Uncut - uncut.co.uk

Je was me voor! Er schijnt een spoor met gillend publiek te zijn uitgehaald die er juist door George Martin was íngemixt ter verhoging van de ''Beatlemania"; misschien eindelijk een beluisterbare versie van The Beatles live in dat tijdperk....

Wat mij betreft alleen als het geschreeuw en gegil op aanvaardbare wijze is weggefilterd.

Ik loop er niet echt warm voor. Op de eerste twee Anthology dubbel CD's staan een handvol liveopnames en die beluister ik ook nooit. Als ik de CD ooit aanschaf dan zal het een fors afgeprijsde zijn. Vermoedelijk een keertje luisteren en dan de kast in. Eigenlijk net als Live In Europe van Creedence Clearwater Revival. Afgelopen vrijdag voor € 3,-- gekocht in de Kringloop.

Er zijn simpelweg geen goede live opnames van The Beatles. The Hollywood Bowl is het gekrijs die de boventoon voert. De groep kon zichzelf nauwelijks horen. Vaak speelde ze hun nummers te snel of miste ze een paar noten, het viel niemand op. Zo'n concert duurde hooguit 25 minuten.
Live at the cavern club had historisch heel leuk geweest, maar die opnames zijn ook heel slecht, helaas.
De enige waardige Beatles live opnames stammen uit 1969, the rooftop concert, maar dat concert werd na 20 minuten door de politie afgebroken.

Hahaha, devel-hunt. Lees mijn bijdrage van 16 maart jl. eens. We zijn het behoorlijk met elkaar eens!

Live at the Star Club? Geeft een redelijk beeld van The Beatles als rock 'n roll-bandje.

De 'singles' van de heruitgaven klinken fris en de opnames klinken goed. Ik heb volgens mij een live album van de heren maar volgens mij niet deze of anders een cheapo 70s re-release.

Ga ik zeker eens luisteren mochten deze volgende week bij Deezer of Spotify opduiken.

Ik ben benieuwd. Ik ben het met vorige forumleden eens dat dit niet zo goed is. Ik heb de lp ooit wel gehad maar later in een opruimbui weer weggedaan. Historisch gezien is het wel aardig om hem te hebben maar dat is meer voor de die hardfans. Wellicht is een heruitgave met beter geluid ook daadwerkelijk een verbetering. We gaan het zien.

Toch leuk dat de opgepoetste versie er nu is met 4 extra nummers.

Het is zeer goed luisterbaar, een enorme verbetering ten opzichte van de oude versie.
De band is simpelweg heel goed te horen. Het gekrijs blijft op de achtergrond, maar is nooit weg natuurlijk.

Het is wel wat rommelig hier en daar en natuurlijk niet zo strak en helder als de studioversies, wat me ook onmogelijk lijkt in zo'n lading herrie die door het publiek geproduceerd werd. Het is zelfs lovenswaardig te noemen dat de band eigenlijk nog best prima speelde. En dat is nu voor het eerst ook goed te horen.

Bijna vergeten... dat dit al vandaag zou uitkomen. Klinkt inderdaad prima, beter dan wat ik op vinyl had. Maar dat gegil is inderdaad omni-present, het dempt iets in de rustige nummers maar zodra het woord girl of woman voorbij komt zwelt het aan, ook als het tempo omhoog gaat.

Veel geschreeuw en weinig wol . Instrumenten worden slecht bespeeld ( behalve het drumstel ) de stemmen zijn schor en soms vals . Het publiek is uitzinnig en als je daar gevoelig voor bent kan je ook euforisch worden , maar muzikaal gezien / gehoord is dit slecht .

Misschien moet je er ook niet als muzikant naar luisteren. Het is te beschouwen als een document van 'Beatlemania', meer niet. Tot nu is dit kennelijk het hoogst haalbare. In de archieven liggen ongetwijfeld nog meer live-opnames uit de periode 1964-1966 die in de toekomst in aanmerking komen voor een oppoetsbeurt. Maar zelfs als die onder betere omstandigheden zijn opgenomen, blijf je beperkt tot de feiten: optredens van nauwelijks 30 minuten, ontoereikende apparatuur en een groep die zichzelf soms niet kon horen spelen.
Zowel de oude versie als de nieuwe versie van The Beatles at the Hollywood Bowl beschouw ik als een aardige aanvulling op een complete Beatles collectie, waarbij ik persoonlijk totaal niet de drang heb om naar mijn lokale platenboer te gaan om het album aan te schaffen. Hopelijk vind ik 'm een keer dramatisch afgeprijsd of op een rommelmarkt.

Misschien is dat wel de juiste benaming nlkink . Het is een document. En in die zin is het nog wel aardig. Overig horen de vier bonustracks er echt wel bij.

Rommelige live-plaat van The Fab Four, die tegelijk ook best intrigerend is. The Beatles konden zichzelf naar verluidt niet eens horen spelen door het aanhoudende hysterische gekrijs van hele horden fans, waarvan ik vermoed dat ruim driekwart van deze mensenmassa niet verder zou raken dan datzelfde gekrijs als antwoord op de vraag "Maar wat vindt u dan zo geweldig aan dat groepje?".

Dat vind ik dus best intrigerend, want ik denk niet dat er na The Beatles nog een band is opgestaan die zoiets in beweging heeft gezet. Verder zijn de liedjes leuk, natuurlijk, en dat het niet al te geweldig klinkt of er al 'ns een nooit gemist wordt, mag niet verbazen (zie ook de bovenste alinea).

Mijn conclusie is wel dat The Beatles, vooral in de tweede helft van hun carrière, voor mij meer een studioband zijn. Maar dit is uiteraard ook wel 'ns lekker om te beluisteren.

3 sterren

Eens met de voorgaande sprekers. Je kunt dit live-album het beste zien als een historisch document dat de Beatle-mania treffend samenvat. Want dat toont dit live-album wel aan: door uitzinnig krijsende fans konden de bandleden elkaar nauwelijks horen spelen en werden het dus rommelige optredens, die je vooral niet uitsluitend op hun muzikale merites kunt beoordelen. En opnametechnisch mankeert er natuurlijk ook van alles aan deze registratie. De nieuwe versie heb ik overigens nog niet gehoord.

Ik heb nooit zo begrepen dat dit lange tijd - tot aan de Anthology- en BBC-sets - eigenlijk het enige officiële live-document uit die tijd was. Want als je sommige bootlegs beluistert, is er best wel wat van te maken. Zelf heb ik deze, met opnamen uit Parijs en Stockholm. Ook niet perfect, want de geluidbalans is matig en de registratie varieert hier en daar in volume. Maar de verrichtingen van de band zijn goed te volgen en het zijn vanuit muzikaal oogpunt uitstekende concerten. Kenners rangschikken 'Parijs' (1965) en 'Stockholm' (1963) zelfs als enkele van de beste concerten die The Beatles ooit hebben gegeven. John Lennon beschouwt zelf het concert in Stockholm als de allerbeste live-performance die de band ooit gaf.

Historisch materiaal, kortom. Het zou, met wat geluidstechnische aanpassingen, een aardig officieel document hebben kunnen opleveren. In alle opzichten een stuk beter dan The Hollywood Bowl. Aan de andere kant: de optredens in Amerika belichaamden natuurlijk hét moment waarop de Beatlemania wereldwijd om zich heen greep...