MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Motörhead - No Remorse (1984)

mijn stem
4,04 (36)
36 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal / Rock
Label: Bronze

  1. Ace of Spades (2:46)
  2. Motörhead [Live] (3:55)
  3. Jailbait (3:31)
  4. Stay Clean (2:38)
  5. Too Late, Too Late [Live] (3:24)
  6. Killed by Death (4:39)
  7. Bomber [Live] (3:21)
  8. Iron Fist (2:48)
  9. Shine (3:08)
  10. Dancing on Your Grave (4:27)
  11. Metropolis (2:33)
  12. Snaggletooth (3:49)
  13. Overkill [Single Version] (3:16)
  14. Please Don't Touch (2:48)

    met Girlschool

  15. Stone Dead Forever (4:54)
  16. Like a Nightmare (4:10)
  17. Emergency (3:03)

    met Denise Dufort

  18. Steal Your Face (4:21)
  19. Louie Louie (2:44)
  20. No Class (2:37)
  21. Iron Horse / Born to Lose [Live] (3:55)
  22. We Are the Road Crew (3:10)
  23. Leaving Here [Live] (2:44)
  24. Locomotive (3:21)
  25. Under the Knife [Fast Version] * (3:47)
  26. Under the Knife [Slow Version] * (4:31)
  27. Masterplan * (2:52)
  28. No Class * (2:30)

    met Wendy O. Williams

  29. Stand by Your Man * (3:06)

    met Wendy O. Williams

toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 1:22:02 (1:38:48)
zoeken in:
avatar van AOVV
4,0
Schitterende verzamelaar van Motörhead, en dan te denken dat ik deze bijna had overgeslagen in mijn rondreis doorheen hun oeuvre..

Hierop staan zowat alle klassiekers van de band tot en met het album 'Another Perfect Day', aangevuld met wat nieuwe songs ('Killed by Death' vind ik een geweldige song, maar ook de andere songs mogen er zijn) en enkele covers ('Louie, Louie' is best geinig). Het betreft een dubbelalbum, en elke kant (vier kanten toen op de LP) wordt afgesloten door een nieuw nummer, terwijl elke schijf wordt geopend door een iconische knaller (respectievelijk 'Ace of Spades' en 'Overkill').

Dit is ook het laatste album dat de band uitbracht op het Bronze-label, en aangezien Lemmy besefte dat de platenbazen het gehad hadden met z'n band ("They were readying the death knell", zoals enkel de heer Kilmister dat zo mooi kan uitdrukken), is het slim gezien om ook enkele nieuwe songs op te nemen. Nu, dat Motörhead er in 1984 zou mee stoppen, daar zal toch niemand serieus rekening mee gehouden hebben? Motörhead deed dus gewoon voort, en kwam goed twee jaar later alweer met een knaller van formaat, 'Orgasmatron'.

'No Remorse' is (zeker volgens de fans, als ik het goed heb) dé essentiële verzamelaar van Motörhead. Ik kan er geen oordeel over vellen; dit is de enige verzamelaar die ik tot nu toe heb beluisterd. Als ik op de score en animo op MuMe af mag gaan, is enkel 'The Best Of' uit 2000 een te duchten concurrent. Daarop staan wat meer songs en de speelduur is gevoelig langer, maar da 's dan weer logisch, wetende dat de release goed 16 jaar later viel. 'No Remorse' mag echter hoe dan ook rekenen op een dikke score.

4 sterren

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Motörhead – No Remorse

Ik lees het op Wikipedia en zie het bevestigd op Discogs, in 1984 kwam deze verzamelaar uit op cassette en dubbel vinyl met 24 nummers, de eerste uitgave op cd (Castle Classics) uit 1988 heb ik in mijn bezit maar met 22 nummers, om alles op één schijf te krijgen werden de covers Louie Louie en Leaving Here weggelaten.

Dit is dus een Bronze verzamelaar met een selectie uit de albums van de Bronze periode 1979 (album Overkill) tot 1983 (Another Perfect Day) met een aantal interessante extra's. Ik moet deze al lang in mijn bezit hebben, waarschijnlijk toen gekocht als aanvulling op de weinige Motörhead albums die ik toen had, dat probleem is intussen al lang opgelost met een flinke bijna complete reeks Motörhead albums in mijn alsmaar voller wordende cd kast.

Nog altijd interessant voor mij:
- de live versie van Too Late, Too Late
- nieuwe nummers Killed by Death, Snaggletooth, Steal Your Face en Locomotive (toevallig op de dubbel vinyl versie altijd het laatste nummer)
- de Headgirl nummers Please Don't Touch en Emergency

Nadeel één van alle verzamelaars: ieder heeft haar / zijn favorieten (The Hammer!). Nadeel twee van alle verzamelaars: de soms aanzienlijke verschillen in geluid naargelang de afkomst. Livealbums leveren quasi altijd betere dwarsdoorsnedes.

Voor de die-hard verzamelaar vermeld ik even dat de cover bij mij onderaan rechts van het doodshoofd een azuurblauw vlekje heeft, een misprint? Vele jaren later heb heb ik deze aangevuld met de verzamelaar Everything Louder Forever uit 2021 (spotprijs).

avatar
Onvergeeflijk: een ingekorte Overkill.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 18:36 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 18:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.