Paul Simon - Songs from the Capeman (1997)

Ongelooflijk, wat is dit ondergewaardeerd zeg. Het absolute meesterwerk (op muzikaal gebied, want de musical was een flop) van Paul Simon.

Erg veel gedraaid..

Wat ik van mijn omgeving begreep is is dit echt een "love it or hate it plaat".

Persoonlijk werd ik er wel vrolijk van (al die 50's/ 60's en latin invloeden) hoewel het helmaal geen vrolijk verhaal is.

Erg knap en interessant project gewoon.
En het klinkt lekker.
(veel beter dan You're the one, wat ik een mooi nummer, maar een draak van een album vind)

Ja, ik heb hem ook erg veel gedraaid en kan er nog steeds van genieten. Ik vind hem minder sterk dan Graceland en RythmOTS.

De musical is geheel geflopt, zo ook de plaat, wat niet geheel terecht is;
Voor mij is dit een wisselvallige plaat, maar er staat genoeg leuks op om toch nog te komen tot :
***1/2

HEt is een schitterend plaat. Een van mijn favorieten allertijden. De sound is subliem, de afwisseling enorm.
En alle zang is fantastisch. Niet alleen van PS zelf, maar ook bijvoorbeeld in Time is an Ocean, van die ouwe kerel en Marc Anthony (alleen al vanwege deze zangprestatie verdient wat mij betref de kont van J.Lo...

En de zangeres op Sunday Afternoon....prachtig.

Drama en muzikaliteit van ongekend niveau.

Ongelooflijk ondergewaardeerd.....

Dit album heb ik een aantal jaren geleden weggegeven aan een vriend van me waar ik nu behoorlijk spijt van heb. Adios Hermanos is een prachtig staaltje van Paul Simon zijn kunnen en ook de rest van dit album vond ik wel aardig. In ieder geval een stuk beter dan Rhythm of the Saints. Toch maar weer eens ergens zien te vinden, dit album.

Ik kan het alleen maar eens zijn met demayo.deze plaat is echt over het hoofd gezien.Boeiend thema,prachtige muziek.Paul Simon is een genie.De man is zo veelzijdig.

Inderdaad een ondergewaardeerd album van Paul Simon, wellicht vanwege de geflopte musical die ook controverse teweegbracht. Deze musical en ook dit conceptalbum handelt over de 16-jarige moordenaar Salvador Agron die in 1959 tot de elektrische stoel werd veroordeeld maar gratie kreeg en later politiek activist werd.
In dit album verwerkt Paul Simon heel wat latin en jaren '50 doo-wop, wat leidt tot 13 uitstekende en afwisselende songs. "Adios Hermanos", "Born in Puerto Rico", "Satin Summer Nights" en "Quality" vind ik gewoon prachtsongs.

Ik vind dit album ook sterker dan wat er over gezegd wordt. Niet super. Wel een aantal goede songs. Zoals ik deze ondergewaardeerd vind, vond ik 'Graceland' altijd overgewaardeerd.

Luc, ik zit alle prachtmuziek van Paul Simon naar de pc te rippen om op mijn "aai-poddeken" te zetten en bij herbeluistering van deze wat ondergesneeuwde plaat, hoor ik hoe goed hij wel is!
De film mag dan een regelrechte flop zijn geweest, de muziek is voor mij echt niet veel minder dan die op Graceland of Rhythm of The Saints!
Eigenlijk is dit een vergeten parel, jammer dat er zo weinig liefhebbers zijn van deze tijdloze liedjesmaker.
Mooie warme plaat, met Latin inslag!

Trailways Bus is een prachtige nummer..!

klopt , dit is paul 's meest ondergewaardeerde plaat , na enkele beluisteringen komen de songs veel beter over , zeer goeie plaat trouwens , vol prachtige melodieen , zeer goed gemusiceerd en zeer zinvolle teksten , moet idd niet onderdoen voor graceland en is zelfs beter dan rhytm of the saints !

Deze heb ik jaren geleden op CD gekocht, maar al een tijdje niet meer geluisterd.
Snel maar weer eens doen, want ik vond het destijds een verrassend goed album.
Ik was destijds ook in New York, waar de musical draaide. Er was op Broadway nauwelijks belangstelling voor. Ik echter ook niet want we zijn naar The Phantom of the Opera gegaan.

Tja, ook mijn favoriet van Simon, enorme drive en je gaat mee in het verhaal.

Vanavond maar weer eens beluisterd.
Zeer goede muziek van het muzikale genie Paul Simon.
Voor mij een 4.0* waard

het is een prachtplaat. Volgens mij zou de musical nu het best goed kunnen doen. Mooi verhaal en mooie liedjes

Ik dacht dat een slechte plaat was, altijd slechte recensies over gelezen. Maahaar: dit is supergoed! Ben blij dat ik hem uit nieuwsgierigheid toch nog gekocht heb. Jammer dat ik dat 14 jaar geleden niet deed. Misschien was hij zijn tijd wel vooruit. Nu is dit soort muziek veel meer in. Doet me trouwens erg aan ry cooder denken.

Na een greatest hits CD en Graceland van Paul Simon, ook eens naar zijn minder bekende werk aan het luisteren. Deze is voor mij echt een verrassing en openbaring. Een pracht CD met Latin en 50tiger jaren invloeden. Gaat vast vaker beluisterd worden.

Gisteren spontaan door jullie weer gaan luisteren. Kom echter tot een 3.5. Paar prachtige stukken staan er op maar ook stukken die mijn aandacht niet vasthouden.
Ben in beginsel geen latin figuur zeg maar.

Heerlijke plaat. Tekst al a West Side Story. Ik stel voor Paul Simon, na Bob Dylan, ook voor te dragen voor de Nobelprijs voor literatuur. Niet alleen op dit album is de tekst geweldig, maar hij heeft zoveel geschreven dat de moeite waard is. America, Sound of silence, Homeward bound, The boxer, Homeless, Allergies, Hearts and bones, Rene and Georgette Margritte with the their dog after the war. ... The late great Johnny Ace, geweldig.
Dus ik zeg: Paul Simon voor de Nobelprijs!

Hier op MuMe valt de score nog mee, maar over het algemeen is dit (met One-Trick Pony) Simon's meest ondergewaarde album. De theater productie werd de grond ingeboord door recensenten, flopte volledig en kostte Paul wat miljoenen. Jammer; je voelt de liefde en ambitie en dan is het pijnlijk als als zo'n project niet word gewaardeerd.
Ik weet eigenlijk niet in welke mate de inhoud van het verhaal meespeelde. Zelf ga ik namelijk volledig op in de sfeer, zonder de fijne details te hoeven weten van Salvador's verhaal.

Vanaf de dag dat het uitkwam vind ik het een prachtige plaat. Een unieke (ik kan het met geen ander album vergelijken) warme, nostalgische 50's / latin / New York sfeer die tegelijk prima vervolg is op de Afrikaanse en Zuid Amerikaanse ontdekkingsreizen van de 2 voorgangers.
Hierna hebben zijn albums me nooit meer zo kunnen bekoren als totaal. Hooguit wat losse nummers.

Ik wil 'm graag op heruitgegeven lp! Maar het lijkt haast of Paul uit teleurstelling alles rond dit project begraven heeft. Ook live kwam de nummers niet meer langs als ik me niet vergis.

Toevallig laatst weer eens beluisterd en inderdaad vreemd dat dit min of meer flopte.
Heel smaakvol album en sterk concept. Voor mij andermaal het bewijs dat Paul Simon één van de beste componisten ooit is.
Altijd op zoek naar de uitdaging en met een brede kijk op muziek in zijn algemeen.
Plus dat hij zijn maatschappelijke hart ook nog eens laat spreken.

Nog altijd een fantastisch album! Ben het bikkel2 eens dat Paul Simon een van de beste componisten ooit is, althans in de populaire muziek.

Ik ga daarin best ver (en zal beslist sommigen op de tenen aan staan) maar schaal hem met McCartney/Lennon en Dylan als de absolute top in.

Ik denk dat hij door zijn bescheidenheid en volledig gebrek aan uitstraling nooit die waardering heeft gekregen die hij verdient.

Het ontbreekt niet aan inspiratie op deze plaat, die prettig wegluistert. Toch mis ik de natuurlijke klik tussen Paul Simon en het genre musical. Het voelt wat gekunsteld aan, die gastzangers en voor het toneel geschreven arrangementen. Ondanks de bij vlagen sterke momenten, kan Paul Simon dit soort projecten wat mij betreft beter overlaten aan Elton John of Randy Newman.

Wat fijn dat iemand weer eens de moeite heeft genomen om dit album serieus te beluisteren.

En hoewel ik het inhoudelijk uiteraard niet met hem eens ben kan ik mij vreemd genoeg best iets bij de argumentatie van Theoden King voorstellen ...

Maar het album klinkt mij helemaal niet als een musical (gelukkig). Eerder als de soundtrack van een nostalgische film.

Erg goede plaat, voor mij een van de toppers van Paul Simon. Vanaf dag een prachtig gevonden, en nog steeds met regelmatig in de speler/streamer te vinden. Denk toch dat ik deze het meeste draai, er hangt gek genoeg ook iets tijdloos aan, in tegenstelling tot zijn jaren zeventig werk.

Toen ik dit voor het eerst opzette, overviel het me. Wat een dijk van een plaat. De opbouw en het verhaal doet me denken aan The West Side story. Ook een meesterwerk!

in de NPO documentaire "The Music of Paul Simon - In Restless Dreams" werd Paul Simon 1 van de beste songwriters van de twintigste eeuw genoemd en dat bewijst hij wederom op dit album, dat 7 jaar na het ijzersterke "Rhythm of the Saints" verscheen.

een album dat muzikaal en tekstueel een pareltje is, waarbij het voor de muziekbeleving helpt om ook de teksten goed te beluisteren en waarvoor Paul Simon de ene na de andere hemelse melodie uit zijn hoed toverde. het thema van de 16-jarige Puerto Ricaan gang lid Salvador Agron, die in 1959 in N.Y.C. 2 jonge mannen vermoordde "who happened to be in the wrong place at the wrong time" is hierboven al eerder omschreven.

Paul Simon schreef de nummers in de stijl van de jaren 50 met een aantal doo-wop nummers als "Adios Hermanos", "Bernadette" en "Qualify" met een halverwege prachtig invallende sax solo, alle 3 nummers met schitterende meerstemmige zang.

daarnaast in latin stijl gespeelde nummers als "Born in Puerto Rico" dat met de prachtige zang 1 van de vele prijsnummers is, "The Vampires" met een heerlijke blazerssectie en een enkele keer lichtvoetige rock 'n roll op "Killer Wants to Go to College" met een bijdrage op gitaar en harmonica van zijn zoon Harper Simon en "Virgil" dat iets weg heeft van de Johnny Cash sound.

het indringende, schrijnende relaas van de 3 betrokken moeders op "Can I Forgive Him" laat niet na om te ontroeren, zoals ook het melancholische, weemoedige "Sunday Afternoon" met lead zang van Ednita Nazario dat doet.

op het gevoelige "Time Is an Ocean" (of endless tears) zijn lead vocalen te horen van de salsa zanger Marc Anthony (Marco Antonio Muniz) en de Panamese latin grootheid Ruben Blades. de prachtmelodie van "Trailways Bus" sluit dit album sterk af, een nummer waarop hij de vocalen deelt met Sara Ramirez begeleid door o.a. de fraaie gitaarklanken van Vincent Nguini en de accordeon klanken van Mike Ramos.

"Songs from the Capeman is een album wars van hype of poes pas met (h)eerlijke muziek. inderdaad een meesterlijk album met een intense muziekbeleving, dat je ook ruim 25 jaar later als luisteraar in stilte achterlaat.

Album werd geproduceerd door Paul Simon
Recorded at The Hit Factory, N.Y.C.
Words and music by Paul Simon
co-author of lyrics Derek Walcott