Spacemen 3 - The Perfect Prescription (1987)

I walk with Jesus
and I
feel alright

in 1987 all i wanna do is get stoned



ik heb trouwens een versie met extra liederen, zal die ook nog even toevoegen.

Soul 1 en That's just fine zijn geloof ik ook bonusdingen, maar dat moet ik nog even nakijken

Btw: 4 >> 4,5

Geweldig album van een geweldige band

Toch jammer dat de drummer er na track 1 mee gestopt is.

Wat een geweldig stuk muziek is Transparent Radiation toch. Dat klinkt ongeveer als Mercury Rev (de vroege) en Massive Attack (Mezzanine) die samen een Neil Young-nummer hebben bewerkt en dat akoestisch en met strijkers uitvoeren in een intiem kapelletje met een toch wel hoog plafond. Hij moet nog even indalen, maar dit zou best eens tot mijn favoriete nummers ooit kunnen gaan behoren

vul ipv. Neil Young the Red Krayola in en je bent er :up:

Ik moest bij dit nummer echt meteen aan Neil Young denken. Terwijl het er verder helemaal niet op lijkt

Ben fan van het eerste uur, en vind dit een geweldig album, alle albums muv recurring (persoonlijk wat minder) zijn steengoed, en enorm afwisselend.
Vond ook the Darkside (afsplitsing) erg goed.

I have a passion, sweet Lord
And it just won't go away
I have it each and every day Lord
Sure as the sun comes up each day

Wat is dit briljant!

Deed het al lang met een wat rommelige cd-versie (op Taang!) maar nu eindelijk ook op prachtig uitgevoerd 180 grams vinyl in huis!

Hulde!

Na Crazy Rhythms van The Feelies de meest essentiële reïssue van het afgelopen jaar.

Ik draai deze van tijd tot tijd.
Super dat ik ze ooit heb ontdekt ( geen idee meer hoe)
Allemaal top-nummers. Lekker sfeertje.

Lekker voor in de bus/trein. Wordt de reis opeens heel magisch

Spacemen 3 is zoals de Python in de Efteling.
Vroeger een stuk hipper, maar nu redelijk gedateerd; het rammelt van alle kanten, en net op het moment dat je verwacht te verdwijnen in een versnellende trip; stokt het geheel.
Mankementen die eerst verholpen moeten worden, waardoor je langer moet wachten op de uiteindelijke explosie.
Je weet dat het wachten uiteindelijk beloond zal worden, dus voel je de spanning langzaamaan wel stijgen.
Spacemen 3 heeft hetzelfde als een band als Happy Mondays.
Een frontman die klinkt als een stonede hooligan, die vanwege de grote hoeveelheid pilletjes en drank amper op zijn benen kan staan.
Verwacht dan ook niet de meest zuivere zang, want dat hoort er gewoon niet bij.
Verder hoor ik veel Velvet Underground terug tijdens hun debuutalbum, zeker op het einde.

Dart hoor ik hier alleen in het openingsnummer, op de voorganger rammelde het meer, die was ook meer spacy en psychedelisch, deze plaat is juist atmosferischer en toch ook weer meer ingetogen.
Op de opvolger staan de krautrocker Suicide (genoemd naar de band) en het geweldige Revolution.

Ik bedoel ook eigenlijk vooral het openingsnummer.

The Velvets, mijn favoriet.
Deze Spaceman doen mij regelmatig denken aan VU ook op het volgende album met die trippie muziek en dan weer van die mooie en lieve "here there and everywhere's" (dank Raymond), juist dat contrast.
Deze is ook weer echt geweldig, overigens VU/Lou Reed, Ode to Street Hassle is natuurlijk een verwijzing naar dat Lou Reed liedje en ze pikken ook dat Waltzing Mathilda ritme, prachtig *****

Aha, nu weet ik weer waarom ik niets van deze band in huis heb. Ken de naam al 20 jaar, en er zullen door de jaren heen wel wat tracks zijn voorbij gekomen maar nooit blijven hangen.

Dit is een uiterst saai album. We horen invloeden van Lou Reed/ VU, Neil Young/Bob Dylan, psychedelica en krautrock. Maar het is allemaal zeer zwak, zelfs amateuristisch gebracht.

2*