Van Morrison - What's Wrong with This Picture? (2003)

Ik heb het elders ook al vaker beschreven. Ik ben de laatste tijd de albums uit Van's 'mindere' periode opnieuw en aandachtiger aan het beluisteren, zeg ruwweg de periode 1992-2010. En dat geeft mij verrassende inzichten. De meeste albums vind ik nu iets - of soms veel - beter dan destijds. Sterker: ik draai ze vaker dan de algemeen erkende klassiekers uit zijn oeuvre.

Zo ook dit album. Er zit geen enkel slecht of zelfs maar matig nummer op. Er wordt weer geweldig gemusiceerd en Van is ook weer prima bij stem. Het hele album is wat aan de jazzy kant, maar dat is ook niet vreemd voor een Blue Note-album.

Ik zou zeggen: "What's Wrong with This Record?"

veel jazz getinte, fast en slow-blues nummers op dit album dat Van Morrison in 2003 uitbracht. zijn eerste op het vermaarde jazzlabel Blue Note. het zou 9 jaar duren voordat hij weer een album "Born To Sing: No Plan B" voor dit label zou opnemen. er wordt geweldig op gemusiceerd, de kristalheldere productie is uiterst verzorgd, maar helaas pakt de muziek op dit album mij ook ruim 20 jaar later nog steeds niet, hetgeen vermoedelijk anders zal worden ervaren door de liefhebbers van zijn meer jazzy werk.

kom er niet lekker in met matige, doorsnee tracks als "Too Many Myths", "Stop Drinking", "Goldfish Bowl" en "Fame". teveel "Mediocrity at Bay" om maar in de termen van een titel te blijven van zijn album "Magic Time". het bluesy "Whinin Boy Moan", "Evening in June" en "Once in a Blue Moon" ervaar ik als de betere composities binnen de stijl van dit album, maar helaas willen ook "Somerset" (een samenwerking met Acker Bilk) en "Get on with the Show" niet beklijven (althans bij mij).

de cover van de traditional "Saint James Infirmary" is goed gedaan maar mij te glad en te gepolijst. dat nummer hoor ik liever in de meer authentieke, rauwe versie van blueszanger Bobby Bland. iets wat ik ook ervoer met Van's versie van "Georgia On My Mind" op het album "Down the Road". de originele versie van Ray Charles laat zich niet evenaren.

het absolute prijsnummer is het melancholieke "Little Village" gebracht in zijn oude "Celtic Soul" stijl of hoe je het ook wil noemen. een uitmuntende compositie met een geweldige melodie.

voor mij persoonlijk een lichte tegenvaller dit album, maar de meer jazz georiënteerde liefhebber wist er ongetwijfeld wel raad mee.

Album werd geproduceerd door Van Morrison
Recorded at the Wool Hall, Kilmurray House & Westland Studios

All tracks written by Van Morrison
except "Stop Drinking" written by Sam "Lightnin' Hopkins
"Somerset" words Van Morrison, music David Collett & Acker Bilk
"Saint James Infirmary" traditional