Pet Shop Boys - Actually (1987)

Album waar de dance invloeden iets duidelijker zijn. Al is het dan maar de eerste goeie minuut van One More Chance. Misschien als de heren het niet nodig hadden gevonden ook nog te zingen ...

Het klinkt alleen allemaal zo enorm plat.

Actually.......... en dat is ook waar het album over gaat de actualiteit van 1986/1987 en dan wel de kommer en kwel in GB in die periode.........

Het jaar dat de Harrold of Free Enterprice zonk in de haven van Zeebrugge, de groeiende angst voor aids, de voortduurende strijd van de IRA en dus de steeds groter worden van de kloof tussen Katholiek en Protestant en als klap op de vuurpijl de herverkiezing van The Iron Lady (Margret Tatcher) als premier van Engeland......

Als je het album zo op het eerste gehoor beluisterd klinkt het gewoon als een goed en degelijk pop-album, maar als je de nummers beter beluisterd hoor je heel goed terug dat het album een reflectie is op de donkere jaren 80 in Engeland.......

Een nummer als Rent handelt over beregende straten, benauwende angst en prostitutie...... It's a Sin over Katholieke schuldgevoelens........ I Want to Wake Up over het achterlaten van alle elende en opnieuw beginnen.......

En op muziekaal gebied mag dit album er ook zeker zijn......
De heren zijn zeker niet over 1 nacht ijs gegaan voor hun 2e studio album...... Ze hebben arrangeur Angelo Badalmenti en componist Ennio Morricone er bij gehaald...... Om zo als Neil Tennant heeft gezegd "het album muziekaal ambitieuzer en grootser te laten klinken" en die inbreng van Dusty Springfield is ook zeker geen verkeerde keus geweest............
De sound van dit album is groots, helder en vol........ En met 10 goede pop songs met een dubelle bodem is dit album ook zeer subtiel en maatschappij kritisch........

Al met al een zeer goede plaat van de heren Tennant en Low met kwalitatief hoogstande nummers die ook nog eens hit potentie bleken te hebben.........
En om Niel Tennant nog maals aan te halen, in een interview uit 2001 over dit album zij hij "Ik vond toen dat we het geheim van moderne popmuziek hadden ontraadseld" en daar heeft hij volgens mij geen ongelijk in........

Na al dit bovenstaande te hebben getikt terwijl het album op de achtergrond klinkt kan ik dan ook niet anders concluderen dat dit album een van de betere albums uit jaren 80 is en derhalve dan ook mijn stem van 4,5 naar 5* verhoogd......

Dit is naar mijn mening het beste album dat The Pet Shop Boys ooit gemaakt hebben.
Absolute klasse.

De Pet Shop Boys, een Britse synthpopformatie, bestaan uit Neil Tennant en Chris Lowe. Hun muziek is een unieke mix van pop, dance en elektronische invloeden, die hen wereldwijd erkenning heeft opgeleverd. In 1987 brachten ze het album Actually uit, dat zowel kritisch als commercieel succes behaalde.

Het album Actually opent met One More Chance, een nummer dat de wens uitdrukt om een laatste kans te krijgen in een relatie op de rand van een breuk. De melancholische sfeer komt naar voren in de teksten en de emotie die Neil Tennant erin legt. Hoewel de synthpop-beats en dansbare ritmes een energieke ondertoon geven, ontbreekt er wat kracht, waardoor het nummer niet volledig binnen mijn comfortzone valt.

Daarna volgt What Have I Done to Deserve This?, een samenwerking met Dusty Springfield. Dit nummer onderzoekt de pijn van een verbroken relatie. De teksten zijn doordrenkt van verbijstering en verlies, versterkt door de krachtige vocale prestaties van zowel Tennant als Springfield. De melancholische en energieke sfeer, gecombineerd met de nostalgische en soulvolle bijdrage van Springfield, maakt dit nummer bijzonder.

Shopping biedt een satirisch perspectief op de consumptiemaatschappij. De tekst bespreekt de commerciële aard van de samenleving en de manier waarop alles te koop lijkt te zijn. De speelse en scherpe sfeer wordt muzikaal weergegeven door een lichte en dansbare synthpopmelodie, die in contrast staat met de serieuze en kritische inhoud van de tekst.

Rent gaat over een relatie waarin de ene partner financieel afhankelijk is van de andere. De teksten suggereren een situatie waarin iemand wordt onderhouden in ruil voor gezelschap. De melancholische en introspectieve sfeer van het nummer wordt versterkt door ritmische en dromerige synthpop, wat zorgt voor een emotionele diepgang.

Het nummer Hit Music bespreekt de oppervlakkigheid en vluchtigheid van de muziekindustrie. De tekst biedt een ironische kijk op het concept van het maken van een hit en de commerciële druk die daarbij komt kijken. Ondanks de kritische en ironische teksten, heeft het nummer een opgewekte en energieke sfeer, gekenmerkt door dansbare beats en vrolijke melodieën.

It Couldn't Happen Here, mede geschreven door Ennio Morricone, behandelt thema's van verlies, realisatie en reflectie. De serieuze en sombere sfeer, versterkt door orkestrale arrangementen, onderscheidt dit nummer zich van de vaak dansbare ritmes van de band. Een van mijn meest favoriete Pet Shop Boys nummers

It's a Sin verkent thema's van schuld en boetedoening, geïnspireerd door Tennant's katholieke opvoeding. De dramatische en intense sfeer wordt gecreëerd door krachtige synthpop productie en emotionele vocalen, resulterend in een episch gevoel van urgentie.

I Want to Wake Up gaat over het gevoel van vastzitten in een relatie en de wens om daaruit te ontwaken. De intense en introspectieve sfeer, ondersteund door krachtige synthpopmelodieën, creëert een gevoel van urgentie en emotionele diepgang, maar behoudt ook een luchtige, dansbare kwaliteit.

Heart behandelt de krachtige emoties van verliefdheid. De optimistische en energieke sfeer wordt gekenmerkt door pakkende synthpopmelodieën en een dansbare beat, wat een gevoel van vreugde en opwinding uitstraalt.

Het album sluit af met King’s Cross, een nummer vernoemd naar het treinstation in Londen. De teksten roepen beelden op van wanhoop, vervreemding en sociale onrust. De sombere en reflectieve sfeer wordt versterkt door melancholische synths en een langzaam, ritmisch tempo, wat bijdraagt aan een gevoel van dreiging.

Al met al biedt Actually een diversiteit aan thema's en muzikale stijlen, wat het een tijdloos en boeiend album maakt.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl