Graham Nash - Songs for Survivors (2002)

@musician, ik zit ook niet te wachten op telkens weer een greatest hits of iets dergelijks, maar als je Voyage al eens gehoord heb, snap je dat nog nooit uitgebrachte versies al dan live, waarvan het geluid flink verbeterd is. En er enige samenhang in het geheel zit. Als dat dan ook nog eens door de artiest met zijn allerbeste vriend maakt krijg je toch een verrassend mooi resultaat. En dat hoeft dan geen Archive's serie á la Young te worden, die voor heel veel fans niet te betalen is en waar de samenhang totaal niet aanwezig zal zijn. Alleen een opsomming van matriaal wat toevallig nog op de "planken" lag, maar van een heel andere orde is als een 3delige cd set.

Ad, ik volg je niet zo goed. Het gaat over nog nooit uitgebrachte songs, al dan niet live, waarvan het geluid sterk verbeterd is? Er is alleen sprake van geluidsverbetering, als het al eens eerder (en dan niet zo best) is uitgebracht, toch?

Welke samenhang zit er in een compilatie met allemaal bij elkaar geraapte nummers, van diverse cd's, uit diverse tijden en met allemaal verschillende stijlen en sferen?

En maakt het qua nummers werkelijk uit, dat Graham Nash de compilatie voor David Crosby heeft samengesteld, in plaats van wie dan ook?

Je hebt een te groot hart, Ad. Ik begrijp dat je het bijzonder vind dat Graham Nash dit (zelfs met plezier) voor David Crosby heeft gedaan, het is ook zeer op prijs te stellen. Maar compileren blijft compileren.

Wie heeft er geen greatest hits cd van The Beach boys? Toen Brian Wilson kwam met zijn eigen voorkeuren uit het hele Beach boys repertoire, was dat op zich ook een bijzondere cd.
Behalve voor iedereen die alles al heeft van de Beach boys. Voor hen maakt het niet uit, of je linksom of rechtsom gaat met de compilatie: het is al in huis!

Maar ik bedoel ook demo's, alternatieve versies outtakes, zoals sommige nummers op de Anthology's van John Lennon en The Beatles. Niet alle , maar toch best wat songs vind ik in opgepoetste vorm "anders" en soms zelf beter klinken. En als dat dan in een 3 box setje in de handel gebracht vind ik dat niet zo erg . Wel leuk eigenlijk. En van de muziek , die ik zelf al heb maak ik mijn eigen compilaties wel. Dus afsluitend . Het toegevoegde waarde hebben en geen 3e of 4e serie greatest hits, die we allemaal al hebben. Heb jij Voyage nou bijvoorbeeld al eens helemaal gehoord??

Nee, ik heb Voyage, als box, inderdaad nog nooit gehoord. Maar ik heb van cd 1 en 2 zo'n 80/90% van de nummers. Ook van The Byrds en van CPR.

Blijft over cd 3 met de outtakes/alternate/demo versions van bekendere nummers, maar dan met een gitaar minder, piano in plaats van gitaar, praten er tussendoor of eventueel stoppen halverwege, dat kan ook.

En er staan op Voyage een aantal nummers die inderdaad nog nooit zijn verschenen.

Weet je wat ik eigenlijk vind?

Dat een artiest de moeite moet nemen om er van uit te gaan dat hij te maken heeft met fans die naar alle waarschijnlijkheid alles al hebben.

En dus dat hij er vervolgens voor moet zorgen dat veelvuldige overlappingen eigenlijk niet kunnen. Als er dan nog nummers op de plank (blijven) liggen wacht hij maar net zo lang tot er voldoende ligt voor een nieuwe cd.

En in het specifieke geval van David Crosby (& Graham Nash): het verbaast mij enorm dat een plaat als Whistling down the wire zelfs niet eens ooit op cd is uitgebracht. Laten ze dat eens aanpakken, verfraaien en dat dan eventueel met demo's e.d. aanvullen.

Dan kun je als fan per cd beslissen wat je wilt vervangen of aanschaffen. En dan wordt je niet verplicht om weet ik hoeveel nummers 10 keer in je cd-kast te hebben staan.

Ik vind wel dat je de macht van platenmaatschappijen toch wel behoorlijk onderschat. Zeker in de 60er jaren zijn er legio bands de nek omgedraaid door de "op geld beluste managers en platenbonzen"Dat heeft zich in de 70er en ook nog 80er karen doorgezet. Een artiest moest water bij zijn artistieke wijn doen om aan financiële wensen tegemoet te komen. ONder die druk hebben veel artiesten het loodje gelegd of zijn falliet gegaan en in het niets verdwenen. Alleen de sterkesten en diegenen die de strijd met de maatschappijen aandurfden overleefden (Tom Petty, Niel Young, Dylan om er een paar te noemen) Elke muzikant schrijft liedjes voor zichzelf, elke schilder schildert voor zichzelf en elke dichter schrijft gedichten die hij zelf mooi vindt. Dat er mensen zijn, die kun kunst waarderen en begrijpen en bewonderen. Dát zijn de échte fans. De artiesten zijn er voor ons en niet andersom. De chemie tussen de kunstenaar en de bewonderaar is het "wonder"Zij bepalen niets en wij bepalen niets.

En hier is de complete officiele tracklist voor "Reflections":

DISC ONE
1. “On A Carousel” – The Hollies (mono)
2. “Carrie Anne” – The Hollies (mono)
3. “King Midas In Reverse” – The Hollies (mono)
4. “Marrakesh Express” – Crosby, Stills & Nash
5. “Pre-Road Downs” – Crosby, Stills & Nash
6. “Lady Of The Island” – Crosby, Stills & Nash
7. “Our House” – Crosby, Stills, Nash & Young
8. “Teach Your Children” – Crosby, Stills, Nash & Young *
9. “Right Between The Eyes” – Graham Nash **
10. “I Used To Be A King” – Graham Nash *
11. “Simple Man” – Graham Nash *
12. “Man In The Mirror” – Graham Nash *
13. “Better Days” – Graham Nash *
14. “Military Madness” – Graham Nash *
15. “Sleep Song” – Graham Nash *
16. “Chicago”/“We Can Change The World” – Graham Nash *
17. “Southbound Train” – Crosby/Nash
18. “Immigration Man” – Crosby/Nash
19. “Wild Tales” – Graham Nash *
20. “Prison Song” – Graham Nash *
21. “Oh! Camil (The Winter Soldier)” – Graham Nash *
22. “On The Line” – Graham Nash *
23. “You’ll Never Be The Same” – Graham Nash *
24. “Another Sleep Song” – Graham Nash *

DISC TWO
1. “To The Last Whale” – Crosby/Nash
A. “Critical Mass”
B. “Wind On The Water”
2. “Fieldworker” – Crosby/Nash
3. “Cowboy Of Dreams” – Crosby/Nash
4. “Love Work Out” – Crosby/Nash
5. “Marguerita” – Crosby/Nash
6. “Taken At All” – Crosby, Stills, Nash & Young *
7. “Mutiny” – Crosby & Nash
8. “Just A Song Before I Go” – Crosby, Stills & Nash
9. “Cold Rain” – Graham Nash *
10. “Cathedral” – Crosby, Stills & Nash *
11. “Barrel Of Pain (Half-Life)” – Graham Nash
12. “Magical Child” – Graham Nash *
13. “Song For Susan” – Crosby, Stills & Nash
14. “Wasted On The Way” – Crosby, Stills & Nash
15. “Love Is The Reason” – Graham Nash *
16. “Raise A Voice” – Crosby, Stills & Nash
17. “Clear Blue Skies” – Crosby, Stills & Nash **
18. “Lonely Man” – Crosby, Stills & Nash ***
19. “Sad Eyes” – Graham Nash *
20. “Water From The Moon” – Graham Nash ***
21. “Soldiers Of Peace” – Crosby, Stills, Nash & Young

* Previously unreleased mix
** Previously unreleased version
*** Previously unreleased song

DISC THREE
1. “If Anybody Had A Heart” – Crosby, Stills & Nash
2. “Chippin’ Away” – Graham Nash
3. “After The Dolphin” – Crosby, Stills & Nash
4. “House Of Broken Dreams” – Crosby, Stills & Nash
5. “Unequal Love” – Graham Nash **
6. “Liar’s Nightmare” – Graham Nash **
7. “Heartland” – Crosby, Stills, Nash & Young *
8. “These Empty Days” – Crosby, Stills & Nash
9. “Try To Find Me” – Graham Nash ***
10. “Two Hearts” – Carole King & Graham Nash **
11. “Behind The Shades” – Graham Nash ***
12. “Michael (Hedges Here)” – Graham Nash **
13. “I Surrender” – Crosby/Nash
14. “Live On (The Wall)” – Crosby/Nash
15. “Dirty Little Secret” – Graham Nash
16. “We Breathe The Same Air” – Graham Nash ***
17. “Grace” – Crosby/Nash
18. “Jesus Of Rio” – Crosby/Nash
19. “In Your Name” – Graham

en "Archives" van Neil Young staat nu op 24-02-2009

Iets meer Hollies had van mij wel gemogen... maar wel een hoop zeldzaamheden

Nou Down By Law merci!!! Dat ziet er erg veelbelovend uit. Er komen mooie en ook dure tijden aan.

Ik denk dat je er inmiddels al wel achter was, maar laat ik voor de volledigheid maar even melden dat ook Dylan die melodie geleend heeft. Het is afkomstig van Jean Ritchie's Nottamun Town. Ik vind het juist het sterkste nummer op dit album.

Draai je hem nog veel, Stijn?

Ik moet zeggen dat ik de cd in een wat ander licht ben gaan bekijken, sinds Crosby & Nash en sinds Demos.

Het liefst wil je natuurlijk een beetje stevigheid. Dat brengt Songs for survivors niet. Maar de composities van de vooral op vocalen gerichte ballads zijn toch zeker niet slecht.

Misschien moeten we wel zeggen een eerste aanloop naar Crosby & Nash. Ik ga dit weekend overwegen of ik mijn beoordeling moet verhogen.

Ik draaide hem eerst eigenlijk zelden, maar de laatste tijd zet ik deze graag weer op. Songs for Survivors geeft niet echt stevigheid, maar Graham Nash was altijd al vrij 'soft'. Songs for Survivors is erg constant en luistert prettig weg.

Ik heb deze onlangs ook een halfje erbij gegeven. In het begin zat ik echt te wachten op een album zoals Songs for Beginners of Wild Tales. Inmiddels ben ik meer gewend geraakt aan dit album. Of hij blijft boeien en die 4* waard zal blijven zal de tijd ons leren.

Graham's stem is toch wel erg veranderd, maar ik vind hem hier nog steeds erg goed klinken. Ik luister er graag naar, en qua stijl lijkt het inderdaad wel een beetje op een eerste aanzet tot Crosby & Nash. Nash kreeg na Live it Up eigenlijk weer een flinke opleving, al begin je tegenwoordig wel te horen dat hij 67 is.

Ja klopt, en Ritchie staat gelukkig netjes vermeld als co-writer in het boekje. Toch is Dylan's versie veruit het bekendst, en ik kan het niet laten om de vergelijking met 'Masters Of War' te maken. Als je, zoals ik, gewend bent geraakt aan het nummer van Dylan, dan is Nash's tekst veel minder overtuigend. Ik blijf 'Liar's Nightmare' het minste nummer op "Songs For Survivors" vinden. Vreemd genoeg vind ik de live versie op "Reflections" wél heel goed.

Als ik naar de overige waarderingen kijk, zit ik toch wat hoger. 4*, album luistert lekker weg !

Prima Henk. En nu de box Reflections van Nash kopen. Dan heb je werkelijk al het mooie van Graham in één keer, inclusief mooi boekwerk met achtergrond info, mooie foto's. Hij is wat mij betreft één van de grootste singer/songwriters!!! (En hij is helemaal niet zo duur)

Nou, een avondje optreden in de Rai met David Crosby komt al gauw op 70,00 euro p.p. Ad!

Dat kost en avondje stappen met maten (incl, taxi) ook in Breda. Dus ehhhh!!!!!

Ik kocht de nieuwe cd van Tom Waits bij Amazon, zat ik na te denken over wat daar dan bij moest om transportkosten te vermijden.

Heb ik voor 14,95 toch maar de sacd versie van Songs for survivors gekocht, wel nieuw maar via een andere verkoper bij Amazon.

Ik zag opeens dat de normale versie van Songs for Survivors al niet meer te koop is en werd aangeboden voor 219 pond......
Dus met Whistling down the wire in gedachte heb ik het album nog maar een keer gekocht. In de eerste plaats voor een nog mooier geluid uiteraard, ten tweede maar als belegging... (laat hij het maar niet horen...)

Ik heb geen SACD versie gekocht maar een dvd audio disc, blijkt nu. Dat is dan ook gelijk de eerste die ik daarvan in bezit heb (en past al gelijk niet in mijn cd-kast).

Je moet zo'n van dts afkomstige disc in een voor dvd geschikt apparaat stoppen, dat is het enige. De geluidskwaliteit is fenomenaal maar het succes waarschijnlijk marginaal, gezien het feit dat dit pas mijn eerste dvd audio disk is en ik het verder nooit meer tegenkom.

Ik ben eigenlijk heel onaardig geweest tegen dit album, tot dusverre. Het is niet zomaar een Graham Nash album, het is de ware opmaat voor het geweldige Crosby & Nash album van een paar jaar later.

En met die goede kwaliteit hoor je ook gelijk David Crosby al meedoen, bijvoorbeeld op The Chelsea hotel.

Eerlijk gezegd kan Graham Nash met dit solo-album gemakkelijk alle sessies met CSN&Y en CS&N aan. Want hij zit hier goed in zijn vel en heeft heel duidelijk ook hele goede nummers geschreven.

De muziek sluit naadloos aan bij Graham Nash anno 2011. Ik zou van dit niveau van hem alleen of met David Crosby nog wel eens een nieuw cd-tje willen horen

Liar's Nightmare vind ik wel net iets te veel op Masters of War lijken van Bob Dylan.

Voor de rest is dit een goede plaat. Nash klinkt wat oud, dat was hij dan ook.
Hij klinkt weer oprecht, en laat zien waar hij het beste in is.

"Songs for Survivors" is een slimme reactie op zijn eerste soloalbum, "Songs for Beginners", uitgebracht in 1971. Graham Nash heeft nog steeds iets te vertellen in 2002, en dat mag met zijn (muziek) ervaring. Hij nam deel aan de Britse invasie, de tegencultuur van de jaren 60, Woodstock, de hedonistische jaren 70, de ik-ik-ik-jaren 80 , de stormachtige jaren 90 en de millenniumwisseling. Dat is nogal wat.
De boodschap die Graham Nash al die jaren brengt, is als volgt : dat we complexer, kwetsbaarder en in het bezit van meer schoonheid zijn dan de politiek enbepaalde instellingen kunnen toegeven. Een positieve insteek dus. Het meest ambitieuze nummer van de cd, "Liar's Nightmare", bevat een beknopte samenvatting van zijn roeping als songwriter, fotograaf en activist: "Ik kan je eerlijk vertellen dat het me echt kan schelen / Ik moet je de waarheid vertellen over het verdriet dat ik vind / Ik heb mijn hart voor je geopend en hoop dat je het niet erg vindt." Graham Nash ten voeten uit. Wel lijkt de melodie wel heel erg veel of 'masters of war' van Bob Dylan. Wat Graham Nash' meelevende houding authentiek maakt, is zijn visie; hij getuigt niet alleen van het verdriet dat hij aantreft, maar ook van de vreugde en alle emoties daartussenin.
Dat is op de hele plaat te horen van deze overjarige hippie.
Muzikaal is het misschien niet echt verrassend, maar de kwaliteit verloochent zich niet. Soms hoor je nog verre echo's van CSN&Y, zeker de nummers waar David Crosby ook van de partij is.
Ik kan echt genieten van dit album. Graham Nash laat zich kennen als overleveraar/overlevende, iemand die stand houdt in een steeds veranderende wereld en doet op eigen authentieke wijze. Iets waarvoor ik diep respect heb.