Ideal - Der Ernst des Lebens (1981)

Geweldige tweede plaat van Ideal. Lekker snel en energiek, orgeltje en veel variatie in de vocalen.

Monotonie und Eiszeit, Ideal.

De tweede langspeler van het West-Berlijnse Ideal heet Der Ernst des Lebens, zet het geluid van het debuut voort en verscheen in september 1981, minder dan een jaar na het debuut.
Opgenomen in de bekende studio van Conny Plank, werd de groep ook opgenomen in de befaamde concertreeks van tv-programma Rockpalast, hier te zien. De hoes is een knipoog naar CDU-politicus Walther Leisler Kiep, die inderdaad over een slagboom sprong.

Pakkend-fel en scheurend gaat het uit de startblokken in Eiszeit, waarna Annette Humpe wegstapt bij de microfoon en gitarist Eff Jott Krüger en bassist Ullie Heuker het overnemen. De muziek wordt kalmer, ook als Humpe bij Feuerzeug weer de zang doet. Andere hoogtepunt op kant 1 is Sex in der Wüste: "Jeder denkt das eine, doch dafür ist's zu heiß". Hihi. Met Immer Frei volgt dan eindelijk een tweede uptempo nummer. Desondanks een wat tegenvallende eerste plaatkant.

Sterker is de opener van kant 2 Erschiessen, gevolgd door het bekende Monotonie dat met z'n kalme popreggae overtuigt; beide nummers met leadzang van Humpe. Op Ich Kann Nicht Schlafen met zang van één der heren en ietwat kille rock, pakkender is het vlotte en swingende Spannung waar Humpe weer zingt. Dat geldt ook voor het een dikke vijf minuten durende Spion. Met zijn vijfkwartsmaat en gitaarspel krijgt het een onheilspellende sfeer.
Kant 2 is mijn favoriete en mijn voorkeur gaat tevens uit naar de nummers door Humpe gezongen. Dat laatste is een kwestie van smaak. Duidelijk is echter dat de Neue Deutsche Welle er na alle experimentele varianten definitief een pittig en tegelijkertijd hitgevoelig bandje bij had.

Ik ben op reis door new wave en kom eind september 1981 een andere dame tegen. Siouxsie Sioux, deze keer onder de vlag van The Creatures, scoorde een hit met Mad Eyed Screamer, later te vinden op A Bestiary.