Bob Dylan - No Direction Home: The Soundtrack (2005)

Leuke verzameling van bootlegs, al moet ik zeggen dat het erg vroege spul me niet aanspreekt, en daar bedoel ik mee : De slechte kwaliteitsopnamen voor the freeweelin'.. maar voor de verzamelaar is dit natuurlijk geweldig. Deze verzameling is zeker 4* waard!

Op dit moment te koop bij cd-wow voor maar 0.99 pond (1.46 euro) via deze link:

http://www.cd-wow.com/index_region2_2.php?affid=15083

Maar onmiddelijk besteld

Bedankt voor de tip! Ook gelijk (2) besteld.

En hier nog eentje... goeie tip!

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Online muziek kopen

Dat is't ie zeker! Ik geef zelfs graag 4.5 sterren!
Tijdloze klasse, die Zimmerman!

De soundtrack bij de film van Martin Scorsese. Er staan een paar zeer interessante opnames op, maar het leukst zijn toch wel die live versie van 'Maggie's Farm' op het festival van Newport in 1965, naar mijn mening een van de belangrijkste momenten in de muziekgeschiedenis; het moment waarop Dylan electrisch ging. En daarnaast ook nog die fantastische versie van 'It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry'!

"I was young when I left home" is een prachtnummer, schitterend gebracht met een emotioneel geladen stem.

Niet zo'n onontdekte goudmijn als Bootleg Series Vols1-3. Dit zijn bijna allemaal bewerkingen (live of alternate takes) van bekende nummers. Ik vind de bewerkingen van 'Highway 61 Revisited' en 'Blonde On Blonde' het meest interessant. Daar hoor je hoe goed die nummers zijn ook in wat meer ingetogen of juist uitbundigere versie.

"Just Like Tom Thumb's Blues" is geweldig in deze versie!

Van alle Bootleg releases van Bob Dylan, is No Direction Home er eentje die ik eigenlijk vrij weinig draai. Dat ligt niet perse aan de kwaliteit van het materiaal, maar wel aan het feit dat dit toch vooral als een samenraapsel aan tracks aanvoelt. Deze bootleg werd dan ook in tandem uitgebracht met de gelijknamige documentaire van Martin Scorsese en naar het schijnt heeft Scorsese dan ook wel wat input gehad heeft in het samenstellen van de setlist. Het resultaat is een verzameling van outtakes, live uitvoeringen en zelfs albumtracks. Wat zo'n Song to Woody hier heeft te zoeken bijvoorbeeld? Tof nummer, daar niet van, maar dit is gewoon dezelfde versie als degene die op het debuut van Dylan staat. Ik vermoed dat iedereen die trouw die bootlegs koopt, toch ook wel het studiomateriaal in huis heeft. De live nummers zijn persoonlijk voor mij het genietbaarst omdat daar een aantal erg unieke dingen tussen zitten. Maggie's Farm bijvoorbeeld in deze versie dateert van het Newport Folk Festival in 1965 en dat was het eerste concert waar Dylan elektrisch ging. Ik kan me niet voorstellen wat voor een schok er dan ook door de mensen moet zijn gegaan, maar waarom Scorsese (en co) er dan ook weer voor kiezen om Like a Rolling Stone van het concert in de Free Trade Hall in 1966 toe te voegen? Dat nummer hadden we (inclusief alle andere nummers van dat concert) al te horen gekregen in Bootleg numero 4. Dan had ik eerlijk gezegd liever gewoon materiaal gehoord dat nog niet eerder officieel was uitgebracht.