Bun B - Trill (2005)

De welbespraakte Bun-B is één van die weinige rappers die uitgemolken topics boeiend kan laten klinken. Zonder echt iets te zeggen kan hij toch vermaken met zijn tracks, en wanneer hij wel wat zegt blijf je gekluisterd als bij een CL-wedstrijd. Zijn flow en delivery zijn strak, vloeiend en hebben bovenal ijskoude autoriteit en finesse zoals alleen een doorgewinterde veteraan kan hebben.

Mijn persoonlijke favoriet "The Story", een fascinerende track waarop Bun het hele verhaal van UGK in 6 minuten zonder refrein ten gehore brengt op een verslavende productie van Bido. Een van de beste albums van 2005.

Uit "The Story":

...Had the devil on my back, got to drinkin and druggin
Had to make a choice, get back to rappin or thuggin
So I walked up to my bedroom, got down on my knees
Put my hands together and I prayed 'Lord, please
Let me get past this bridge over water that's troubled
And get back up on my grind on the double'
He said 'Son, don't worry, cause it's not really as hard as it seems
And I can turn your nightmares back into dreams
You just gotta say true to yourself en to see
And push away from the devil and get closer to me'
And ever since that night, man I promise, I've been on it
Giving the killer flow to anybody who want it
Been pimpin' like never before, I'm breakin' the G
Not to mention I got the world screamin' FREE PIMP C
So soon as you make parole and they open the doors
You ain't gotta worry 'bout nothing, the world is yours
Ain't no more struggles my nigga, and no more strife
I kept it real because to me it's UGK for life...

Kippenvel, ouwes...

Deze man is fucking dope.

En dit album verdient dus geen 2,90 steren.

Veel dope nummers op dit album, sowiezo dat Bun-B 1 van de betere MC's uit het zuiden is. Zijn stem is te vet, hij flowt dope, een paar fillers.. maar Trill Recognize Trill, Pushin' en The Story zijn een paar van de betere nummers, ook al is de rest ook dope.. Ik geef een 4..

Moet zegggen dat Chamillionaire en Paul Wall in deze stijl meer tonen , maar dit is zeker weer alleraardig album van wat ik me er van herriner.

Yep, inderdaad een van de beteren. Samen met T.I. is hij voor mij King of the South.

@ Harco, als je dit goed vindt, raadt ik je Z-Ro - I'm Still Livin' aan (de rest van z'n albums ook btw) samen met Trae - Restless. Hele goede, wat minder bekende rappers uit 't zuiden die ik toch wat meer kan waarderen dan de meeste (commerciele) rappers uit het zuiden..

Ja, ik heb het album. Is inderdaad erg dope.

Wat ik jou dan weer aanraad, is Crooksters - Crooks 'n Our Way. Erg, erg underground.

Hiervoor geldt hetzelfde als voor UGK's Ridin' Dirty. Niet slecht, maar een stuk te lang en niet speciaal. 3*

The story is een geniale track. Voorts is dit op zich niet zo'n slecht album maar het is me net iets te southern en inderdaad ook wel wat aan de lange kant.

Deze gaat net iets harder dan z'n opvolger, fijnste "typische dirty south" album wat ik ken

Heerlijk album, een stuk beter dan Trill O.G.. Bun B blijft mij overtuigen van zijn kunnen.

Laatste tijd staat dit album toch weer regelmatig op. Staan een aantal heerlijke tracks op (Get Throwed, Draped Up, Trill Recognize Trill, The Story, Im a G, Pushin'). Jammer genoeg ook een paar fillers ( I'm Ballin, Git It, Who Need a B, Hold it Down, Late Night Creepin'). Bun B is en blijft gewoon een MC met veel skills die hij keer op keer laat zien. Ludacris en T.I. leveren trouwens beide erg dope verses op respectievelijk Trill Recognize Trill en I'm a G.

Het duurt allemaal net iets te lang, maar toch nog een dikke voldoende: 3.5.

Hahahahah

Op deze manier start je een solocarrière.

Pimp C zat opgesloten in de gevangenis dus kon UGK geen muziek meer maken maar om de fans niet in de koude te laten staan besloot Bun B zijn debuut als soloartiest de wereld in te sturen en zo de namen UGK, (Free) Pimp C en H-Town relevant te houden. Trill is één van de beste albums dat H-Town (Houston, Texas) te bieden heeft. Voor diegenen die het nog niet zouden weten: "trill" is de overtreffende trap van "real", een term dat Bun steeds laat terugkomen in zijn albums.
Pimp C is enkel te horen op klassieker Get Throwed.

De baas van legendarisch label Rap-a-Lot Records, J. Prince, mag het album openen. Hij heeft een ontzettend vette stem (hij praat, het is geen artiest) en vind ik steeds een goede keuze om een album van deze regio te openen. Nadat hij zijn zegje gedaan heeft rapt Bun B die korte intro volledig kapot en hij stopt hier niet mee tot hij aan de laatste track belandt is. Hij wou de naam UGK eer aan blijven doen en ervoor zorgen dat zijn broeder Pimp C niets te kort kwam wanneer hij vrijgelaten werd. Bun laat op elke track horen één van de sterkste rappers allertijden te zijn.

Mr. Lee, wat een producer is het toch hé! Absoluut één van mijn favoriete producers allertijden en dé naam die meteen opkomt als we het over H-Town rap hebben, jammer dat hij relatief onder de radar blijft en we tegenwoordig niet veel beats meer horen van deze man. Get Throwed, Pushin' en I'm a G (co-productie) zijn alle drie van zijn hand en behoren tot het summum van Bun B zijn carrière, voornamelijk die eerste twee genoemde. De eerste genoemde is een reünie tussen de mannen van UGK en Jay-Z, Young Jeezy en Z-Ro maken het feest compleet en leveren een ware klassieker af.

Draped Up, de remix, What I Represent en Retaliation Is a Must zijn ook duidelijke voorbeelden van de typische H-Town sound. De vibraties op de achtergrond en muzikale invloeden van Westernfilms zijn typische kenmerken die ik ongelofelijk verslavend vind klinken.
De remix van Draped Up is, naar mijn mening, misschien wel de beste posse cut allertijden. Wat mis ik de tijd dat een hoop H-Town allstars op dezelfde geniale beat kropen om zo als één solide geheel naar buiten te komen. Alle rappers doen het uitstekend op die remix en ten slotte rapt Bun B iedereen netjes naar huis.

Trill Recognize Trill is een heerlijke banger, The Story laat horen dat Bun B een begenadigd storyteller is terwijl hij de levensloop van UGK uit de doeken doet en Hold U Down is een magnifieke collaboratie tussen Bun, Birdman, Mike Jones en R&B-zanger Trey Songz.
I'm Fresh, I'm Ballin' en Who Needs a "B" luisteren ook leuk weg.

Deze klassieker is echter niet zonder misstappen jammer genoeg. Bun rapt op Bun ijzersterk maar de beat is wat te kaal en het refrein te eentonig. Get It is duidelijk een product van zijn tijd, in die tijd waren Ying Yang Twins populaire rappers en Mr. Collipark een graag gezien producer maar dat is toch een sound dat de tand des tijd niet volledig doorstaan heeft naar mijn mening.
Bonustrack Late Night Creepin' vind ik volledig kleurloos en niet echt bij het geheel passen. Skinhead Rob en Travis Barker zijn ook maar een vreemde combinatie met deze levende legende.

Absoluut een klassieker en een album dat één en al H-Town uitademt.

Dikke 4*