Bun B - Trill (2005)

Op deze manier start je een solocarrière.

Pimp C zat opgesloten in de gevangenis dus kon UGK geen muziek meer maken maar om de fans niet in de koude te laten staan besloot Bun B zijn debuut als soloartiest de wereld in te sturen en zo de namen UGK, (Free) Pimp C en H-Town relevant te houden. Trill is één van de beste albums dat H-Town (Houston, Texas) te bieden heeft. Voor diegenen die het nog niet zouden weten: "trill" is de overtreffende trap van "real", een term dat Bun steeds laat terugkomen in zijn albums.
Pimp C is enkel te horen op klassieker Get Throwed.

De baas van legendarisch label Rap-a-Lot Records, J. Prince, mag het album openen. Hij heeft een ontzettend vette stem (hij praat, het is geen artiest) en vind ik steeds een goede keuze om een album van deze regio te openen. Nadat hij zijn zegje gedaan heeft rapt Bun B die korte intro volledig kapot en hij stopt hier niet mee tot hij aan de laatste track belandt is. Hij wou de naam UGK eer aan blijven doen en ervoor zorgen dat zijn broeder Pimp C niets te kort kwam wanneer hij vrijgelaten werd. Bun laat op elke track horen één van de sterkste rappers allertijden te zijn.

Mr. Lee, wat een producer is het toch hé! Absoluut één van mijn favoriete producers allertijden en dé naam die meteen opkomt als we het over H-Town rap hebben, jammer dat hij relatief onder de radar blijft en we tegenwoordig niet veel beats meer horen van deze man. Get Throwed, Pushin' en I'm a G (co-productie) zijn alle drie van zijn hand en behoren tot het summum van Bun B zijn carrière, voornamelijk die eerste twee genoemde. De eerste genoemde is een reünie tussen de mannen van UGK en Jay-Z, Young Jeezy en Z-Ro maken het feest compleet en leveren een ware klassieker af.

Draped Up, de remix, What I Represent en Retaliation Is a Must zijn ook duidelijke voorbeelden van de typische H-Town sound. De vibraties op de achtergrond en muzikale invloeden van Westernfilms zijn typische kenmerken die ik ongelofelijk verslavend vind klinken.
De remix van Draped Up is, naar mijn mening, misschien wel de beste posse cut allertijden. Wat mis ik de tijd dat een hoop H-Town allstars op dezelfde geniale beat kropen om zo als één solide geheel naar buiten te komen. Alle rappers doen het uitstekend op die remix en ten slotte rapt Bun B iedereen netjes naar huis.

Trill Recognize Trill is een heerlijke banger, The Story laat horen dat Bun B een begenadigd storyteller is terwijl hij de levensloop van UGK uit de doeken doet en Hold U Down is een magnifieke collaboratie tussen Bun, Birdman, Mike Jones en R&B-zanger Trey Songz.
I'm Fresh, I'm Ballin' en Who Needs a "B" luisteren ook leuk weg.

Deze klassieker is echter niet zonder misstappen jammer genoeg. Bun rapt op Bun ijzersterk maar de beat is wat te kaal en het refrein te eentonig. Get It is duidelijk een product van zijn tijd, in die tijd waren Ying Yang Twins populaire rappers en Mr. Collipark een graag gezien producer maar dat is toch een sound dat de tand des tijd niet volledig doorstaan heeft naar mijn mening.
Bonustrack Late Night Creepin' vind ik volledig kleurloos en niet echt bij het geheel passen. Skinhead Rob en Travis Barker zijn ook maar een vreemde combinatie met deze levende legende.

Absoluut een klassieker en een album dat één en al H-Town uitademt.

Dikke 4*