Jello Biafra with NoMeansNo - The Sky Is Falling and I Want My Mommy (1991)
mijn stem
31 stemmen
Verenigde Staten
Punk / Rock
Label: Alternative Tentacles
-
The Sky Is Falling and I Want My Mommy (Falling Space Junk) (3:16)
-
Jesus Was a Terrorist (2:35)
-
Bruce's Diary (5:20)
-
Bad (2:18)
-
Ride the Flume (2:39)
-
Chew (8:48)
-
Sharks in the Gene Pool (6:35)
-
The Myth Is Real - Lets Eat (5:45)
0
geplaatst: 21 oktober 2005, 22:28 uur
Een ronduit schitterende combinatie zo blijkt: No Means No + Jello Biafra... fantastische plaat is dit...
De immer waanzinnig gekke teksten van Biafra de harde crossover hardcore van No Means No....
Nummers zoals "The Sky Is Falling And I Want My Mommy", "Jesus Was A Terrorist".. "Ride the Flume", "Sharks in the Gene Pool"... hilarisch.. en je moet Jello Biafra heten om zulke geniale gekheid te schrijven en uit te brullen
De immer waanzinnig gekke teksten van Biafra de harde crossover hardcore van No Means No....
Nummers zoals "The Sky Is Falling And I Want My Mommy", "Jesus Was A Terrorist".. "Ride the Flume", "Sharks in the Gene Pool"... hilarisch.. en je moet Jello Biafra heten om zulke geniale gekheid te schrijven en uit te brullen
0
aslan (crew)
geplaatst: 21 oktober 2005, 22:30 uur
fantastisch plaatje !! jello is echt geschift !! nomeansno is super !!
0
geplaatst: 18 juli 2008, 23:21 uur
Inderdaad... een op hol geslagen NoMeansNo haalt het krankzinnigste in een hondsdolle Biafra naar boven. Spijkerharde paniekpunk, rauw, maar ook erg creatief. Geweldige teksten, waar haalt ie het vandaan af en toe... Chew, Devour!
0
geplaatst: 16 juli 2009, 20:50 uur
Goeie samenwerking dit. Nomeansno is één van de weinige bands die een frontman als Jello Biafra aan kunnen. De cynische ondertoon in de stem en anti-teksten van Jello Biafra passen goed bij de felheid van Nomeansno. En daarbij behoudt Nomeansno ook zijn eigen geluid.
0
geplaatst: 26 september 2014, 01:12 uur
De meer gestroomlijnde nummers als Jesus was a terrorist en Bad vind ik het best,de rest is af en toe toch wel erg druk en ook mis ik de rustpunten die vooral Nomeansno wel op hun albums hadden.Verder wel een geslaagde samenwerking waarbij Nomeans no muzikaal hoogstaand bezig is en Jello Biafra weer ouderwets te keer gaat,al sla ik zijn collaboratie met D.O.A. net iets hoger aan.
0
geplaatst: 11 februari 2025, 23:08 uur
Getypt in de album top 100 van...:
Na het verscheiden van Dead Kennedys maakte frontman Jello Biafra veel platen in samenwerkingsverband met andere bands. Een gouden ingeving, want zij zijn bijna allemaal heel geslaagd. Dit is mijn favoriet van het stel: een collab met de Canadese punkjazzfunkers van NoMeansNo. Jello en NoMeansNo halen het beste in elkaar naar boven: dit hoort bij beiden tot hun beste werk. Deze plaat is ziedend, klinkt ontzettend rauw, en neemt alles en iedereen op de hak op de kenmerkende bijtend-sarcastische wijze.
Het titel- en openingsnummer is opeens weer ontzettend actueel met de idioot Musk die de hele aarde omringt met zijn lanceersels, waarvan het schroot inmiddels een toekomstige ontsnapping van deze verdoemde planeet akelig in de weg gaat zitten. Biafra heeft af en toe verdomd profetische teksten geschreven. Of is het een gevalletje: als je maar heel veel roept, komt er altijd wel iets van uit?
Jesus Was a Terrorist is een ongenadig fel nummer over TV-evangelisten, een favoriet onderwerp van Biafra. Op al zijn platen nemt hij ze wel in de zeik.
Het muzikaal erg weirde Bruce's Diary lijkt opeens ook weer over een bepaalde techmagnaat te gaan, maar misschien is mijn brein paranoide van levenslang luisteren naar Jello Biafra. Maar kom op: dit klinkt toch verdomd nu?
No one ever sees me
Yet I know all of you
It's sort of like a small town
When your whole lives are on my computer
en
Our goal is perpetual economic victory
We play with you to amuse ourselves
Our motives are personal
Our motives are political
Our motives are sexual
Maar goed.
Bad is het meest rechttoe-rechtaan nummertje, maar is alleszins plezant.
Ride the Flume is een heerlijk snel nummer dat beschrijft hoe tof het wel niet moet zijn geweest om in 1899 de Sanger Flume af te dalen.
Chew is een lange jazzy song over hoe de maatschappij daklozen aan hun lot overlaten. Tot de ratten wraaknemen...
Het ook muzikaal panische Sharks in the Gene Pool waarschuwt voor de gevolgen van genetic engineering.
Afsluiter The Myth Is Real - Lets Eat gaat over de hypocrisie van dubbele moralen en bevat nog een paar heerlijk actuele wijsheden zoals:
Fake patriots say you can't burn the flag
But guess who whines the most
'Bout having to pay taxes to their country
Eat that, Donald.
Aangekruist als favoriet:
1. The Sky Is Falling and I Want My Mommy (Falling Space Junk)
2. Chew
Na het verscheiden van Dead Kennedys maakte frontman Jello Biafra veel platen in samenwerkingsverband met andere bands. Een gouden ingeving, want zij zijn bijna allemaal heel geslaagd. Dit is mijn favoriet van het stel: een collab met de Canadese punkjazzfunkers van NoMeansNo. Jello en NoMeansNo halen het beste in elkaar naar boven: dit hoort bij beiden tot hun beste werk. Deze plaat is ziedend, klinkt ontzettend rauw, en neemt alles en iedereen op de hak op de kenmerkende bijtend-sarcastische wijze.
Het titel- en openingsnummer is opeens weer ontzettend actueel met de idioot Musk die de hele aarde omringt met zijn lanceersels, waarvan het schroot inmiddels een toekomstige ontsnapping van deze verdoemde planeet akelig in de weg gaat zitten. Biafra heeft af en toe verdomd profetische teksten geschreven. Of is het een gevalletje: als je maar heel veel roept, komt er altijd wel iets van uit?
Jesus Was a Terrorist is een ongenadig fel nummer over TV-evangelisten, een favoriet onderwerp van Biafra. Op al zijn platen nemt hij ze wel in de zeik.
Het muzikaal erg weirde Bruce's Diary lijkt opeens ook weer over een bepaalde techmagnaat te gaan, maar misschien is mijn brein paranoide van levenslang luisteren naar Jello Biafra. Maar kom op: dit klinkt toch verdomd nu?
No one ever sees me
Yet I know all of you
It's sort of like a small town
When your whole lives are on my computer
en
Our goal is perpetual economic victory
We play with you to amuse ourselves
Our motives are personal
Our motives are political
Our motives are sexual
Maar goed.
Bad is het meest rechttoe-rechtaan nummertje, maar is alleszins plezant.
Ride the Flume is een heerlijk snel nummer dat beschrijft hoe tof het wel niet moet zijn geweest om in 1899 de Sanger Flume af te dalen.
Chew is een lange jazzy song over hoe de maatschappij daklozen aan hun lot overlaten. Tot de ratten wraaknemen...
Het ook muzikaal panische Sharks in the Gene Pool waarschuwt voor de gevolgen van genetic engineering.
Afsluiter The Myth Is Real - Lets Eat gaat over de hypocrisie van dubbele moralen en bevat nog een paar heerlijk actuele wijsheden zoals:
Fake patriots say you can't burn the flag
But guess who whines the most
'Bout having to pay taxes to their country
Eat that, Donald.
Aangekruist als favoriet:
1. The Sky Is Falling and I Want My Mommy (Falling Space Junk)
2. Chew
* denotes required fields.
* denotes required fields.