SubArachnoid Space - Almost Invisible (1997)

Deze viel mij eerlijk gezegd wat tegen, ik vond hem soms wat saai. Maar ik ga hem zeker nog wat luisterbeurten geven. Tot nu toe kan er 3.5* van af. Dit kan nog hoger (of lager) worden in de toekomst.

Wow, wat een onvergelijkbare psychedelische trip is dit toch. Vandaag in de trein wist ik met dit werkje in mijn speler nog ternauwernood op het goede station uit te stappen. Dit zou binnenkort best eens een 5/5 kunnen gaan worden.

Anderhalf jaar later zijn we zover. Dit is misschien wel extreemste psych-trip denkbaar. De gitaarjams zijn zo 'far out' en zo ontzettend sterk, de drums zijn zo effectief, het geheel klinkt zo weergaloos en overdonderend: dit moet op 5/5!

Je strooit een beetje met 5'en vind je niet?

Nee, jij dan.

Dit is nou wat je noemt een echte luistertrip.
Galmende gitaren, noise elementen, dreigende bas en theatrale drums maken van dit geheel een vermakelijk wegluisterervaring.

De hele tijd lijkt het naar een climax toe te werken, maar echt voluit exploderen doet het nergens, terwijl het wel zo nu en dan heel erg tegen het randje aanhikt, blijft het meer van een implosie.

Almost Invisible zuigt je op in het oneindige, wat waarschijnlijk de bedoeling is geweest afgaande op de hoes.

Als je daarvan uitgaat komt het drumwerk goed tot zijn recht, alhoewel ik soms wel wat meer pit of venijn erin had willen horen, dan zou het explosieve wel eruit komen, of had het in ieder geval een ander uitwerking gehad.
Misschien kom ik er later achter dat dit toch beter is zo.
Voor nu een 4,2* met eerder de optie omhoog dan omlaag.

Ah.. eerder een 4.25 dan een 4.15 dus

Ik twijfel er niet aan.