Het gaat verder waar Liquid is gebleven. Tenminste het begin. Het komt rustig op met geruis en gekraak (of is dat kraken van het vinyl).
Ja de plaat is minder dan Liquid, maar wat wil je ook. Wel is het ook een geweldige plaat. Wederom de strakke drum, vette baslijnen aangevuld met veel meer drukke gitaarlijntjes. Tos Nieuwenhuizen van Beaver zorgt daarvoor. Wat mij betreft is dat de reden dat het album minder is dan Liquid. Het is minder sferisch.
Toch luister ik vaak het hele instrumentale repertoire van 35007 achter elkaar. En daar heb ik nooit spijt van.