The Darkness - One Way Ticket to Hell... and Back (2005)

Aangezien The Darkness hun eigen muziek ook niet zo serieus neemt, doe ik dat ook maar niet. "One Way Ticket to Hell… and Back" vind ik geen goed album. Dit komt eigenlijk maar door een factor: en dat is de tot ergernis opwekkende stem van zanger Justin Hawkins. Het is ongetwijfeld een kwestie van smaak, want technisch zal het allemaal wel erg knap zijn wat hij doet, maar die stem van hem verpest mijn luisterplezier behoorlijk. Af en toe hoor ik een lekkere riff voorbij komen en ik hoor duidelijk de referenties naar de jaren 70 rock, maar dan is de heer Hawkins in staat om binnen een mum van tijd het gehele nummer te verpesten. Over het algemeen baseer ik mijn totaalbeeld van een album op meer dan alleen de invloed van een zanger, maar op "One Way Ticket to Hell… and Back" is de negatieve invloed van de vocalen voor mij te overheersend.