Front 242 - Re:Boot [Live] (1998)

Als je enkel de setlist bekijkt, zou je meteen zeggen: prima live-album. Ja, dat was ook wat ik dacht toen ik het album kocht. Al had ik beter kunnen weten, want was onlangs (anno '98 dus he) nog teleurgesteld van een 242 teruggekomen...

Het probleem was dat 242 toen hun nummers op volledig andere wijze brachten, zodat het mijlenver stond van wat ooit Electronic Body Music was... de live shows stonden dichter bij "Fuck Up Evil" en "Fuck Off" dan bij het eerdere werk, en waren vooral veel herrie, met livegitaarwerk (an sich supertof, maar voor veel meerwaarde zorgde dat niet....) en Jean-Luc DM die meer riep en mr. poser uithing dan dat ie zong... De nieuwe versies van de 242-classics, en zo-ook op dit live-album te horen, maakten die songs haast onherkenbaar en zeg maar gerust berokkende oer-classics zoals "No Shuffle" en "Body To Body" meer schade dan dat ze een meerwaarde konden betekenen....

Een spijtige zaak dit album... alsook die tour toen ;-(

Oei, ik dacht dat Front een sterke live-reputatie had... Ik heb ze nog niet live gezien, maar wel een paar live uitvoeringen gehoord. Onder andere een "in rythmus bleiben" met een soort acid/rave geluid. Erg slecht vond ik het nochthans niet, hoewel het inderdaad geen echte EBM pur sang meer was.

Ja, die tour kon het mij allesbehalve bekoren...
Maar ik zag ze voordien ook wel en toen was het steengoed ....

Ik weet niet (want ze treden nog wel op) hoe ze tegenwoordig live zijn, maar toen in '98 vond ik het allesbehalve goed...

Live durven ze wel wisselvallig te zijn, ja. Ttz. ik baseer me nu op een stuk of vijf live-ervaringen die ik met ze had (tussen 1992 en nu), dus eigenlijk mag ik dit oordeel misschien niet zomaar vellen

Ik weet dat ik ze een jaar of 5 geleden eens in Zottegem op een of ander festivalletje aan het werk gezien heb waar ook 'Within Temptation', 'Midge Ure' en 'Monza' op de affiche stonden en daar vond ik ze zwaar sucken, maar die jubileumconcerten in de AB twee jaar geleden in maart (wat vliegt die tijd toch!) vond ik toch wel fenomenaal hoor, vooral omdat ze veel oude nummers van de EP's zoals 'Politics of Pressure' (nummers als Funkahdafi enzo) en dus ook bijna alle nummers van de backcatalogue speelden.

Zelfs mijn vriendin die totaal niet aan de EBM is stond op bepaalde momenten toch te stampen en te springen op 'Body to Body' (gelukkig wel against mine)